omnist.world

Deutsch

Orthodox · Compare this tradition with another

Δίκαιος Ιώβ: Εγώ έσωζα τον πτωχόν από τα χέρια του καταδυναστεύοντος αυτόν και εβοηθούσα κάθε ορφανόν!

no name given · Pemptousia (Kloster Vatopedi, griechisch) · 2026-11-19 · Source

This text has not been analysed yet.

Show the full text
Δίκαιος Ιώβ: Εγώ έσωζα τον πτωχόν από τα χέρια του καταδυναστεύοντος αυτόν και εβοηθούσα κάθε ορφανόν! Αγίων και Γερόντων παραινέσεις 19.11.2026 (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ιώβ 29 Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2026/11/dikaios-iov-i-alithini-sofia-den-exisonetai-kata-tin-axian-pros-ton-chryson-pros-to-diamanti/ Ιωβ. 29,1 Είπεν ακόμη ο Ιώβ, προσθέτων εις όσα προηγουμένως είχεν είπει· Ιωβ. 29,2 «Ποιος ημπορεί να με φέρη εις τας περασμένας ευτυχισμένας ημέρας κάποιου μηνός, κατά τας οποίας ο Θεός με προεφύλαττεν από θλίψεις και συμφοράς; Ιωβ. 29,3 Τότε ο λύχνος του Θεού έλαμπεν επάνω από την κεφαλήν μου, οπότε με το φως του εβάδιζα και εις αυτά τα σκότη· Ιωβ. 29,4 όταν έτρεχα στους δρόμους με νεανικήν δύναμιν και σφρίγος, ο δε Θεός με στοργήν επώπτευε και επρονοούσε τα του οίκου μου· Ιωβ. 29,5 όταν ήμην γεμάτος από υλικά αγαθά και γύρω μου ευτυχισμένα ήσαν τα παιδιά μου. Ιωβ. 29,6 Όταν το βούτυρον εχύνετο και έτρεχεν στους δρόμους που επερνούσα, τα δε βουνά εβρέχοντο και ελούζοντο μέσα στο γάλα. Ιωβ. 29,7 Όταν λίαν πρωί ηγειρόμην και μετέβαινα εις την πόλιν και εις τας πλατείας της πόλεως, εστήνετο η τιμητική δι’ εμέ καθέδρα. Ιωβ. 29,8 Όταν με έβλεπαν οι νέοι από μακράν και διά λόγους συστολής εκρύπτοντο, οι δε πρεσβύτεροι κατά την ηλικίαν όλοι ίσταντο όρθιοι, μέχρις ότου καθίσω εγώ. Ιωβ. 29,9 Οι επίσημοι δε και πρόκριτοι της πόλεως, όταν εγώ εφαινόμην, έπαυαν να συνομιλούν, φέροντες τον δάκτυλόν των στο στόμα των και επιβάλλοντες σιγήν στον εαυτόν των. Ιωβ. 29,10 Όσοι δέ με ήκουαν με επεδοκίμαζαν, με εμακάριζαν διά τας σοφάς συμβουλάς και γνώμας μου και εκολλούσε η γλώσσα των στον λάρυγγά των, ώστε να μη δύνανται, διά λόγους συστολής, να αρθρώσουν λέξιν. Ιωβ. 29,11 Καθένας που με ήκουε με εμακάριζε, και καθένας που με έβλεπε παρεμέριζε. Ιωβ. 29,12 Και τούτο, διότι εγώ έσωζα τον πτωχόν από τα χέρια του καταδυναστεύοντος αυτόν και εβοηθούσα κάθε ορφανόν, διά το οποίον κανείς άλλος δεν υπήρχε να το βοηθήση. Ιωβ. 29,13 Αι ευχαί του κινδυνεύοντος και τον οποίον εγώ περιέσωζα, ήρχοντο προς εμέ. Το δε στόμα της χήρας ηύχετο πολλάς ευχάς δι’ εμέ. Ιωβ. 29,14 Είχα ενδυθή την δικαιοσύνην ωσάν ένδυμα και ωσάν μανδύαν διπλοτυλισσόμενον στο σώμα μου εφορούσα την δικαίαν κρίσιν και απονομήν της δικαιοσύνης. Ιωβ. 29,15 Ήμουνα ο οφθαλμός των τυφλών και το πόδι των χωλών. Ιωβ. 29,16 Εγώ ήμουν ο πατήρ των αδυνάτων ανθρώπων, αγνώστους δε υποθέσεις ξένων ανθρώπων εξήταζα με πολύ ενδιαφέρον, διά να αποδώσω δικαιοσύνην. Ιωβ. 29,17 Συνέτριψα τας ισχυράς σιαγόνας των αδίκων και από τα δόντια των ήρπασα, όσα εκείνοι είχαν αρπάσει αδικούντες τους άλλους. Ιωβ. 29,18 Κατά τας ευτυχισμένας δε εκείνας ημέρας είπα· Η ηλικία μου θα προχωρήση εις γήρας ωσάν τον κορμόν της χουρμαδιάς, θα ζήσω επί πολύν χρόνον ήρεμος και ειρηνικός. Ιωβ. 29,19 Η ρίζα του δένδρου της ζωής μου είναι υγιής, καλοθρεμμένη και ισχυρά μέσα στο ύδωρ, και δρόσος θα υπάρχη κατά τους θερμούς μήνας του θερισμού των σιτηρών. Ιωβ. 29,20 Η δόξα μου δεν θα μειώνεται, αλλά θα ανανεώνεται και θα αυξάνη πάντοτε. Και το τόξον μου διά της χειρός του προστατεύοντός με Θεού θα επιτυγχάνη πάντοτε τον στόχον του. Ιωβ. 29,21 Όταν με ήκουαν να ομιλώ, επρόσεχαν τους λόγους μου. Εσιωπούσαν δέ, όταν εξέφερα τας σκέψεις μου και την απόφασίν μου. Ιωβ. 29,22 Εις όσα εγώ έλεγα, δεν είχαν τίποτε να προσθέσουν εκείνοι. Εγέμιζαν δε από χαράν, όταν ωμιλούσα προς αυτούς προσωπικώς. Ιωβ. 29,23 Ωσάν την γην, η οποία λόγω ξηρασίας διψά και περιμένει την ζωογόνον βροχήν, έτσι και εκείνοι επερίμεναν και ήκουαν την ομιλίαν μου. Ιωβ. 29,24 Όταν εμειδιούσα προς αυτούς και εγελούσα, δεν το επίστευαν, διότι δεν εθεωρούσαν τους εαυτούς των αξίους τέτοιας τιμής. Η αγαθότης δε και η ευμενεία του προσώπου μου δεν έπιπτε ποτέ στο κενόν, αλλά τας εδέχοντο με μεγάλην ευχαρίστησιν. Ιωβ. 29,25 Εξέλεξα και εταύτισα τον δρόμον της ζωής μου με την ζωήν των, εκάθισα μεταξύ των ωσάν άρχων. Κατεσκήνωσα και παρέμεινα ανάμεσά των βασιλεύς περιστοιχιζόμενος και φρουρούμενος από τους ελαφρώς ωπλισμένους στρατιώτας του. Εκάθησα, όπως κάθεται κανείς και παρηγορεί τους πάσχοντας και θλιβομένους. Μετάφραση Ιωάννης Κολιτσάρας. Από την ιστοσελίδα Ιεράς Μητρόπολης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου: http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/PD/25.%20Iov.htm