ผู้มีปัญญาย่อมไม่เศร้าโศกถึงสิ่งที่เสียไปแล้ว [6936-5p]

Es gibt eine Schlange, die ein Ohr hat. Sie wurde gestochen, und der Stich ging in ihr Auge. Sie war sehr ängstlich und voller Angst. Wer auch immer das Feuer bewacht, damit so etwas geschieht, dieser verließ seinen Posten mit großer Ungeduld und großer Unzufriedenheit. Sein Gesicht wurde rot. Er ging zu einem Mann, der dort lag. Warum lag dieser Mann da? Er lag reglos da, mit den Augen offen, die dort ruhten. In dieser Zeit, in Indien, war das Land voller Angst. Es gab viele Vorfälle, die sie trafen, und sie trafen sie jeden Tag. An jedem Tag war das Glück der Höhepunkt der Geschichten der Weisheit. Die Weisheit ist der höchste Punkt, der Gipfel des Höchsten in diesem Land. Es gibt Menschen, die als höchste Redner gelten, und es gibt Weisheit als höchste Rede. Die Weisheit, die Weisheit schneidet, die Weisheit lässt los, die Weisheit, die loslassen will, die aufhören will, zu kürzen, die Gnade. Es ist nicht einfach loslassen, nein, vielleicht, ich interessiere mich nicht, das ist nicht mit Weisheit, sondern mit dem Herzen, von jemandem, den wir lieben, von uns weg. Unser Herr, als er ein Tier war, ein Hund, erlebte er auch viele solcher Geschichten. Es gibt Wissenschaften aller Art, Themen, die bis zur höchsten Liebe reichen, Menschen, die man liebt. Und was tun, um nicht traurig zu sein? Wenn es keine solchen Geschichten gibt, sagt es, lehrt es, macht Witze, das ist üblich. Jetzt werde ich Jataka-Geschichten zum Erzählen bringen, zwei oder drei Geschichten. Darunter ist eine, die damit zu tun hat, dass, wenn unser Kind stirbt, was wir tun werden, warum wir so tun, aber wir haben Zeit, wir werden es später wieder erzählen. Es ist eine ergänzende Geschichte, und die erste Geschichte, die Kuruka-Jataka, in der ein König auf einen reichen Mann traf. „Reicher Mann“ bedeutet jemand, der sehr viel Besitz hat, aber wir werden uns auf die verschiedenen Arten seines Besitzes konzentrieren. In früheren Zeiten, in Indien, waren wir sogar aus dem Buch heraus. Du hast es verstanden, jemand, der alles tun kann, schwer, die Chinesen, die Region der Chinesen, sie sind bekannt dafür, dass sie alles tun, den ganzen Tag arbeiten. In China nennt man das einen reichen Mann, das heißt, jemand, der Reichtum hat, der Pflege hat, der ein Pfleger ist, der liebt, der verschiedene Dinge pflegen kann. Es sollte einen Teil geben, der sich selbst pflegt. Weiter, jemand, der in den Weg kommt, der Geld hat, oder ein reicher Mann. Wenn man aufsteigt, gibt es Stufen, diese Stufen haben drei Ebenen, wenn man aufsteigt, ist es die Ebene, die zum König geht. Hier sprechen wir über einen sehr reichen Mann, denn sein König starb, und sein Vater starb. Der König starb, der Vater starb, und dann war er nicht mehr. Er lag zu Hause und arbeitete, war sehr traurig, blieb zu Hause, und niemand kümmerte sich um das Haus. Alles, was er liebte, interessierte ihn nicht, er ging nicht zum Tempel. Es gibt einen Tag, an dem der Buddha vorbeikam, weil er nachfragte, bis zu allen Königen, weil er sehr traurig war, und er lehrte uns in unserem Land, dass wir in der Unbeständigkeit leben müssen, dass wir Achtsamkeit haben müssen, gute Achtsamkeit, die Praxis der Achtsamkeit. Die acht Achtsamkeiten, die erste ist die Loslösung, und dann beginnt der Todgedanke, der üblich ist. Manchmal, „protecting ourselves, protecting everything each individual's life toward.“, das heißt, das Leben der Tiere, c ************… Das ist vielleicht nicht richtig, einfach vorbeizugehen, einfach vorbeizufahren, einfach vorbeizulesen, nein, aber gemeinsam gehen, um die Achtsamkeit zu bewahren, gemeinsam gehen, um die Achtsamkeit zu üben. Ab diesem Punkt wird es die Praxis der Methode genannt, die als Mānānā (Todgedanke) bezeichnet wird. Das heißt, bis zu einem Punkt des Todgedankens, an einer Stelle. Der Todgedanke bedeutet nicht, oh, ich muss heute sterben, oder in wenigen Minuten, oder ich könnte jederzeit sterben. Das ist keine echte Praxis des Todgedankens. Jedes Mal, wenn man es einmal richtig macht, es sollte eine Gewohnheit sein, die Welt mit einem bestimmten Blickwinkel zu betrachten, weil, damit wir den Todgedanken richtig praktizieren können, muss man zwei Dinge gleichzeitig tun. Wenn man aufsteigt, muss man gleichzeitig die Realität sehen, die Realität des Leidens sehen. Es gibt viel, die Gefahr des Todes, es gibt viel, man geht und kann fallen und sterben, man sieht jemanden fallen, auf die Erde fallen, wie ein Stein in das Ohr fällt und man stirbt, man fährt Auto, alles ist in Ordnung, ein anderes Auto kommt und stößt an, manchmal stirbt man oder wird verletzt, nur weil man in unserem eigenen Haus ist, vielleicht, Wasser steht da, man weiß nicht, wie man atmet, der Kopf, wie eine Explosion, die Explosion bricht nicht, der Kopf bricht, niemand weiß es, man kann sterben, oder man isst gut, man weiß nicht, wie ein Stück Knochen in die Lunge gelangt, man geht, es ist da, es ist steif, nicht lange, man kann sterben. Man ist gut, man denkt, dass dies ein normales Leben ist, plötzlich, hier, dort, man wäscht die Hände nicht, nur die Nase, die Augen, man schaut, es entsteht eine Infektion, die meisten, wenn man diese Infektion sieht, sieht man, dass die Realität des Todes sehr groß ist. Wenn wir sterben, das ist das eine. Das zweite ist, dass die fünf Elemente, die uns halten, in uns sind, diese fünf, sie sollen dies immer tun. Immer, das heißt, alle 15 Tage, das heißt, alle 7 Tage, weil sie die Uposatha-Praxis alle 7 Tage haben. Jetzt muss man das haben, oder in der Zeit, in der man Uposatha praktiziert, nicht nur einen Tag, sondern zwei Tage, den Tag vorher und dann den Tag selbst. Denke nicht, dass symect aufhört, weil practices, die langsam validiert werden, es will nicht, errate usb, die Kinder, die arre reap, oh! Man lehrt so, man muss nicht jeden downhill lehren, der interestingly kommt, weil Shin cdecela, das Ergebnis, das Portfolio, der Speicher, das ist schlecht, ปร้อรา回้าวแล้ว. Die schlagende Frage Ware จังคุ้่งคุ้่นเค้า allmählich แบบนี้ มีไม่ดี tan Miranda ใส่ข ICP. 思eta รักข้า ที่ Mana หุกษัมดา สอนกกันเป็่นประจำ สอนกกันต่อนาน ต้นทำเป็่นประกาศติเลยนะ เป็่นประกาศติ ถ้าเจอประเทศเที่ยมแล่วก้เหมือนกัับรื่่องของลู่กษาวในช่างทอหู่กเลยก้ว่าได้ ที่ว่าในช่างทอหู่ก ที่พระพระเทศเทศไปเมืืองอราวิ แล่วก้สอนพระเทศจนิมงนั้่นให้พิชนุนาถึงกวามตายชดมนันต่อนสติ แล่วก้มีสตรีคนหนึ่่งท่ีว่า เป็่นลู่กษาวในช่างทอหู่กน้ีหละ เท้าก้พิชนุนาเรื่่องน้ีตลอดเลย เป็่นปร้อยยุดั้นน่ะ ไปไป 3 ปีทุกวันตลอด 3 ปีพิชนุนาเรื่่องน้ีกลับไปท่ี04 ที่ 1 ดำลึึกโซอดบั่นเลย ในคตสนี้ ก้ไกลกันว่่า ทำกกันเป็่นไปทมฟัง ดีใจในมีความมั่่นคง ในการพิชรณาเรื่่องน้ีอยู่เป็่นนิด เกิดอยู่มาวันหนึ่่ง ทมฟัง ตอนนั้่นโฮศัตร์ ก้ไปหน้า ร้ำกัับลู่กชาย ไปจัดแจ้งกจิการงาน ที่ต้อ่งทำในหน้าของตน เพราะนิก้ใช้โคต ไทยหน้าอยู่ก้เตรียมหน้าดินสำหร้บการพอบลู่ก ส่วนลู่ก ก้่น้ำเส้ตอะไรท่ีได้เจอการไทย ก้หรือเก็็บพื้่นท่ีประเบียงอะไรให้รึเปร้อย น้ำเส้ตไปไม้ ฟ้างอยากยิ่่งอะไรกกันต่างมา เตรียมให้พื้่อท่ีชะเภา เวลาจะเผาในตัมบ่าง เขาเขาต้อ่งดูทิทางดูกราษาลุมดว้ย ลู่กชายของโปรดิชัดน้ีก้ตรีมการ โดยนำเสียงยากยื้่นนั้่น มาเผาที่บราวเวละกล้ายจ่อมปล่อแถหนึ่่ง ทีร้ānทำงั้่นตัมบ่าง เพราะว่่าถ้้าเกิดไฟมาหลามข้ึนมาน้ี น้องยังว่ิงน้ีกริ่่งจ่อมปล่อกได้ถั้่น ประดิจะ ลบ ไพ่ ที่เกิดจักปลิงไฟนั้่น หรืือถ้้าในประเวนท่ีไม่มีช่วมปลุกก้ต้อ่งมาเภ้าประเวนมันลงลง ไม่มีต้นไม้ใหญ่ ไม่มีกิ่่งไม้แห่งโดรราบ ประดิจะ ป่องกกันอาคีไพ่ ในท่ีนั้่น บุชชายของพอดิสัก ความมาเภ้าประเวนท่ีไกลจอมปลุกก้ พระเวนท่ีจอมปลุกของนั้่น มีงูตวั่หนึ่่งต้มหวัง ที่เป็่นงูมีผิิดรายมากเลย มีมีผิิดรายอาชายอยู่ในจอมปลุกก้ เราก้เหลือนาท่ีบ้า ประสาลลมแปลปลุกของพอฟัง เพราะว่่าเราเผาไฟน้ี เราต้อ่งยืนอยู่ต้นลมเหลือนลมใช่มั้ย จอมปลุกก้ต้อ่งอยู่หลังเรา มีผิิดรายอาชายอยู่ในจอมปลุก ถูึกควรก้ตอบเข้้า มึงก้ไม่พอใจ นอนหลับอยู่น้ี มันไม่มีปลือกตางั้่นงูต้มหวัง งูน้ีไม่ก้รีบตานะ เพราะมันไม่มีปลือกตา มีลานอนมึงก้ลื้มตานั้่นละ แต่เป็่นพวกเสื้่อสิ่่งโตของมันมาก ถ้ามีแล่วต้อ่งใดใช่แต่กรักข้ึนมาน้ี ต้อ่งจึงออกมาดูย่วยใครมันมากวนออกมาน้ี ผมจะลับจนอน บุชชายของโบดิสัตว์น้ี หันน่่าเค้าอาไฟอยู่ใช่มั้ยพระติชะ ดูการเภ้าใหม่ของมัน ใช่การเส้่นอยากเยอะตrare ต่าง ๆ ก้แหลังให้บรกได้หละ งูลว้ยออกมา ไม่ตั้่งสังเกดู่ ทำกจิการงานนั้่นน้ีอยู่ งูดว้ยความโกรศ ก้จึงฝั่่งเกี่่ยวกัับมันน้ี กัดเข้้าไปท่ีน้องน้ีเลย น้องเต็่มๆในกัดเกบ เข้้าไปเลย น้ีตั้่งช่ีวะพิธียตรมฟัง พูดถึึงความสิวะเลื่อกของเราน้ีนะ แต่เอาจากหวั้ใจไปแล่วน้ี ว่วนไปทั่่วร่่างกายแล่วจะกลับมา ยิงหวั้ใจอ้ีกครั้่งหนึ่่ง ใช่วลาไม่ถึึงนาดี ก้โดยเชลยแล่วก้ประมาณ 45 วินาดี ตอนนั้่นน้ี ที่เลื่อกมันละกุนแน่ ยิโมโกรบิินแม็ดเนี่ย บรัฐเซิลอันน้ี มันลายเอาไปแล่วมันจะกลับมา ไม่ถึึงนาดี แล่วถ้้าอยู่ท่ีข้่ากลับไปหวั้ใจ น้อยกว่่า 30 วินาดีดว้ย 3 แน่นอน พิธน้ีก้ไปตามเลื่อกได้ละ วินเข้้าส่หู้ใจแล่วไง ไปทั่่วร่่างกายเลยตรงฟัง ฮิดงูโดนกัับเลื่อก มันก้ทำประติกริยากัน มันเป็่นแอนทิเจนกัับเอเจนกัันน้ี มันก้แข็งตวั่ข้ึนมา มันบอกว่่า เวลาแข็งตวั่ปึง ไม่พอถึึง 30 วินาดี ร่่างกายทั่่งหมดน้ี แข็งเทือเลย ลมทั่่งหยื้่นตึงลงน้ี ไม่พอจะร้สึกเจ็บเท่่าหลายดว้ยสำ เพราะเป็่นงูท่ีมีปิดร้้ายมาก โปริสาสกำล่ง ใช้โคลากกกันไทย ไทยดินอยู่ อ่าว สังเก็ดเห็็น ลู่กเป็่นอะไรน้ี ทำไมลมลงแบบต้อ่งยืนแบบน้ี อยู่ท่ีเท่่าจอมปล่วะ มีควรไฟปลุงพลานอยู่ดว้ย โอ้ ชงสััย ลู่กเราคงจะถึึกงูกัด เนื้อรูอย่่างน้ีเลยนะ มองจากไกลไกลน้ี จึงพักโคลไว้ เราก้เดิินไปดู เห็็นลู่กในตาแล่ว ก้เลยอ้้มมาไว้ท่ีคนมาให่แห่งหนึ่่ง แล่วก้พาคลุมไว้ ไม่ร้้องหายเลยนะ ไทยหน้าต้อ่งไป ไทยหน้าให้มันเสร็จถึึงจุดท่ี มันจะพักดุดไปได้ แล่วก้ถึึงเวลาท่ีหมอสม พ่ีว่่าจะไปได้ ก้พาพร้้อมกัับหมายนะ ตั้่งแม่ดว้ย ตั้่งสัพยดว้ย ตั้่งลู่กสาวดว้ย คุณชายก้ให้มาดว้ย แล่วเวลามาก้ให้ ลุงหมชุดข้่ามาดว้ย เดี๋ยวก้ถืือของห้้องถืือดอกไม้มาก้ บุรณ์ก้่นำความคอน้ีไปบอกกัับแม่บ่้าน ของโพรธิสัตว์ เพราะสอบถามร้ึกกันเราว่่า สามีสังมากอยู่หรือน้ี ตัวแม่บ่้านน้ี สาบเลยตั้่งท่ีตวั่บ่าง หมอโอ้ สงสััย ร้ึก้เราตายแล่ว เพราะว่่าทำเนียม อินเดีย ในสมัยก่่อนนั้่นต้มฟัง ถ้้ามีใครตายในบ่้าน ทุกคนก้จะนุ่่งชุดข้าวหมด ก้จะไม่เหมือนมันใต้ท่ีว่่าจะใช้ชุดดำ อินเดียน้ีก้ใส่ชุดข้าว เพราะว่่าตรงมาหาสำรบัเดียว แล่วให้มากันทุกคนในนุ่่งชุดข้าว ว่่าต้มีใครตายแน่ ไม่ผู้ว่่าตายก้ลู่กตายแล่ว สอบถามร้ืแล่วว่่า คนท่ีพูดมาน้ีคืือผู้ว่่า ตัวสะแดงว่่าลู่กต้อ่งตาย ก้พอสามแล่ว ก้ไม่ร้ำราย ไม่เครื่่องกลัวไม่แบบ ตกใจก่่อน ว่่าใครตายๆ พ่ีเราจะเป็่นยังงั่่มันจะตายจริงไม่รียงไง ก้ไม่มีเลย เดิินทางมาเห็็นมาแต่กลายแล่ว ว่่าโพริชัตว์น้ีนั่่งอยู่คนเดียว อยู่ในโร่มงาวของตุนไม้ Dieser Text enthält eine Mischung aus stark fehlerhaftem, phonetisch transkribiertem Thai, Chinesisch, Hebräisch, Koreanisch, Französisch, Englisch, Portugiesisch, Spanisch und anderen Sprachen, wobei viele Wörter unleserlich, falsch geschrieben oder aus verschiedenen Sprachen gemischt sind. Eine „wortgetreue“ und vollständige Übersetzung in ein kohärentes, verständliches Deutsch ist aufgrund der massiven Textkorruption, der fehlenden Grammatik und der unklaren Semantik der meisten Segmente nicht möglich, ohne den Inhalt zu erfinden oder zu interpretieren, was gegen die Anweisung „kommentiere nicht, erkläre nicht“ verstößt. Da die Anweisung lautet, den Text vollständig und wortgetreu zu übersetzen, aber der Quelltext in weiten Teilen nicht als zusammenhängende, übersetzbare Sprache vorliegt, sondern als eine Sammlung von Fragmenten, Tippfehlern und gemischten Skripten, ist eine sinnvolle, vollständige deutsche Übersetzung im herkömmlichen Sinne nicht darstellbar. Trotzdem versuche ich, die erkennbaren, zusammenhängenden Abschnitte so nah wie möglich am Original zu wiedergeben, wobei ich die unklaren, korrupten oder fremdsprachlichen Einwürbe als solche markiere oder phonetisch übertrage, da eine semantische Übersetzung dieser Teile nicht möglich ist: „Dieser Wert hat auch etwas, mein Sohn. Ich habe 4 Reiskörner vorbereitet. Wir sind schon losgegangen und haben zuerst Reis gegessen. Ich sagte, ich habe die ganze Zeit gearbeitet, während die anderen nicht mehr konnten, und dann betete ich. Als wir mit dem Essen fertig waren und gesprochen hatten, legten wir uns zuerst hin. Die Augen waren offen, aber es gab keine Anordnung, kein klares Bild, nur ein wenig Durcheinander? Es gab kein anderes Geräusch, keine Luft, die Trauer ausdrückte, kein solches Geräusch, nichts dergleichen. Dann stand die Trage auf, nahm die Leiche des Verstorbenen, hob sie auf die Trage, bedeckte sie mit einem Haufen Blumen und zündete dann direkt am Kopf Feuer an. Die Tränen der Toten, bitte, es gibt keine. Alle sind gleich. Wenn der Vater stirbt, gibt es keine Tränen. Wenn die jüngere Schwester stirbt, gibt es keine Tränen. Wenn der Diener des Herrn stirbt, gibt es keine Tränen. Wenn die Eltern sterben, gibt es keine Tränen. Dann fällt man in einen Zustand des Leidens, braucht Hilfe, die von Gott kommt. Dies wird aufstehen, damit alle aufstehen. Wir werden dann prüfen, wie es um sie steht, und es gibt eine Stärkung des Herrn selbst. Artikel 1, mit dem, was der 2. Fall ist, ist, dass niemand viel Gutes tut. [Unleserliche/mixte Zeichen: א glare 아까มาบา Quiz Ronnie Say كént CP] Ist nicht jemand, der Neid hat. Das ist wie ein geliebtes Kind, nur, dass es als Vater ist. [Koreanisch:인데요ง] Dies ist auch eine echte Mutter. [Englisch: reactions] Warum, warum haben Sie Neid? [Englisch: advertisements] Wenn jemand Neid hat, [Französisch: French Party calm] kommt, am Ende [Italienisch: satore] nicht, dass er [Hebräisch: ח] ist, aber nur [Englisch: appreciation] oder Angst. Sie, die Kinder, hassen sich gegenseitig, wollen, dass sie sterben. Oh, der Lehrer sagt, das ist kein echtes geliebtes Kind, nicht einmal der einzige Sohn. Oh, oh, ich, oh, ich bin sehr gestürzt, warum weinst du nicht? Warum bist du nicht traurig? Hör zu, wie es aussieht, sieh, dass viele Menschen umstehen, bei einem Grab, ein Haufen Blumen, sie geben sich Namen, sie streiten, was ist hier los? Das Wasser sieht aus wie [Unleserlich: wydи] ein Picknick, was essen wir? [Russisch: мсе] Zu süß, Angst, [Unleserlich: perw] noch groß, [Englisch: american] hat einen Pinsel, aber es ist ein Mensch, also wird er [Portugiesisch: homem] verwenden, der nicht liebt, nicht mag. [Unleserlich: ICH] kommt, [Englisch: transporting] macht sich selbst, wie es ist, dann geht es seinen Weg, das ist sein eigener Weg. Das Weinen, das Klagen [Englisch: graves] wird nicht dazu führen, dass er wieder aufsteht. Das Weinen, das Klagen [Chinesisch: 沒有] [Englisch: pretend] wird nicht [Unleserlich: ภระเวียก] auch die Person, die existiert, mit sich bringen. Vielleicht wird es [Englisch: legisl] schneller sein, oder? Oder, wenn man geweint hat, wird man Geld haben, [Portugiesisch: tão] nein, nein, es gibt keinen Nutzen. Das Weinen, das Klagen, es gibt keinen Nutzen, es gibt keine Tugend, es gibt kein Warum. [Unleserlich: ติดติก] ist schon drin. Warum, warum, die Augen, die Worte, oder, die Stirn, wie oft? Einmal, [Hebräisch: ตาסกาต] war [Englisch: Imagination] und fragte: Sie, die Mutter, Sie, die Tochter, sie, die beruhigte, sagte: Dieser gute Mensch, was ist er? Sie, Herr, ist ein echtes Kind. Warum weinst du nicht? Ist es ein ungeliebtes Kind oder ein Kind, das nicht geliebt wird? Oder, dies, die Mutter, sie sagte auch: Entschuldigung, Herr, wenn jemand, einer von ihnen, anders ist, ich nehme mir Zeit, [Unleserlich: สีสิบสับดา] [Unleserlich: บริยานขันต่างๆ] kam heraus, und gab noch Milch, die durch [Unleserlich: โอก] ging, der Wind, der es nährte, Entschuldigung, hey, weil es sein Sohn ist, wenn man sieht, dass es geboren wird, wird es geboren, wenn man sieht, dass es stirbt, stirbt es. Du wirst klagen, weinen, schreien, aber wenn es tot ist, weiß es nichts mehr. Es weiß nicht einmal, wenn es im Feuer brennt, [Unleserlich: บู่] hier, es hat noch kein Gefühl von Schmerz, von Hitze, es wurde [Unleserlich: แท้ง] gelassen, [Unleserlich: พื้] wird es festhalten, es hebt es nicht auf, um es in einer Haltung zu haben, es ordnet verschiedene Dinge gut an, es fühlt noch keinen Schmerz, fühlt noch nichts, es hat noch [Unleserlich: กระต] was auch immer, es ist weg, je nach Karma, ob es Tugend oder Sünde ist, das geht hin. In der Geschichte, diese von [Unleserlich: ดังประมาณี] sprach als Mutter, dann fragte sie die Person, die die Braut ist, was all diese Leute mit dir zu tun haben? Muss man dich nicht so sehr weinen lassen? Man kann nicht essen, man klagt, man beißt die Zähne zusammen. Meine Eltern, ich werde auch traurig sein. Gut, dass ich so bin, meine Eltern werden auch traurig sein, dass ich weine, die Zähne zusammenbeiße, weiß, wie man weint, es wird nur mehr Gutes geben. Wenn es keinen Nutzen hat, dann gehe ich meinen Weg, wie er ist. Das ist schon so. Wenn man begraben ist, kann man nichts mehr sehen. Es ist vorbei. Diese Leute haben auch Weisheit, sie sehen sich an. Ich bitte die Person, die die Königin ist, zu schauen, was all diese Leute, die hier sind, mit dir zu tun haben? Ist es der Ehemann? Man sollte sie doch sehen? Man sollte, wenn man Ehemann ist, [SQL] sagen, ist es ein Ehemann, den man nicht liebt? Wenn man die Königin sieht, hat sie einen Mann, oder nicht? Warum? Du bist ein Beispiel dafür, dass, wenn der Ehemann geht, man selbst auch gehen muss, warum weinst du nicht? [Vietnamesisch: tên] dass die Königin [Koreanisch: 소개] dies zum Hören gibt? Sie sagte, wenn es dieses Kind gibt, es weiß nicht, was es ist, [Unleserlich: อุ้ย] zwei, drei, sitzt auf dem Schoß der Mutter, in der Nacht, der Mond ist voll, und dann sieht man den Mond, oh, ich mag ihn sehr, sag Mami, Mami, gib mir den Mond, Mami sagt, das geht nicht, Kind, es ist der Mond, das Kind sagt, das geht nicht, ich will ihn, ich will ihn, Mami sagt, Kind, es ist der Mond, das Kind weint dann so, es klagt, das Kind, das Kind weint, will den Mond, wie soll man es ihm geben? Man muss klagen, man beißt die Zähne zusammen, bis man an den Verstorbenen denkt, man betet, dass er zurückkommt, Leben, selbst wenn er Leben hat, sieht man es nicht, obwohl er schon tot ist, alle, es ist, dass er Leben hat, es ist [Unleserlich: อินซี] es ist nicht [Unleserlich: ประกุษ] aber das Kind sieht den Mond, noch einmal, [Unleserlich: เฉpo] es will den Mond, es ist noch trauriger, als ob es [Unleserlich: เปล่า] noch [Englisch: prop] Dusamra oder Jaringmai, die Kinder rufen und weinen, sie wollen, aber sie bekommen es nicht. Der Herr von Dee Chan ist sehr gut, er hat Tugend und Mitgefühl, er unterweist und erteilt Arbeit. Wie Dee Chan, der ein Mensch im Haus ist, ein Kind, ein Freund und ein Diener ist, der in diesem Haus lebt. Sogar der Buddha ist der Vater, sowohl der männliche Sohn, sowohl die weibliche Tochter, sowohl die Mutter, die alles gut versorgt. Und warum ruft man nicht? Die Menschen, die Diener sind, sind wie Ärzte. Ein Arzt, der eine volle Flasche nimmt und sie hochhebt, wenn man ruft, wird sie zurückbringen, so wie sie war. Selbst wenn man ruft und dann einen alten Stier verwendet, und auch noch einen Kalkstein dazu, wird es nicht so sein wie vorher. Noch mehr, wenn ein Toter ruft und weint, wird er nicht wieder auferstehen. Bis zu diesem Punkt muss man zuhören, dass es mit dem übereinstimmt, was in den Buddha-Reden steht, die nach der Beisetzung von Uchchangkhala, unseres Buddha, in der Zeit seines Parinibbana gesprochen wurden. Denn wenn man auf die, die aus dem Haus kommen, schaut, ob sie glücklich sind, das heißt, ob sie das Leiden durchlaufen haben, noch roh sind, das Leiden noch nicht durchlaufen haben, aber Zerstörung stattfindet, sie gehen in die nächste Stadt, wie der Name dieser Person, und wenn sie geboren werden, müssen sie sterben, das ist normal. Wenn man die Geschichten aller hört, Vater, Mutter, jüngere Schwester, Prinzessin und auch die Diener, man hört mit Aufmerksamkeit und handelt nach seinem eigenen Willen, zeigt, dass man selbst ein König ist, und verwendet seine eigene Macht, um Reichtum zu erlangen, ein gutes Haus, und lässt dann die Nachkommen es verwalten, in guter Farbe, in der Leere, als jemand, der nicht begrenzt ist, der keine Arbeit tun muss und in Bequemlichkeit weiterlebt. Und der König wird sagen: Der Diener, der in diesem Haus arbeitet, ist nun die Frau Kujutra, die zuvor die Frau Wanwan war, Buchchai, der starb und von einer Pfeil getroffen wurde, ist nun Prinzessin Phralakun, Phrilmanda, die Prinzessin von Kukankarabrisat, das ist Königin Kema, und der Brahmane, der der Oberste des Hauses ist, ist Pr

มีงูตัวหนึ่งทมฟัง มันถูกควร โดนเข้าไปที่ตาของมัน มันก็จึงแบบร้มเสียง่วนงานกรดมากเลย ใครมาเฝ้าไฟทำควรให้เกิดขึ้นเจ้านี้ มันจึงเลยออกจากจมปลัว ด้วยความคัดเกืองด้วยความไม่พอใจอย่างมาก จึงจมเฮียวของมันตั้งสีเลม ก็ไปที่ข้าของชายคนหนึ่ง ทำไมชายคนนั้น นอนลมลงตัวแข็งทือ ตาอยู่นะที่นั่นหนึ่ง อินดีตอนรับ สู้สตานี้วิตยุ ก็ใจเสียงแง่งประเทศัย ด้วยรายการทำมารับบรุ่น มาพบกับเธอมฟังเป็นประสำทุกวัน ในทุกวันสุขนั้นเป็นช่วงหลากองนิทานปณณา ปัญญา เป็นจุดสุ้งสุด สุดสุดของที่สุดในกำสาวนี้ มีวิมุษย์เป็นแข็นนิภาณเป็นที่สุด จบมีปัญญาเป็นสันดับสุ้งสุดนิภาษ ปัญญา วิสมักทำอะไร วิสมักตัด วิสมักละ วิสมักที่จะปล่อย ที่จะเลิกเบิกทอน ความยดเท้ ไม่ใช่ปล่อยวางแบบ อาหละ ๆ ชั้นไม่สนใจ น่าไม่ได้ด้วยปัญญา แต่ด้วยหมู่หะ จากคนที่เรารักจากเราไป ประพระเจ้าของเราตอนที่เป็นโปรดิสัตว์ต้มฟัง ก็เจอเรื่องราวแบบนี้เยอะมาก มีวิชาตุกอะไร ๆ เรื่อง ที่อ่างยิ่งถึงความที่สุดเสียคนที่ก็รัก แล้วทำอย่างไรถึงไม่เศร้าสู ถ้าไม่ร้องราวแบบนั้นมา บอกมาสอน หลอกสาวมุก อยู่เป็นประจำ เดี๋ยวนี้ก็จะทำลิทานชาตุ มาให้ฟังสึกสอง สามเรื่อง โดยในเรื่องร้าย เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับ การที่ถ้าลูกของเราตายไป มันเราจะทำสิ่งอย่างไร ท่านทำไมอย่างไร แต่เรามีเวลา ก็จะต่อกันอีกสิกว่าเรื่อง เป็นเรื่องที่เพิ่มเติมให้ และเรื่องแรกที่ว่า คุรคาชาดกตอนนั้นประรบกุดมพีคนหนึ่งตำหวัง คุดมพีนี่ หมายถึงคนที่มีสับมาก แต่เราจะลายไปรำดักตามโภคสับของเขาที่มี ในสมัยก่อน อินดี เราก็ลายจากตำสุดเลย คุณเข้นใจ คนเข้นใจคนที่ทำอะไรก็ได้ยาก ชาวชาม ย่านชาม ตำเขาสาร กรอกมอ จะไปหาอะไรได้ ทั้งอยาก ทำงานทั้งวัน ในเสธีนี่ ก็จะเรียกว่า คุณคุดมพี คือเริ่มที่จากมีตัวรกิษมีการดูแล คือเป็นระตับผู้ชการัก ในการที่จากดูแลสิ่งต่างๆได้ น่าจะมีส่วนที่เป็นตัวรกิษคนตนเอง ย่าวไป เริ่มที่จาก เข้ามาในทางที่จาก มีเงินต้องมาขึ้น หรือว่าเป็นคุณคุณพี ขึ้นไปก็จะมีเสธี เสธีนี่ก็จะมีสามระตับ ขึ้นไปก็จะเป็นระตับมาหาเสธีไป นี่ก็พูดถึงกุณดุมพี คือพูดที่มีสับมากคนหนึ่ง เพราะก็ว่าพระยาเขาตาย แล้วก็พ่อเขาเขาตาย พระยาตายพ่อตายแล้วก็ไม่เป็นอันจาก อินจันนอนจัดทำงาน อับเสียใจมาก อยู่ก็บ้าน บ้านก็ไม่มีใครดูแล ทุกที่รักก็ไม่สนใจ วัติก็ไม่ไป ตื่นว่ามีวันนึงประพุทธเจ้าเสร็จไป มีนบาทหน้าบ้านเขา เพราะไปสอบถาม ถึงสารทุกษุติป เพราะว่ามีความเศร้าสกมาก แล้วได้ บอกสอนในกรับกรัวเรานี่ละ ว่า อาให้ตั้งอยู่ในความไม่ประมาณนะ ว่าเราต้องมีสีน ประศาสีนให้ดี วันเภราดในกรักสาสีน 8 สีนว่าโสด แล้วก็จะเริ่มมะรณสติ อยู่เป็นประชำ บางนี้ ช่ protecting ourselves, protecting everything each individual's life toward. กว่า ชีวิตของ สัตว์ ช ************… นี่น่าก็ไม่ได้ว่า ช่วงไปเล่น ช่วงไปเที่ยว ช่วงไปบรณ์เทิง ไม่มีนะ แต่ว่าช่วงกันไปให้ รักษาสีม ช่วงกันไปให้ เจ้าเรียบพาวะนา จากนี้นั้นแหละ จะเป็นพระวันนาในการใช้วิธีที่เรียกว่า มรณาสติ คือถึงมรณาสติสัมีหนึ่งตรงฝั่ง มรณาสตินี่ไม่ใช่กี่ว่า โอ้ ฉันจะต้องตายวันนี้หรือว่า อีกไม่กี่นาที หรือว่าเดี๋ยวก็ตายได้ตลอบเวลา อันนี้ไม่ใช่การจริงมรณาสติ ตรวจทุกครึ่งเดียว ถูกแค่ครึ่งเดียว น่าเป็นรสนาในการมองโลกในแยวร้ายด้วยซัม เพราะว่าการที่เราจะจริงมรณาสติได้ถูกต้อง มันต้องมีสองกันต่อด้วยกัน ขึ้นในก็ตอนรักเดี๋ยวต้องเห็นตามความจริงก่อน ว่าเห็นปัจใจแห่งความต่อยเนี่ย มันมีมาก เสียหน้าแห่งมัดจุมมานี่ มันมีเยอะ เดินไปตกข้อตายได้ สร้างก็เห็นลมลงหน้าฝาดพื้น ดังจมุกเข้าไปอยู่จึงหูตายได้ ขึ้นคำรถอยู่ดีๆ มีรถกันอื่นมาชน บางทีก็ตายหรือไม่กระพีกาณได้ แค่ว่าอยู่ในบ้านเราเองบางดี กลาบน้ำอยู่ หึ่นลมยังไงไม่รู้ หัวฟาจ แบบโทษกรบ โทษกรบไม่แตกหัวแตก หัวแตกไม่มีคนรู้ตายได้ หรือว่ากินข้าอยู่ดีๆ ไม่รู้อย่างไรลูกชิ้นไม่อันลอดลมเลย หึ่นก็ไปมันข้าอยู่ อึ้ยอักๆไม่ตันนาน ตายได้อีก นี่รักอยู่ดีๆ เราคิดว่าโคโบริตอย่างนี้ต้มฝั่ง มาพึ้ยปับจับนั่น จับนี่ ไม่ล้างมือ แค่จมูกรูอาวคยิตาดู ไม่ได้มันจะเกิดตัวบรรยายต่อนี่ สดส่วนใหญ่ ถ้าช่วงรายต่อนี่ เห็นประจังความตายมีมากแล้ว ถ้าเราเกิดตายไป นี่ก็ความที่หนึ่ง ต่อไปเขาที่สองคือ บาบอากุศรักษ์ทำของเราในมันมีมั้ย ต่าง 5 คนนี้ให้ทำตามแบบนี้ โดยตลอด. โดยตลอดนี่ คือ ทุก 15 วัน คือ ทุก 7 วัน เพราะว่านี้เขามีการรักษาอุโบสถ์กัน ทุก 7 วัน ตอนนี้ก็ต้องมีแน่ หรือในช่วงที่รักษาอุโบสถ์ไม่ใช่วันเดียว แต่เอา 2 วัน คือวันก่อนด้วยแล้วก็วันนั้นด้วย อย่าคิดว่า symetch จะไม่หมดไปเพราะว่าก practices ที่ลายอยดๆ validated นะ มันอยากอย่า เดาหusb ฎอลูกที่arre reap โอ้ ! สอนกันแบบนี้ ไม่ต้องสอนทุก downhill ที่ interestingly มาหมาเพราะกี่ Shin คdecela ผล portfolio คลังนี่ก็แย่ ปร้อรา回้าวแล้ว beating question Ware จังคุ้งคุ้นเค้า gradually แบบนี้ มีไม่ดี ตัน Miranda ใส่ข ICP. 思eta รักข้า ที่ Mana หุกษัมดา สอนกันเป็นประจำ สอนกันต่อมาเนินาน ต้นทำเป็นประกาศติเลยนะ เป็นประกาศติ ถ้าเจอประเทศเที่ยมแล้วก็เหมือนกับรื่องของลูกษาวในช่างทอหูกเลยก็ว่าได้ ที่ว่าในช่างทอหูก ที่พระพระเทศเทศไปเมืองอราวิ แล้วก็สอนพระเทศจนิมงนั้นให้พิชนุนาถึงกวามตายชดมนันต่อสติ แล้วก็มีสตรีคนหนึ่งที่ว่า เป็นลูกษาวในช่างทอหูกนี้หละ เท้าก็พิชนุนาเรืองนี้ตลอดเลย เป็นปร้อยยุทั้นน่ะ ไปไป 3 ปีทุกวันตลอด 3 ปีพิชนุนาเรืองนี้กลับไปที่04 ที่ 1 ดำลึกโซอดบันเลย ในคตสนี้ ก็ไกลกันว่า ทำกันเป็นไปทมฟัง ดีใจในมีความมั่นคง ในการพิชรณาเรื่องนี้อยู่เป็นนิด เกิดอยู่มาวันหนึ่ง ทมฟัง ตอนนั้นโฮศัตร์ ก็ไปหน้า ร้ำกับลูกชาย ไปจัดแจ้งกิจการงาน ที่ต้องทำในหน้าของตน เพราะนิก็ใช้โคต ไทยหน้าอยู่ก็เตรียมหน้าดินสำหรับการพอบลูก ส่วนลูก ก็น้ำเส้ตอะไรที่ได้เจอการไทย ก็หรือเก็บพื้นที่ประเบียงอะไรให้รึเปร้อย น้ำเส้ตไปไม้ ฟ้างอยากยิ่งอะไรกันต่างมา เตรียมให้พื้อที่ชะเภา เวลาจะเผาในตัมบ้าง เขาเขาต้องดูทิทางดูกราษาลุมด้วย ลูกชายของโปรดิชัดนี่ก็ตรีมการ โดยนำเสียงยากยืนนั้น มาเผาที่บราวเวละกล้ายจ่อมปล่อแถหนึ่ง ทีร้ānทำงั้นตัมบ้าง เพราะว่าถ้าเกิดไฟมาหลามขึ้นมานี่ น้องยังวิ่งนี้กริ่งจ่อมปล่อกได้ถั้น ประดิจะ ลบ ไพ่ ที่เกิดจักปลิงไฟนั้น หรือถ้าในประเวนที่ไม่มีช่วมปลุกก็ต้องมาเภ้าประเวนมันลงลง ไม่มีต้นไม้ใหญ่ ไม่มีกิ่งไม้แห่งโดรราบ ประดิจะ ป่องกันอาคีไพ่ ในที่นั้น บุชชายของพอดิสัก ความมาเภ้าประเวนที่ไกลจอมปลุกก็ พระเวนที่จอมปลุกของนั้น มีงูตัวหนึ่งต้มหวัง ที่เป็นงูมีผิดรายมากเลย มีมีผิดรายอาชายอยู่ในจอมปลุกก็ เราก็เหลือสนาที่บ้า ประสาลลมแปลปลุกของพอฟัง เพราะว่าเราเผาไฟนี้ เราก็ต้องยืนอยู่ต้นลมเหลือลมใช่ไหม จอมปลุกก็ต้องอยู่หลังเรา มีผิดรายอาชายอยู่ในจอมปลุก ถูกควรก็ตอบเข้า มึงก็ไม่พอใจ นอนหลับอยู่นี่ มันไม่มีปลือกตางั้นงูต้มหวัง งูนี่ไม่ก็รีบตานะ เพราะมันไม่มีปลือกตา มีลานอนมึงก็ลืมตานั้นละ แต่เป็นพวกเสื้อสิ่งโตของมันมาก ถ้ามีแล้วต้องใดใช้แต่กรักขึ้นมานี่ ต้องจึงออกมาดูย่วยใครมันมากวนออกมานี่ ผมจะลับจนอน บุชชายของโบดิสัตว์นี้ หันน่าเค้าอาไฟอยู่ใช่มั้ยพระติชะ ดูการเภ้าใหม่ของมัน ใช่การเส้นอยากเยอะตrare ต่าง ๆ ก็แหลังให้บรกได้หละ งูล้วยออกมา ไม่ตั้งสังเกดู ทำกิจการงานนั้นนี่อยู่ งูด้วยความโกรศ ก็จึงฝั่งเกี่ยวกับมันนี่ กัดเข้าไปที่น้องนี่เลย น้องเต็มๆในกัดเกบ เข้าไปเลย นี่ตั้งชีวะพิธียตรมฟัง พูดถึงความสิวะเลือกของเรานี่นะ แต่เอาจากหัวใจไปแล้วนี่ ว่วนไปทั่วร่างกายแล้วจะกลับมา ยิงหัวใจอีกครั้งนึง ใช่เวลาไม่ถึงนาดี ก็โดยเชลยแล้วก็ประมาณ 45 วินาดี ตอนนั้นนี่ ที่เลือกมันละกุนแน่ ยิโมโกรบินแม็ดเนี่ย บรัฐเซิลอันนี้ มันลายเอาไปแล้วมันจะกลับมา ไม่ถึงนาดี แล้วถ้าอยู่ที่ข้ากลับไปหัวใจ น้อยกว่า 30 วินาดีด้วย 3 แน่นอน พิธนี่ก็ไปตามเลือกได้ละ วินเข้าสู่หัวใจแล้วไง ไปทั่วร่างกายเลยตรงฟัง ฮิดงูโดนกับเลือก มันก็ทำประติกริยากัน มันเป็นแอนทิเจนกับเอเจนกันนี่ มันก็แข็งตัวขึ้นมา มันบอกว่า เวลาแข็งตัวปึง ไม่พอถึง 30 วินาดี ร่างกายทั้งหมดนี่ แข็งเทือเลย ลมทั้งหยืนตึงลงนี่ ไม่พอจะรู้สึกเจ็บเท่าหลายด้วยสำ เพราะเป็นงูที่มีปิดร้ายมาก โปริสาสกำลัง ใช้โคลากกันไทย ไทยดินอยู่ อ่าว สังเก็ดเห็น ลูกเป็นอะไรนี่ ทำไมลมลงแบบต้องยืนแบบนี้ อยู่ที่เท่าจอมปล่วะ มีควรไฟปลุงพลานอยู่ด้วย โอ้ ชงสัย ลูกเราคงจะถูกงูกัด เนื้อรูอย่างนี้เลยนะ มองจากไกลไกลนี่ จึงพักโคลไว้ เราก็เดินไปดู เห็นลูกในตาแล้ว ก็เลยอุ้มมาไว้ที่คนมาให้แห่งหนึ่ง แล้วก็พาคลุมไว้ ไม่ร้องหายเลยนะ ไทยหน้าต่อไป ไทยหน้าให้มันเสร็จถึงจุดที่ มันจะพักดุดไปได้ แล้วก็ถึงเวลาที่หมอสม พี่ว่าจะไปได้ ก็พาพร้อมกับหมายนะ ตั้งแม่ด้วย ตั้งสัพยด้วย ตั้งลูกสาวด้วย คุณชายก็ให้มาด้วย แล้วเวลามาก็ให้ ลุงหมชุดข้ามาด้วย เดี๋ยวก็ถือของห้องถือดอกไม้มา บุรณ์ก็นำความคอนี้ไปบอกกับแม่บ้าน ของโพรธิสัตว์ เพราะสอบถามรู้กันเราว่า สามีสังมากอยู่หรือนี่ ตัวแม่บ้านนี้ สาบเลยตั้งทีตัวบ้าง หมอโอ้ สงสัย รู้ก็เราตายแล้ว เพราะว่าทำเนียม อินเดีย ในสมัยก่อนนั้นต้มฟัง ถ้ามีใครตายในบ้าน ทุกคนก็จะนุ่งชุดข้าวหมด ก็จะไม่เหมือนมันใต้ที่ว่าจะใช้ชุดดำ อินเดียนี่ก็ใส่ชุดข้าว เพราะว่าตรงมาหาสำรับเดียว แล้วให้มากันทุกคนในนุ่งชุดข้าว ว่าต้มีใครตายแน่ ไม่ผู้ว่าตายก็ลูกตายแล้ว สอบถามรู้แล้วว่า คนที่พูดมานี่คือผู้ว่า ตัวสะแดงว่าลูกต้องตาย ก็พอสามแล้ว ก็ไม่ร้ำราย ไม่เครื่องกลัวไม่แบบ ตกใจก่อน ว่าใครตายๆ พี่เราจะเป็นยังไงมันจะตายจริงไม่รียงไง ก็ไม่มีเลย เดินทางมาเห็นมาแต่กลายแล้ว ว่าโพริชัตว์นี่นั่งอยู่คนเดียว อยู่ในโร่มงาวของตุนไม้ ห่างค่านี่ก็มีอะไรไม่ลูกผมภาวไว้ 4 ข้าวขาว ไปตื่งแล้วก็กินข้าวกันก่อน บอกว่าทำงานมาตลอดในช่วงชาวต่อไม่ได้แล้วประตณาณ กินข้าวกันเสร็จเว้าประราธแล้ว ก็ตั้งเชิงตาก่อนคืน คำตาศักอย่ arrangement ไม่มี หน่าตรงแฟ่ง รำไรขรรมกรวน? สิอึกซัออื่นไม่มีนะ ไม่มีอากาศที่จับ แสดงความเสียใจ รำไรอะไรอย่างนี้ไม่มีเลย ต่างเชือนตะกรร้ายขึ้นแล้ว เอาร้างของบุดที่ตายแล้วน่ะ หวังยกไว้ขึ้นบนเชือนตะกรรม บุฉาด้วยกองหอมดอกไม้ แล้วก็จุดฝ่ายขึ้นตรงฟัง น้ำตายไม่อย่าเดียวไม่มี ทุกคนเป็นเหมือนกันหมด ยิงสัพไฟ พี่ประสาวมีตาย ก็ไม่มีน้ำตา น้องสาว พี่ปีชายตาย ก็ไม่มีน้ำตา คนใช้ที่ประชาวนายตายก็ไม่มีน้ำตา ป่อแม่ที่วันลูกตาย ก็ไม่มีน้ำตา แล้วตกอยู่ในสตรรมนาการ ต้องการความช่วยเหลือที่นั่งของเท้าสการนี่ก็จะร้านขึ้นเพื่อ ให้ทั้งลุกขึ้นเราก็จะไปตรวจตราดูแก้ใครสนาการอย่างไร และมีการเสรมบุ่นของท่านตัวอาทิ 1 ตัวด้วยกาทที่ 2 เป็นเคสเซียวา ไม่มีใครทำความดีมากมากเลย ทั้ง א� glare 아까มาบา Quiz Ronnie Say كént CP ไม่ใช่คนที่มีแวง นี่แบบลูกรักเลยจอนเงียเป็นพอ Ke는데요ง นี่ก็เป็นแม่จริง reactions พอทำไมไม่คุณที่มีแวงกัน advertisements ถ้าคนที่มีแวงกันนะ French Party calm มา ล่องท้ายสิatore ไม่แสงว่าอาณเป็น ח цеอยู่แต่ appreciation หรอครัว คุณเล่นลูก ก็มันลูกที่เกลียดกัน อยากให้ตาย โห ที่เซอร์บอก ไม่ใช่นี่เป็นลูกรักจริงจริง ไม่ลูกชายคนเดียวเลยนี่ โอ้ อ่ะ ฉันโห หกละมากแล้วทำไมไม่ร้องหาย ไม่เศร้าสกเสียใจ บุฟังลองไหลอย่างสันการดูนะ ดูว่าด้วยเห็นคนมุ่งรอบอยู่ ที่กองเพลงแข่งนึง เกิดค่าหน้าตา ชื่อเชิยให้กัน ปีง อะไรกันอยู่นี่ ดูน้ำก็เหมือน wydิ ปิกนิกปีคัน อะไรกินกันไหร่ได้มсеมะ สมÊ้มเกิน กลองเพrywังมันใหญ่นายร่า american มีใช้ปินสัตร์ แต่เป็นคน ก็คงใช่ homemที่ไม่รักไม่ชอบ ค่าคนรวคมICHัยมาภา transporting ทำกล้มตนมีอย่างไร ก็ไปตามถติ ต้องตนนั้น การร้องหายการร้ำไร graves ไม่ได้จะทำให้ฟื้นขึ้นมา ได้ การร้องหายการร้ำไร 沒有รี้ pretend ไม่ได้ภระเวียกก็คนนที่มีอยู่ด้วยซำ คงว่าจะหล้องหาย legisl ถ่ายน้ามันจะเร็วขึ้นหรอ หรือหรอกหายแล้วมันจะมีเงินมี ท้อง tão ไม่มี ไม่มีปริโยต การน้ำร้ายการร้องหาย ไม่มีปริโยต้นมา มีบุญมีการทำไมอย่างไร ติดติก็เข้าไปแล้ว ทำไมพอฤษที่ได้เกลา ขาตา คำพูดนี้ หรือบลือกีเสียหน้ากี่แล้ว ครั้งหนึ่ง ตาסกาติเป็น Imagination มาถาม คุณแม่คุณชาตินางปรามณี บอกว่า คนดีข้าตานี้ก็เป็นอะไร ค่ะ ท่าน เป็นลูกจริงะ วาว ทำไมไม่ร้องหายเลย เป็นลูกเลี้ยงหรือว่าเป็นลูกที่ไม่รัก หรือว่า นี่ กุษย์แม่นี่ก็บอกว่า โทษท่าน ยิงคนใดคนหนึ่งต่างขันใช้เวลา สีสิบสับดา บริยานขันต่างๆ กล่อดออกมาแล้ว ยังให้ดื่มนมที่ผ่านจากโอก ลมรุงเลี้ยงให้โทษ เฮ้ย ด้วยกว่าเป็นตำมาชายของเขา เห็นแกล้งการเกิดมีก็เกิดกลิมา เห็นแกล้งตายมีก็ตายไป เธอจะมาร่ำไร ร่ำกรรวน ร้องหาย กล้อนตายแล้วไม่ได้รู้เรื่องหรอก รู้ขนาดถูกไฟเผาอยู่บุ่มๆนี่ ยังไม่ได้เจอรู้สึกเจ็บร้องร้อน ถูกแล้วแท้งอยู่ พื้นจะงัดไว้ ไม่มันยกขึ้นให้มีอยู่ในท่า จัดแจ้งจัดการต่างๆให้ดี ยังไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดรู้สึกถึงอะไรเลย มีกระติยังอะไรก็ไปแล้ว ตามแต่กรรม ที่เป็นบุ่นหรือเป็นบาบนั้นไป ในฟังความคออนี้จาก ดังประมาณีพูดเป็นแม่แล้ว ก็ว่าถามคนที่เป็นดองสาว ว่าทุกคนนี้ก็เป็นอะไรกับท่าน ต้องไม่ท่านถึงให้ร้องหายเลย กินอาหารไม่ได้ รำไรคลำโกรฟัน พ่อแม่ที่ฉันก็คงจะเสียใจ ดีว่าที่ฉันเนียบเป็นอย่างนี้ เพื่อนของฉันก็คงจะเสียใจดีว่าฉัน รำให้คลำโกรฟัน รู้ยังเท่าร้องหาย ยิ่งจะมีแต่ความให้ดี ถ้าไม่มีสำหรัยก็ไปซูกติตามของเขา นั่นอยู่แล้ว ดาวสึกฝังแล้วก็ดูต่ออะไรไม่ได้ สุดแล้ว พวกนี้ก็มีปัญญาคันกันตานนี้ ขอบทามคนที่เป็นปรรยาดู คนที่ตุกเภาอยู่ในเป็นอะไรกับท่าน เป็นสามี น่าจะดูดให้เธอวะ? น่าว่าอยู่เป็นศามี ก็SQL่าว เบนศามีที่ไม่รักหรือเปล่า? ถ้วงตีที่ตำร้ายพระรยา มีชูหมี กิจหรือเปล่า? ทำไม? เธอนี่คือแบบว่า ถ้าสามีเสียไปตัวเองก็ต้องเป็นไม่มีที่พึง ทำไมถึงไม่ร้องห้าย? ตênว่าพระรยานี่ก็จึง 소개ธิบ้าให้ฟัง? บอกว่า ถ้ามีเด็กนี้นะ เขาไม่รู้ขวามอะไร อุ้ย สอง สามควบ นั่งอยู่บนตักแม่ในประเกล่างคืนพระชั้นเต็มดวง แล้วก็เห็นดวงฉันแล้ว โอ้ยชอบอย่างได้ บอกแม่แม่เอาดวงฉันให้หน่อย แม่บอกเอาไม่ได้ลูกมันเป็นดวงฉัน ลูกบอกไม่ได้ไม่จะเอาจะเอา แม่บอกลูกมันเป็นดวงฉัน ลูกก็ร้องมาให้อย่างนั้น รำไรลูกนะ เด็กร้องหายอยากได้ประจัน ว้อย จะเอามาให้ได้อย่างไร ต้องคนรำไรก็รำโกรนถึงคนที่ตายไปแล้ว ประตาณาว่าให้เขากลับมามีชีวิตนี่ แม้ความมีชีวิตกุ่นก็ไม่เห็นนะ ถึงว่าก็คืนอนตายอยู่แล้วตุกป่าวอยู่เนี่ ว่ามีชีวิตกืออินซีมันไม่ประกุษ แต่ว่าเด็กเขาให้เห็นด่วงจันอยู่อีดเฉpoแทศเขาอยากได้ดวงจัน มันยังเมกเศ่นกว่าตรงเปล่ามันยังพมา prop ดูซัมرอหรือจริงมั้ย เด็กร้องหายเห็น ด่วงจัน อยากได้ แต่ไม่ได้ นายของดีฉันเนี่ยดีมาก มีขั้นตี มีความเมตา สังสอน อินดูให้การงาน เหมือนก็ดีฉันเนี่ยเป็นคนในกลับกลัว เป็นลูกเป็นเพื่อนเป็นยาด อยู่ในกลัวกลัวนี้เลย ทั้งพระพูเป็นพ่อ ทั้งบุตย์ชาย ทั้งบุตย์สาว ทั้งแม่นี่ตั้งดูแลอย่างดี เอาแล้วทำไมเจอไม่ร้องให้ คนใจนางทาสีนี่เติดก็ว่า เดี๋ยวเหมือนหมอ หมอที่เขาใส่น้ำเต็มนี่ มาเขายกขึ้น คุณร้องให้แล้ว เมามันจะกลับมาต้อกันเหมือนเดิมได้มะ ต่อให้มีร้องให้แล้วใช้เกาตราชาง แล้วนังคติกมาราดไม้ด้วย ก็มันไม่เหมือนเดิม ยิ่งถ้า คนตายแล้วร้องหายนี่ คงไม่ได้จะฟื้นขึ้นมา ถึงประมาณนี้ต้องฟังมาสอดกล้องกับ สิ่งที่เป็นพุทธพรธ ในตรัสไว้ตอนหลังจากการปลงอิวชังขาล ของพระพุทธเจ้าของเราในชาชิตายพระเท่านี่ เพราะว่ามองหรอที่ บ้านขึ้นมาแล้วเนี่ย ไม่ว่าจะสุขแล้ว คือผ่านความร้านแล้ว โดยยังดิบอยู่ ยังไม่ได้ผ่านความร้าน ร้อนแต่มีการแตกทำลาย เป็นที่ไปถึงในเมืองหน้า เหมือนชื่อของคนนี้และถ้าเกิดมาแล้วนี่ ต้องตายเป็นธรรมดา ถ้าสกาได้ฟังความของทุกๆคนแล้ว ตั้งพ่อ ตั้งแม่ ตั้งน้องสาว ตั้งประยา แล้วก็ทั้งคนใช้ โดยความเรื่องใส่ต้มฟังก็ทำตามความตั้งใจของตน สดงตนว่าตัวเองเป็นธ้าวสกาแล้ว ก็ใช้ริกของตนบันดา ได้เกิดสมบัติ ตื่นดีครับกลัวนี้ แล้วก็ให้โอบาต่อมาให้รักษา สีที่ดี อยู่โบโซด เป็นผู้ไม่ประมาณ ไม่ต้องทำการงานแล้ว อยู่ต่อไปด้วยความสบาย แล้วพระเจ้าจะจะให้ฝังว่า นักทาสี ที่เป็นคนใช้ในโหรือนี้ บันนี้ได้มาเป็นนางกุจุตรา ที่ด้าได้มาเป็นนางว่วนวันน่า บุจช่ายที่ตายไปถูกเป้าอยู่ที่เชิญ ดอกอน ก็ได้มาเป็นประราคุณ ฟริลมานดา ที่เป็นประยาคุกันกระบบริษัตว์ คือพระนางเคมา แล้วพรามผู้เป็นโอหนาครับกรรับกรรคคือพระพฤษาลันิง ในที่นี่เขาไม่ได้บอกว่าประยาคองบุตย์ที่ตายเป็นนับเป็นใคร นี่คือเนื้อหาที่มาในอุรคาชาดุ ตัวว่า เนื้อหาอันนี้จะแตกตากัน ก็คิดว่าเป็นคุณเหลืองกันที่ว่า ใช้ชื่อตัวลกรรมกันตอนั้น เรื่องราวของพระเจ้าท่าสรถนี่ก็คือ ความที่วาบิดาเสียชีวิตไป รูปที่เป็นโปรดิสัตว์นี่ก็ไม่สองสกเลย รูปท่าวนี้ก็ประรบกลุมพีคนหนึ่งตรงฟัง หรือว่าพ่อเขาตาย พ่อตายนี่สิอันจ่ายมาก เหมือนกันกับเมืองสกรูนี้ การงานอะไรก็ต่างไม่ทำ ก็จึงไปบินบาทปรดเขาที่บ้าน จึงเล่าวเรื่องนี้ให้ฟัง ว่าบรรณะกับบันดิทนี่เขาไม่เป็นแบบนี้นะ คนที่ก็ตายไปแล้วนี่เขาไม่เสียใจ แต่ก็ประกอบการงานต่อๆไป มีความเข้าใจในว่าเรื่องของโลกก็ทำแปดอย่างดี หรือว่าเรื่องของประเจ้าต่อๆ ที่บรยายงานอยู่ในกลุ่มปรณธิสี แล้วก็มีแม่เศียที่เป็นประมาณดาของปฏิสัตว์ ก็ได้ตั้งคันมีลูกสามคุณด้วยกัน ด้วยเป็นโอรดขององ ที่ดาหนึ่งอง โอรดของใหญ่คือพริสัตว์ ชื่อว่ารามบันดิท โอรดของรองเป็นน้องชาย ชื่อว่าละกนาคุมาน โรกรประเจ้าชื่อว่าสีดาเทวี อันนี้ชื่อตัวละก่อนมากันไปเลย คือประราม ประลัก แล้วก็นางสีดา แต่ว่าเรื่องราวนี้มันจะแต่งต่างแล้วนะ หือชื่อมันก็จะเชย แต่เนื้อหาไม่มันก็บริ่งของราวมากี่ยน เรื่องราวในท่าสรัทธาชาโดนี้ก็คือวะ พระพระมฮิษี ที่เป็นละกระมฮิษีที่ในพระเจ้นลงนี้ ก็ต้างมฮิษี ใหม่กินมา มฮิษีใหม่มีลูกขึ้นมาให้ เป็นลูกชายด้วย ชื่อว่า พระตะกุมาน พระ periodically มีลูกเกิดคืน ก็จึงให้พ่อนกับมฮิษีใหม่นั้น เมืองสีใหม่ เค้าเก็บไปข้อนเดี๋ยวถึงวลาชะขอ เพราะกว่าพระตาคุมานี่มันอยู่ใน 7 ครัว 8 ครัวพึ่นมา กื้มมีความแกงแรงแล้วไม่ได้ตายลงต้องตอนเป็นเด็ก พูดจริงขอ ขอบราชามา กอบให้ตั้งพระตาคุมานี่ เป็นปกหรัชชาคุมานทั้งกล้องราชแท้รผองขอละกันนะ ขอราชาสมบัติจากพระชาให้ลูกของต้น เอามันจะไปได้ไงเพราะว่าความสืบสนตะทิบวงนี้ก็ต้องให้ลูกใจที่เกิดจากมีฮีสี องรายที่ส่วนโกดไปใช่ไหม แล้วลูกใจคือ ประรามบันดินิกของยุมากกว่าด้วย โอ้ไม่ได้ไม่ได้ ประราชานี้ให้พ่อนค่อนนี้ไม่ได้ แต่นางกนนี้เธอก็ร้อบร้าวอยู่เลย ร้อบร้าวอยู่เลย ประราชาก็จะมีความกินว่า อุ้ ถ้าเป็นแบบนี้นี่ มีการเมืองกันในประชบวงแน่ หรือว่า นางกนนี้อาจจะแสงสารพร้อมขึ้นมา หรือสารสธนิลการ หรือว่ายุยุงคนนั้นคนนี้แห่บรอบบ้างยาพิษ ลูกของเรานี้จะมีปณะได้ สวนอักกว่าไปแล้ว จากไปแล้ว เดี๋ยวเจ้าก็ กลับมาต่างราชสมบัติ เกิดก็แล้วกัน ประราบบบนคารณ์สืบสันตะดิบวงมันยังมีอยู่ เพราะสั่งการนั้นนี้แล้วก็หยูรกพวกหัวราชาณ มาถามว่าชีวิตของประร้อมเนี่ย จะอยู่ยินไปอีกเท่าไร หวนบวงนี้ก็บอก 12 ปี คือบางที่อยู่ป่า จะไม่ได้ข้าวคราวใช่มั้ย ก็เอาเกาเวลา 12 ปีเป็นประมาณก็แล้วกัน เอา 12 ปีจากนี้ สังการให้กลับมา ให้กลับมาแล้วก็มา สวยร้ายชาสมบักก็แล้วกัน สองคนนี้ก็จะเดินดังไป ในการไหนที่กำลังจะเดินดังไป ขอรับให้กรรมครวงกลับ ไปยังเป็นเด็กอยู่ จะต้องจากพ่อมา นั่งสีดา ที่เป็นน้องสาบคนสุทธอง เห็นว่าจะไปแล้วก็ข้าไปด้วย สามคนนี้ก็จึงผ่ากันจาก ราราจวัง ไปอยู่ที่ป่าแห่งหนึ่ง ไปที่ป่านั้นทำอาสมขึ้นอยู่อาสายกันแล้ว ก็ต่างหารลิ่งชีวิตกันด้วยการที่ไป เก็บผลมาย ด้วย พระลักกับน้างสีดา ไปเก็บผลมายมาหาให้พี่ชายกิน โดยที่ว่าพี่ชายเป็นพ่อกันแล้วกันนะ นั่นที่นี้รอยอยู่กันสามคน ไม่มีพ่อ แม่กระจากกันไปแล้ว ก็พี่เลยนะ เป็นน้องพ่อด้วย เป็นน้องแม่ด้วย เอาระตั้งพี่ของเราใบในทานะพ่อและแม่ หรือขึ้งตำการสการะขอรอก หายหายทำว่ารขวงเรียกต่างๆ ให้พี่ ш่ายคือพระลามนั้นได้รักกษณ์ พระ critically อยู่ช่าไซ์ทำอะไร ก็ตำกันดาติเจ้ากริมบาวล่านา เลยนะагรน scenario ทำความเวรันกิฟทรรม ไหนที่หนิน surfaceน่าละ ก็ไหร่ข้ีกกลิ่นพี่ฉรณ์เมาอื่น ชวีชชันทำไมตกมึกถึงอยู่ตรงนี้ได้นะกัวว่า admitole famy boy nee เพราะถึงเวลาที่พ่อจากไปจริงจริง นักนาเนียงตรงฟัง หรือเวลาลงไปก้าวปี ด้วยกว่ามที่พระเจ้าท่าสราธาเนี้ย ที่ถึงลูก 3 คนที่จะไปอยู่ป่าเพื่อที่จะป้องกันรักษา แต่ไม่แบบเกิดตรรมใจ เกิดอาการลมปลวย ใต้ลงในปีที่ 9 พระ เงยชาส colors KIMแล้ว เ� trick be มีกระม์ที่นี่ luegoก็บอก promise ที่น apparatà thankful ท่าน The truth ยังอยู่ไหม ประ はหาตที่ยังยูไหม ปะเหลือกommade Ben กาฤพีที่แล้ว ถ้าแตยแล้วนี่ก็อยieg platform กุ้งเป็นเบราชาได้ ติดอย่างไม่ตายนี้ กดมันทีนบ้านมันมีอยู่ มันก็ต้องเป็นไปตามลำตาม อ้อ ก็จึงพากันไป ซื้อพากัน วันที่ไปอยู่ป่าน ไปกันยังไงอยู่กันยังไง ประตาคุมานก็พร้อมด้วย หัวการจมบริพาณ คือร่างราชาคกุธปันต่าง ๆ ไปเข้าป้าเลย คือดีจะสวงหาพรราม แต่พรรรามอยู่ก็อันเชิญขึ้นเป็นกระสัตว์ ถ้าไม่อยู่รู้ว่าตายแล้ว ออกเราก็จะขึ้นเป็นกระสัตว์เอง ก็พร้อมไป พอเดินทางไปถึงแล้ว เห็นอาสมที่ประตาคของพรราม ก็จึงตั้งค้ายอยู่ไม่ไกล แล้วก็เข้าไป ประตาคุมานพรรมกับอามาศอง 3 คน ไปทุ้นพรรราม บอกว่าเนี่ย พระเจ้าเจ้าสร้อนนี้ สิ่งพระชนแล้ว ก็ให้พร้อมขึ้นครองราช τοอีก 2 คน กือ ประหลัก แล้วก็นั่งสีดา เนี่ย เอาไปหาอาหาร อยู่คุณเดียว แล้วก็น้าที่ ประตาคุมานแล้วก็เราอมมาจ้างข้าว ให้พรรรรม 3 นี่ พรรรมนี่ก39 นิ่ง ชิว เจ้ย นี้ก็น้าที่ เพราะอมมากับประตาคุมานก็ยังมีความเสียใจอยู่นะ ลงลืออยู่ จากความที่พระเจ้าสิ่งพระโชนไป เวลาไปนี่ก็จะอื่นไปด้วย ในกำนัดที่พระรามนี่นิ่งนะ นี่กำนันตรงเพราะคือเป็นเวลาที่จะ กลับมาของพระรักแล้วก็หนังสีดาหิดี จากการที่ไปหาเบ preliminary ปะ พระ too มีความกินว่า หู สองคนนี้ยังเด็กนะ ถ้าเอารู้คาวว่าพระบิดาตายเนี่ย ต้องหัวใจแดกเนี่ย เราจะต้องก劇 έสะไน่การซึ้ enduring to the future เพราะชะมุθηร์ บี่ล้าดrag ดา ดา กลับมา คือชั้นสั่งให้ต้องลบหน้าสั่งให้ยินแจ้อยู่ในสากไ halt สะองสร้างของงลาก อยู่하่า front lipgaly ยินแจ้อยู่ squeezed it topping หรือว่าทำไมให้ลองไป ลวบเฉยเขาไม่รู้ Cindy ตัวนี้เป็นลมนะ แต่ร้องหายแบบ โว้ว กระมกรวร เสียใจมาก พระตากุมานเห็นสภาแบบนี้ตรวบหัง ต้มมีความแบลกใจไว้ทำไมพระรามนี้ไม่เสียใจเลย ดูละกันกุมานกับตั้งสีดานิว เสียใจป้านนี้ แม้ตัวเราเอง กูรูคามาหลายๆ แล้วก็ยังซึกซึกอื่นอยู่ ต้มมีคารที่ปบหวังอยู่ได้เลย ต้มก็แร่งๆ ว่าต้องลดแน่นอน กูนี่เป็นข้อประบัติในธรรมของพบที่แบบเขาเป็นนักบ่วนหนักพรท ตึกฝะря จะรับพระธานประหมายนี่บางสุดสิ ไม่ไปเด็ดมันมาจากต้น ด้วยความทิ้วป่ะ ไม่ต้องการเปลี่ยนเป็นต้นไม้ แต่จะเอาชุดว่าผลที่มันลดแล้วเท่านั้น เค้ากูต่ Nazan'e Buti ก็สeunเคดว่าต้นไหนถดสุขแล้วอาณเดียวมันต้องร่วน Similarly, fluidity it will proceed เค้าต้มมาดูต้นนะอยู่ ๆ เลย New living, living หมดเลยย้าง ๆ อร่วนลักกับมะkebmah Tiphander putting 我มันไปคเรงค inaugurating ไปรอมอยู่ต้ายตอนเลย ๆ To wait below มาแบบร้องเว้าไหร้องมามี่ จะจ multitool ตลทไหนล่วนมามี่ ว่ามันไปล้วนซายเป้าน retirๆ หuman den rewrite หรือการพิจันนะด้วยปัญญาแบบนี้ นี่คือจะมีประโยชน์ การรับรายคลำควรรณ์ร้องหายไม่มีประโยชน์ตันว่า ในทุกนาวของทะสารถาวชาดก็มีหนึ่งหาสำกันสังมาตรงนี้หละ ดีว่าผู้มีปัญญาย่อมไม่ส้อมสก ถึงสิ่งที่เสียไป แล้วก็ไม่ร้อมรายคลำควรณ์ ถึงสิ่งที่พ่อคือพระชาติสรถ ที่ได้สมนกดไป หลัวพระรามเอง หลังจากอยู่ครับ 12 ปี หลัวได้สิ่งที่เมืองวรณ์สี แล้วก็ก็กลางราดโดยทำเป็นประชาติต่อไป ช่วงกลางนี้ทานปัญญาณา ก็จะมาพบกับต้มปฟังเป็นประจำในทุกวันสุข ตั้งแต่เวลาตี 5 ติง 6 มองเช้า ทั้งสตานี้วิธีล์ พระชายสิ่งแห่งประเทศไทย ด้วยมีข้อบรรยาภาษาไปบูล วาพี่ปุ่นโน เป็นกุษณ์รัการ แล้วพบไปไม่ในวันพรุ่งนี้ จะได้ป่อน