ไร้สุขส่วนเดียว หากข้องเกี่ยวกับคนพาล [6938-5p]

There was a Varanus, a monitor lizard, that went to play with a stork. They played as is the nature of animals, the monitor lizard and the stork went to play together. The monitor lizard, the golden monitor, was larger in body, so it went on top of it, it squeezed the stork, that is, the stork, which was smaller in body, was made to suffer, was made to be in distress. This is the karma that has been arranged. Oh, and it was done easily. Glad to meet you. The name of this animal, the radio, the Thai National Broadcasting, together with the forest wisdom, presenting the program "Dhamma Receives the Dawn," with Khru Pra Phra Phap Phibul, Ajahn Bunno, as the presenter, coming to meet the listeners as usual every day. On the day that they met, there were stories that were different and varied. The face of listening, the face of research, the face of study, the face of following, chosen from the teachings of the Buddha, that one cannot be on one side, one must be on both sides, once on one side then on the other, why go to one side? Going to one side must be to increase mindfulness and wisdom. For a person to have wisdom arise in the mind, there must be three things that support it. When it falls down, it also hits the star, and then it also hits the earth, and the earth is empty. The one that falls down and hits the star, why does it come out bitter? Well, the fruit is bitter, the rind is bitter. If it is the same water that falls on the earth, the earth is empty, the earth is void, why are these sweet? It is the same water, what? But it is the transformation of the star that it is bitter, the transformation of the earth that it is sweet. So one knows, wisdom arises, and then one takes our various matters, those matters, to explain to the listeners, every day in the morning, it is the time of the Jataka tales. The presenter will bring Jataka tales, tales of the past, to tell to the listeners. These various tales, the listeners should regard them as part of the search for words, that is gathered as an explanation of words, as an explanation of terms, that the Buddha has explained, has spoken. The content that comes before, that makes one speak of this matter, is the matter of tales, so the matter of tales, some are brought from the past, some are Jataka tales. Before coming to speak of this matter in the telling of this story like this, that story, the part that comes before, when the Buddha told the tale, did not go to be together, was collected as a separate text, a separate book. This is a good thing, this is a taste, different from the teachings of the Buddha, that one separates the parts of information, so that we can use things according to their importance. There is the one in front, the one behind, and because one should make the mind still, what is different from what, there is the tale of the Kotha Jataka, that is the matter of the monitor lizard, which has a friend that is a stork. The stork, that is the stork, that may be in the same family. A stork, a large one, or a stork, we look by the matter of the body, the body, the stork must be larger in body, but it is still smaller than the monitor lizard, that is the Varanus, that even a small one, certainly, or when it was a child, playing together, they might be the same size, but the Varanus, it is faster in body, its body is larger. With the habit of going to visit each other, the stork came to play at the house of the Varanus. Kothasana saw and warned his child, that is, the child, the little one, the child. Kotha, that is the monitor lizard. This matter is going to speak of the Varanus that is still small, it is still a child, it has not grown, its body is not very large. It told its child, saying, "This child, do not go to play with the stork, it is a different species, a different kind, it is not good. The nature of a single animal, the difference will be in size, the one that is smaller in size will suffer, the one that is larger in size will gain. So it speaks of the matter that if we go to play with an animal that is smaller, of a lower birth, it is not good, do not do that. But the child did not listen. With the fondness for each other, they were like companions, going to visit each other, playing together. When the little one, the little Varanus, it grew larger, larger, playing together as before, or with the larger body that played together, it was crushed, squeezed, pressed. The stork, it could not breathe. Wherever they played, I was crushed, I was harmed, I was squeezed every time. It would receive suffering, or, do not do that, do not sit like that. They were doing it all the time. The stork was angry, it did not understand. That is, the size is very different, or some, like a leg and a needle, a whole leg, that is the Varanus, the needle, that is the size of the stork, the size of the large and small, three needles together is only this much. It is not comparable to our whole leg, is it? The stork received suffering. It grew up, grew up, and said, do not play like that, but it did not listen. So there was a thought that would join with the others, would eliminate, would wipe out the race of the master. It said, let this one be killed. This is us, with good fortune, playing together, being companions, hey, there is a collision, playing once, twice, not listening anymore. This is a plan to take it to death, to eliminate it, not just once, but now, eliminate it entirely. Good is the mind of a person that has a thought that is cruel, joins the body, wants to eliminate. That is, if one wants to say, does not want to be involved, then choose to leave, is that right? Because one does not have to go play, if one is not satisfied or does not understand, one should talk directly, is that right? This is the protector animal, has it woken up? This is the protector animal, it is the father of this Varanus, it is a crocodile, it has woken up its child, do not go to play with that stork. It is not good. Now, when the king vulture has finished its meal, it becomes a vehicle that looks like a strong insect. They all lead each other out of the termite mound. These human beings will all go to eat that insect. In the forest, there is a human being who is guilty. There is a farm, there are things there too. You can use its meat, you can use its flesh. In the forest, together with that, the dog also comes to search. The human being in the forest is ready to eat. This vulture sees in the forest. There are tools, there is a dog that has come. It knows well that this is in the forest. The human being is certain. So it goes to the place where it has eaten. It eats one. Then it speaks to the forest. It will say: I know the dwelling place of a hundred human beings. You must follow, right? Bring fire, bring straw. We will go to that place and set fire to it. Bring it to this place, you see. Bring the fire, bring that fire, and bring this one. As for you, stay here. Guard well. It is right here, right here. You will get many human beings for certain. In the forest, there is a thought: Oh, how good. Suddenly a vulture comes. It thinks of giving, telling the way, leading the way too. There is no harm. Deal with the big one, that is the human being, or deal with the small one, that is the little one. This vulture has also been thought about. Then it follows the vulture. Observe that the human being, the dog, the human being, is sweet right there. Sweet in the forest. The animal is from the dog of the human being, many of them. Since the beginning of the previous time, it was said not to play with this vulture. There will be problems, there will be consequences. The consequences after this. It warned itself. It thought of a way out. So it made a passage, a hidden passage. From the hole, from its dwelling, as a special exit that is not the main exit of every dog. It dug a new hole to use only in case of emergency. That is, when a person begins to see danger coming, they must begin to look for a way down, a way out for themselves. Preparing a way out is prudence. It is the wisdom of the animal. When something happens that we cannot control, we look for a way down, a way out. We must prepare a way out. That is responsibility. For what? So that we do not have to worry in the future. If that day comes and this vulture really brings disaster, we will not have to worry. We were warned. Why speak? This will lead to death. If we do not prepare a way out, that day when we finally speak, it will be too late. Oh, there is no way out. That is all. This is worrying in the future. Prepare a way out. It seems... we are saying that, hmm, when the situation is not good, then if we reach the day when the situation is really not good, it was said that the clinic, the top, will fall. Then what did you prepare? How much money do you have saved as a reserve? How much is in the account? What did you do in the beginning? Are you preparing? Or not? Prepare a backup. Know the way, the exit of the human being. The vulture tells to bring the fire in through this way. It is a place for air. Let the dog guard here, which is the different entrance and exit. And you, which one is the forest, stay here. When it is done, when any one comes out, hit its head. When it comes out, hit it with a stick. Full knockout, like a fish. It does not go into the cage. Another one comes, hit it with a stick. Whichever one comes out, hit it, hit it in every way. Hit the head, hit the face, hit the head fully. At once, it is done. It is knocked out. If it does not die, it falls in, it falls into the cage. Keep it locked up. Some die. They die from blood loss. The dog, the human being, the whole dog of the human being. It is finished. Whichever one runs away first can escape. Some are caught but not fully knocked out. They run away. Some wake up and run away. Because the path here does not go that way. It goes out through the passage, the hidden passage, that it prepared before. And if it is the most extreme in the time to come, there is none. The extreme is not the only one that is not fully knocked out. If it is all of them, there is none. Like the things of yesterday that were stored. But in the wrong wisdom, it will be fully knocked out. There is none. The hidden danger will come in the future danger. And if the worry arises and it was not prepared before, the worry in the future will come and it will be a beautiful prayer. The dog, the human being who received the disaster, received the hardship, received the separation, received this, will go to which one? And there is the thing of concentration, wisdom, complete. This matter, our God gave to hear the monk. That it will go to join the one who is in the same side as the Buddha. At that time, the Buddha began to make the community split. And it will divide sides, divide groups. God is in that place, itself also separates and makes. It is like itself being God on the other side. There is a secret that exceeds the limit. Prince Ajasattha is the one who attends, who serves. He can receive that there is a secret, so he is intoxicated with us. This monk goes to play, goes to talk, goes to do things with friends who are on the side of the Buddha. So it makes the attendance, the manner, the bearing not equal. There is a difference. The one who has the quality of a king. This is on the side that has importance. Because it is the one in the manner who was born with a good birth. It is different from the one who has a bad birth. That is the quality of a king. This is how it is. But the quality of a human being, God taught that a person's good or bad fate is not because of birth. If one is born on a good day, one is a person who is content but does good deeds, and good deeds then arise in abundance. But if one is born on a bad day, born as a Kshatriya, on a good day ahead, but does bad deeds, then it is different from a king. One cannot look only at the line of birth; one must also know the deeds. In a good birth, there are many auspicious things. In a good birth, there are many auspicious things. In a good birth that has merit, there are things that are auspicious, that are merit, that are what follows. There will be an auspicious elephant, that is, an elephant that has all the qualities of merit. There will be an auspicious horse, there will be wealth, there will be what is auspicious, the property of the city. One of them is an auspicious horse. The king then ordered that this auspicious horse be taken care of very well. He had people find the best food to give to the auspicious horse as alms. The place where it sleeps is not just any old thing thrown on top; good-quality bedding is placed there. There are cushions to lean on and sit on, all very good. Now, some people who keep dogs, keep cats, take care of them even better than they take care of people. They raise them like their own children. They have a better bed with a good-quality cushion, they find the best food to give as alms. They must make a room for it to live in, build a room for the cat to play in, there are cat toys, there is a lot of it. There must be a place to drink water, a place for the cat to drink water, a place for the kitten. Oh, everything is special. But the cat is an ordinary cat. When it is ready to eat, it eats. Oh, the horses that are kept are also like this. Special horses, auspicious horses, are also like this. This has been the case since ancient times. The ways of keeping them are different. The auspicious horse of this king, the way of keeping it is very good. It is bathed in its own bathing pool. Every day it is bathed, the auspicious horse is bathed, and it drinks water too, in the bathing pool that it uses alone. Because in that time there were many horses. There were people who came from other countries, bringing horses from other countries, hundreds and thousands of them, coming to trade, coming to sell in the market. When they arrived, whichever bathing pool was available, they were made to go down there. The horses of all the bathing pools went down in that pool, and that pool had them too. Along the edge, all the same, hundreds of them, the body that was spoken of, the auspicious horse of the king, came to use it. The horses that were the property of the people who came also came down to that bathing pool. It was not orderly, it was confusing, the disorder, the mess, it did not look good. So it happened at that bathing pool. The horse, the auspicious horse, the people who came to feed the horse came to the bathing pool. Normally it would go down, but seeing that the bathing pool had many users, the common horses had already gone down. Oh, I will not go down there, I will not go down, I am not. Where is it that it drinks water? This one must be uncomfortable, right? It is not that it looks like it wants to walk well. How is the body, how is the egg? It looks at the food, it looks at the excrement, it looks at the nostrils, the ear canals, it looks at the teeth, it looks at the mouth, there is no problem outside. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the places that have problems. It does not look at the You speak directly, stretching out, and the words become like Cap Mr Chrome teste. If it arises, will it become a sentence or not? Hissing. 對. I ask: what has been spoken, does it hit the next sentence? Philip used to be a fault with the one who raised him. That is, how did he bring it down to this water? It may be a fault with him, not arising from that sentence. Speaking directly, but that will cause harm. So it becomes the speech of Purjure. This is the speech of Satt yu ko ching. It is a direct word, it is a correct word, but it is Purjure. It is not right in time, a person who is Purjure. Because that is what is beneficial both to oneself and to others, both to other people, and also to many other thinkers who are well-rounded. On this side, look at the comparison in this sutta. But the more it goes, the more elections arise. If the craftsmen have only beauty and do not establish, then let Sister Jirana Supha be at the top, being a root, both in beauty

มีวารนุษตวนท่ำมุฟัง มันก็ไปเล่นกับกิ่งกาอีกตวน เล่นก็เล่นตามประสาสัตว์สันทิราชาละ ตัวเงินตัวทองกับกิ่งกาไปเล่นกัน ตัววารนุษตัวเงินตัวต้อมันก็ตัวใหญ่กว่า มันก็เลยไปทับ ไปบี เจ้ากิ่งกา คือกับป้อมกา วิตัวเล่กกว่า ให้ได้รับความลำบาก ให้ได้รับความเปลี่ยนเดียง กรรมกิมาจัดนี้ อ้าว แล้วทำง่ายละ ยินดีตอนอับ ชื่อสัตว์นี่วิทยุ กระชายเส้งแห่งประเทศไทย ร่วมกับมุนิธิปัญญาป่าวนะ นำสนิยรายการ ธรรมรับอรุณ ตมีกระประชาพราภาพไพบูล อาพิบุญโน เป็นผู้ดมรรยการ มาพบกับตัวปฟังเป็นประชำทุกวัน ในตลาววันที่มาพบกันนั้น ก็ชนมเรื่องราวที่มีความแตกต่างหลากหลอย หน้าฟัง หน้าคล้นคว้าหน้าสึกษาหน้าติดตาม เลือกมาจากในคำสอนของพระพุทธชาติว่าไม่ต้มฝั่งได้ ลองฝั่งกัน ฝั่งแล้วฝั่งไปทำไม ฝั่งไปก็ต้องเพื่อเพิ่มสติปัญญางแง คนเรามันจะมีปัญญาเกิดขึ้นมาในจิตใจได้ ก็ต้องมีผัดสามากระทุก ฝั่งตกลงมามันก็รถตนสดาวด้วย แล้วก็รถตนมาตุมด้วย ตนมามว่างด้วย ฝั่งที่ตกลงมาตกรถตนสดาว ทำไมออกมาขม เอาก็ผลมันขม ห่ีงบ้ายมันขม ถ้าไม่น้ำมันเดียวกันตกลงรถตนมาตุม ตนออยตนมามว่าง เอาพวกนี้ทำไมมันหวานก็น้ำเดียวกันอะไร แต่เป็นที่ผัน ผันของตนสดาวมันก็ขม ผันของตนมาตุมมันก็หวาน ก็รู้ เกิดปัญญาแล้วก็นำเรื่องเราต่างๆ เรานั้นมา อาทิบายให้ต้มฟั่งฟั่ง โดยในทุกวันสุขนั้นเป็นช่วงกองนิทานปรณา ถึงประเจ้าจะนำ นิทานจาดก นิทานดำมาบดมาเล่าให้ต้มฟั่งได้ฟั่ง ซึ่งนิทานตั้งต่างหล่อนนี้ต้มฟั่งต้วยกร้ายกมาเป็น ส่วนของคำพินตั้งหา ที่รวบเป็นการอาทิบายคาทา เป็นการอาทิบายคำกรรณ์ ที่พระพระเจ้าได้ประพันอาวาย ได้พูดกล่าอาวาย เนื้อหาที่มาก่อน ที่ทำให้พูดเรื่องนี้ขึ้นมา ก็เรื่องนิทาน จึงเรื่องนิทานต้มมาบดมาก นิทานจาดกบ้าง ก่อนที่จะมากล่าวคำนี้ตั้งในท้าวความเล่าเรื่องนี้อย่างนี้ เรื่องนั้นนะ ส่วนที่มาก่อนนั้นอ่ะ เวลาวานิทาน ที่พระพระเจ้าท่านแย่อกมา ไม่ได้ไปอุรบูร่วมกัน จัดเก็บเป็นกวนลัดตำราคมพิ นี่เป็นขอดี เป็นรสนะต่างคำสอนของพระพุทธเจ้า ที่จะแยกส่วนฉันขอมูล ให้เราเข้าใช้สิ่งนำดับความสำคัญ ก็มีโดนหากหลัง โดนแถงข้างหลังแล้ว เพราะควรจะทำจิตยังอะไรต่างว่ายังไร ก็มีทานเรื่องโคตาชาดก็คือเรื่องของตัวเงินตัวทอง มีเพื่อนเป็นกระปมขัง กระปมนี่ก็คือตัวกิ่งกา ที่จะอาจในอิวนิปลาด้วยกัน กิ่งกาตัวข้างใหญ่ตัวหนึ่ง ตัวหรือว่า กระปมขัง ตัวเราดูโดยเรื่องของสริราสา ตัวว่า ตรวังกระปมขึ้งกาต้องให้ตัวมันใหญ่กันในมันก็ยังตัวเล็กกว่าตัวเงินตัวท้องคือตัวรุนิล ที่แม้แต่พันเล็กๆแน่นอน หรือตอนที่เป็นเด็กๆ เล่นกันมานี่ก็อาจจะไซสเท่าๆกัน แต่ตัววรนุษย์นี่มันตัวเร็วกว่าไง ตัวมันใหญ่กว่า ด้วยความคุณเคย ไปมาหาสู้กันอยู่เรื่อย ตัวกิ่งกานี่ก็มาเล่นที่บ้านของตัววรนุษ โคติสันเห็นแล้วความเตือนลูก คือกำบาด ปินลิกานี่ก็คือมันกันเด็กน้อย โคตานี่ก็คือตัวเงินตัวท้อง เดี๋ยวเรื่องนี้ก็ก็ต้องการจะพูดถึงตัววรนุษย์ที่มันยังเล็กอยู่ มันยังเด็กอยู่ เห็นไม่ได้เติบตัว สายงก็ไม่ใหญ่เท่าไร บอกลูกบอกว่า นี่ลูกอย่าไปเล่นกับกิ่งกาน่า มันคนละพันกัน คนละสวังกันไม่ดีนะ ความเป็นสัตว์เดียวรษาตินิมก็จะมันกันที่ขนาดละ ขนาดใกล้เล็กกว่าก็เสียปรียบ ขนาดตัวใกล้ใหญ่กว่าก็ได้ปรียบ ก็เลยพูดถึงความที่ว่า ถ้าเราไปเล่งกับสัตว์ที่เล็กกว่ามีชาติกำเนือตำกว่า ไม่ดีนะ อย่าไปทำอย่างงั้น แต่ว่าลูกก็ไม่ฟัง ด้วยความสนิดสนมกันก็ อย่างคบหากันยังไปมาหาสู้กันเล่นกัน พอเจ้าตัวน้อย ปิลิกาตัวน้อย มันใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น เรียงเล่นกันเหมือนเดิม หรือความตัวใหญ่ที่เล่นกัน มันก็ถูก ทับ ถูก บี ถูกกด กิ่งกาเนี่ย อูหายใจไม่ออก เล่นกันที่ไรนี่ ฉันถูกทับ ถูกทำร้าย ถูกบีทุกทีเลย จะรับความลำบาก หรือบ่ะ อย่าทำอย่างงี้ อย่านั่งอย่างงี้ ผมทำกันอยู่เรื่อย กินการนี่ก็โกรธ ไม่ป่าใจ คือไซ้มันต่างแบบมาก หรือบ้าง เหมือนท่อนขากับนิวชีน ท่อนขาทั้งท่อน คือตัวรนุษย์ นิวชีนิวการ นี่คือ ไซ้ส์ของ โชตัวกินการ ขนาดใหญ่น้อยก็ 3นิวร่วมกันก็แค่นี้เอง มันไม่เที่ยบกันกับทั้งขาเราได้เลย ใช่ไหมล่ะ กินการได้รับความลำบาก โตขึ้น โตขึ้นมาแล้ว บอกว่าอย่าเล่นกันอย่างงี้ก็ไม่ฟัง จึงมีความคิดว่าจะร่วมมือกับในปราณ จะกำจัด จะล้างผ่านตรกุนของเจ้า บอกว่าลุษนี้ให้ต่วงได้ นี่น่ะคือคนเราบุญดี เล่นกัน คบหากัน เฮ้ มีการกระทบกัน เล่นกันครั้ง 2 ครั้ง ไม่ฟังแล้ว นี่ว่างแผนถึงจะเอาให้ตายกันเลยนะ จะกำจัดให้ ไม่ใช่แค่ รัวเดียวแล้วทีนี้ กำจัดมันทั้งฟูงเลย ดีคือจิตใจของคนที่ มีความคิดเป็นอากุษน รวมร่างผ่าน ต้องการกำจัดออก คือถ้าจะหมดว่า ไม่ต้องการยุ่งด้วยก็ เลือกล้าบันไปใช่ไหมล่ะ เพราะช่วนก็ไม่ไปเล่นก็ได้ ถ้าไม่พอใจหรือ ไม่เข้าใจจริงควรเชือกคุยกันตรง ๆ ใช่มากว่า นี่คือโปรดิสัตว์ ตื่นไปแล้วเหรอ นี่คือ โปรดิสัตว์ เป็นพ่อของตัวรุนุษย์นี้ เป็นจาฟูง ตื่นลูกไปแล้ว อย่าไปเล่นกับเจ้ากิงกา มันไม่ดี ตอนนี้พอกิงกา พอหมดหน้าโฟนละเป็นรถดูแรงขวงแมงเมา เค้าก็เจ้าพากันออกจากจอมปลวกชับหัว พวกตัวปรดนุษย์นี้ก็จะพากันไปกินขวงแมงเมานั้น นี่ในพราณผู้ลาตัววรุนุษย์โทษนั้น ก็มีฟามเลี้ยงมีอะไรอยู่ด้วย ใช้นังมันก็ได้ ใช้เนื้อมันก็ได้ ในพร้านพร้อมกับด้วย ฟูง สุนัก ก็มาตามหา ลา ตัววรนุษย์ในป่า ก็พร้อมคือกินกาตัวนี้เห็นในพร้าน มีอุปกร มีสุนักมาแล้ว รู้ดันดีว่า อันนี้เป็นในพร้าน ลาตัวรนุษย์แน่นอน ชึงไปกลอดที่กินมาย กินหนึ่ง แล้วก็กลาวกับในพร้านขึ้น เดี๋ยวบอกว่า ฉันเนี่ยรู้ที่อยู่อาศัย ของวรนุษย์เป็นร้อยตัวเลยนะ ท่านต้องตามใช่ไหม เอาไฟเอาฟางมา เราจะเข้าไปส spellที่นั่นจุดไฟให้เกิดควร หอบมาตรงนี้ท่านว่าง ห peel ม้าไฟทรงนั่นๆ และทรงนี่ ส่วนตัวท่านอยู่ตรงนี้ครอดดีมันตรงนี่ตรงนี่ นี่ท่านจะได้ด้วยวรนุษย์มากมายแน่นอน ในพระมีความคิดว่า เออ ดีมกันนะ อยู่ๆ ก็มีกิ่งกามา คิดแพ้นการให้ บอกช่องทางให้ นำทางให้ด้วย ไม่เสียหาย จัดการเจ้าตัวใหญ่คือวอรณุสกร หรือก็จัดการตัวน้อยคือเจ้ากระป้องขาง กิ่งกาตัวนี้ก็ได้ คิดแล้วก็ตามเจ้ากิ่งกาไป สังเกดว่าโทษ มุนฟูงตัวอรณุสนี่นะ หวานเลยตรงฟัง หวานเลยในประนิฟ ฟายโปริสัตว์ คือจากฟูงของตัวอรณุสทรงหลายนี่นะ ตั้งแต่เตินลูกในคราวก่อนว่าอย่าไปเล่นกับเจ้ากิ่งกานะ มันจะมีปัญหามีไพ้ตามมา ไพ้หลังได้นี่นะ ก็ตัวเองเตือนเหล็บ ก็คิดหาทางออกไปแล้วนะตรงฟัง จึงได้ทำช่องทางช่องหนึกไว้ จากโปรงจากที่อยู่ของตน เป็นทางออกพิเศษ ที่ไม่ใช่เป็นทางออกชิบออก ของฟูงทุกท่วบไป ก็คุดรูขึ้นมาใหม่ ไว้ใช้สำหรับกรณีชุคเชิญเท่านั้น คือคนเราเนี่ย พอเริ่มที่จะเห็นไภในค้อได้ ก็จะต้องเริ่มหาทางลง หาทางออกที่ตัวเองกันนะ ตรียมแพ้นการออกไว้นี่ คือความรอบคอบ คือปัญญาคงโปริสัตว์ พอสิ่งได้สิ่งหนึ่งมันที่เราควบคุมไม่ได้ เราจะหาทางลง หาทางออก ก็ต้องตรียมการออกไว้ คือความรวงน่า เพื่ออะไร ก็จะได้ไม่ต้องเดือดร้อนใจในพาหลัง ถ้าถึงวันนั้นเกิดเจ้า กิ่งการนี้นำพายมาจริงๆ แม่เราจะมาเดือดร้อนในศัตรเตือนแล้ว จะพูดทำไม นี่ก็จะเอาจึงตายเลยนะ ถ้าไม่ตรียมทางออกไว้วันนั้นไงที่ค่อยมาพูด คูบอกแล้ว โห เนื้อไม่มีทางออก อุ่นไประเท่านั้น นี่คือว่าดือร้อนใจพาหลังแล้ว ตรียมทางออกไว้ เห็นจะ...เราพูดถึงว่า อืม เมื่อเซ็ดีกิตไม่ค่อยดีนะ แล้วกันถ้าหลับถึงวันที่เซ็ดีกิตไม่ดีจริง บอกแล้วว่ Clinic นี้ยอดไกลจะตกนั้นนี่ แล้วคุณรีมการอะไรไป มีเงินเก็บสำรอง ค่องคลางไว้เท่าไร ในเบาดติ้อริกิษทำอะไรไว้ รีมการอยู่รือย่าง ไม่ เปรี้ยมแปลงไงไง รูทางเขา ทางออกของ ตัววรุณพุทธได้ ก็กินการมันบอก ให้เอาสมฝัยเข้าทางนี้ เป็นจ่องรบายหากาศ ให้สุนัขวางไวตรงนี้ ที่เป็นจ่องต่างเข้า ต่างออกแล้วตัวท่านนี่ ตัวไหนพระรณ์ มายินอยู่นี่เมื่อไว้ เสร็จแล้วพอมีตัวไหนออกมา ติหัวมันเลย ออกมาปุ๊บฟาตเข้าซัก เต็มสลบเหมือปลากมา ข้างไม่ในกรง อีกตัวหนึ่งมาฟาตซัก ตัวไหนออกมาฟาตใส่ฟาตใส่ทุกหวัง อัธโทรโดน ท่อนมายหน้าสามฟาตเข้าที่หัว เต็มๆเข้าไปนี่ ทีเดียวก็ งายติมแล้วทุกฟัง สลบเลย ถ้าไม่ตายนี่ ฟ้ายเข้าปุ๊บตกฟ้ายเข้าปุ๊บตกเข้าสู่กรง ขังไว้ขังไว้บางตัวก็ตายเลย ขังเลือดตายเลย ฟูง ตัวเงินตัวท่องคือวรณุษทั้งฟูงเลยน่ะ เสร็จเลย ตัวไหนเนียราบไปก่อนก็รอดได้ ถูกติดแล้วบางทีไม่สุดลบ วิ่งนี้ไป บางตัวฟื้นขึ้น วิ่งนี้ไปได้ เพราะที่ฉันนนี้ไม่ไปทางนั้นเลย นี้ออกทางช่อง ทางหลับ ที่ตัวเองเตรียมไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แล้ว ถ้าจะสุดที่สุดสุดในเวลาต่อไป ไม่มีหรอก โทษสุดโดยสุดเดียวไม่ตึงแอบสลุด ถ้าจะทั้งหมดเลยไม่หรอก เหมือนของวันวานเขาเคลื่อไว้ แต่ก็ในปัญญาผิด จะสุดแบบสมบูร้อยประเศษไม่มี หลับที่เป็นไภ จะมีมาในไภหลังได้ แล้วถ้าเดือร้อนเกิดขึ้นแล้ว ไม่ได้เตรียมการไว้ก่อนนะ ร้อนใจไภหลังแล้วจะมาบนสวยเลยนะ เมื่นฟูง ตัววารนุษย์ที่ได้รับความชิบไภได้รับความลำบากพลัดพลาก รับสิ่งนี้ จะไปกระคนไหน แล้วมีสิ่งสมาธิปัญญา สมือ เรื่องนี้พระพระเจ้าเราให้ฟังประรบพิกษุ ที่ว่ามากจะไปเข้ากับเคื่ออนที่อยู่ฝากฝายเดียวกันกับพระเทียวทัด ที่ตอนนั้นพระเทียวทัดนี้เริ่มทำสงให้แตกแล้ว แล้วก็มากจะแบ่งฝายแบ่งฝวก พระเจ้าอยู่ช่อนนั้นตัวเองก็แยกทำ มาเหมือนกับตัวเองเป็นพระเจ้าอยู่อีกฝั่งหนึ่ง มีลับสการะเกินประวาด เจ้าชายอาชาสตรูเป็นคนอุปฐาอุปฐรรม รับได้ที่มีลับสการะอยู่ก็มัวเมาหละกับเรา พิสุรุกนี้ก็ไปเล่นไป คุยไปกันทำอะไรกับเพื่อนที่อยู่ฝายของพระเทียวทัด ก็จึงทำให้อุปฐานี้ สัยรักษณะท่าทางขนาดไม่เท่ากัน มีความแตกต่างกัน ชายกำลัดสมบับเดราชา นี่น่าตรงฝั่งมีความสำคัญนะ เพราะว่าเป็นห้องในรักษณะที่เกิดมาอาสัยขนาด คุกรีกันกับ มากระจอกที่มีกำเนิดไม่ดี คือสัยเดราชา นี่ไงมันเป็นอย่างนี้หละ แต่สมบับมนุษย์นี่ มมพระเจ้าสอนไว้ว่า คนออกมันเจอดีหรือชัววัมันไม่ได้เพราะชายกำเนิด ถ้ากำเนิดอยู่ในวันหน้าจันท่านเป็นคน เก็งใจแต่ทำความดี ความดีมังก็เกิดขึ้นมากเลย แต่ถ้าเป็นกำเนิดพร้าม กำเนิดเป็นคศัส อยู่ในวันหน้าสู่ แต่ทำความชัวๆโค้อยู่ตรงนั้นเลย ม cobหนุณเดี่ยвมันจึงต่างกับสักเดราชา ไม่ได้จะดูที่สายกำเนิดได้ intr sigue difficulty อยู่เธอต้องรู้การกระทำกองมันด้วย ในโรธรกูนั่นมีสิ่งที่เป็นหมมคลหลายาง นึงนึงนั้นมีมามมคล ในตรกูนที่มีบุญม้าเกิด มันมีสิ่งที่เป็นกุบรมีเป็นบุญเป็นอะไรกันติดตาม้าด้วย จะมีช้างมงคล คือช้างที่มีรัสนาสมบุญทุกอย่าง จะมีมามงคล มีสับสมบัติ มีความร้าง มีอะไรที่จะ เป็นของมงคล คุบาตของเมืองกันมา นึงในนั้นคือ มามงคล ตัวหนึ่ง ปราชานี่ก็จังสั่งให้ดูแลมามงคลนี่อย่างดีเลย ให้คนเลี้ยงมา หาหาหาชินิที่อย่างดี มาให้มามงคลนี่รับปราทาน ข้างข้าง ตรงที่นอนก็ไม่ใช่ว่า เอาฟ้างเอาอะไรมา ปรูยับยาบนะ เอาภาพเนื้อดีดีมาปรูให้ มีฟูกอะไรมาให้นุนให้นั่ง อย่างดีเลยหรอ กวันนี้บางครบกรัว เลี้ยงสุนัก เลี้ยงแมวนี่นะ หรอทูกดูแลดียิ่งกว่า ดูแลคนี่กัน คือเลี้ยงแบบมันลูกเลย มีที่นอนกว่าเป็นฟูกอย่างดี หาหารการนับปราธานี้อย่างดี ต้องดีทำห้องให้อยู่ สร้างห้องให้แมวเล่นอื่อ มีสวมของแมว รูรามาก ต้องเจอกินน้ำมีที่ให้แมวกินน้ำ ที่ให้แมวน้อย อ้อ พิเศษทุกอย่างนะ แต่ว่าแมวธรราทั่วไป แต่น้ำพร้อมกินแล้วก็กินละ อ่อ พวกม้ากระจอดนี่ก็เป็นแบบนี้ ม้าพิเศษ ม้ามองคล ก็เป็นแบบนี้ นี่ก็มีมาตั้งแต่สมัยโปราณแล้วทั้งวัน พวกเรียงดูเด็ดแตกต่างกัน ม้ามองคลของประราชาตัวนี้ ระบการเรียงดูอย่างดี ลงในท่าน้ำที่ชะพอกของตัวเองเลยนะ ทุกวันๆ ก็ลงอาบน้ำแปลงคล ลงอาบน้ำละกระดื่มน้ำด้วย ในท่าน้ำที่ตัวเองใช้อยู่คนเดียว เพราะก็ว่ามีมาในสมัยนั้นต้มฟัง มีพ่อข้ามาจากต่างมือกมา เพราะข้ามาจากต่างมือกมากับพ่ามามาเป็นรายร้อยร้ายพันตัวเลยละ มาเพื่อได้จากค้าขาย มาเพื่อได้จำหน่ายในมือกปรรณศี มาถึงแล้วก็มีท่านไหนก็จัดให้มาลงเลย หมากีของลงทุกท่าไหลท่านั้นด้วยท่านั้นมีด้วย รีว ริม class เดิกกันร้อยช้องช cuerpo ที่ว่า มามองคนของพระราชา เผี่ยมมาใช้ พวกมะโทดหัวไป ที่เป็นของคนหอขามา ก็มาลงด้วยเป็นที่ท่าน้ำนั่นкаวไม่เป็นระเบียบเร confusing ความสโกษปโปก ความมันดู ไม่ดี ก็จึงเกิดขึ้นที่ท่าน้ำนั่น มาอาชาในเนี่ย มามมุคคล ฝูคพ้ามา คนเล่งมาพ้ามาที่ทาน้ำ ปกติเดิมนี่ไหล แต่เห็นว่า ว่าทาน้ำมีมีร่องร้อยการใช้งาน ของพวก มากระจอกซะแล้ว โอ้ย ฉันไม่ลงหลอก ฉันไม่ลง ฉันไม่ใช่. ตรดตรงไหนตรดดื่มฝาท้าว ไอ้กี้มันก็ต้องกระเทินหรือเปล่า ไม่ใช่ดูสงแล้วเขาอย่างเดินดี ลำใสเป็นไงวัดไข่เป็นไง ตรดดูอาหาร ตรดดูอุจรรา ตรดดูช่องจมูกช่องหู ตรดดูฟันตรดดูปากไพ้นอกไม่มีปัญหานะ ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมีความสวิส ไม่ได้ดูช่องพวกมี อยู่บรือเงินนั้นเรียราตแล้วมัน โชคปรกมาชาติกำเนิดดีแบบนี้ ไม่อยากลงที่นี่ ก็เลยบอกกับเจ้าคนหญิงมานะทุกฝั่ง บอกว่า อืม แม่ คนเราเนี่ยนะ กินข้าว ต่อให้อาหารที่ชอบปลานไหนก็ตามเลย แต่ถ้ากินทุกวัน ทุกวันเน็มก็เบือนะ ที่มีชายกำเนิดตำ ถ้าจะบอกไปตรง ๆ นะ บอกว่า แม่ตัวเนี่ยมันเจ้ายดเจ้าอย่าง มันรู้สึกรังเกียดมากระจอก คิดว่าเตืองเป็นมากอาชาใน ก็ถ้าบอกความจริงข้อนนี้ ให้คนเนี่ยมาฝั่งก็จะมาคิดแบบน้อมเข้าสูตรกระเทือใจนะ วะโอ้ ชายเราไม่มีเหมือนตำนะเนี่ย ดูสิ พวกพระราชาพวกรงิตพวกราม กำเนิดดีกำเนิดสูง กลุกกลัวเขาจะเสียใจ จึงได้บอกลิ่ง ๆ ไปว่า เนี่ยลงท่าน้ำเดิมทุกวันยังเบือเลย ความเบือเกิดขึ้นเพราะว่าอะไรที่มันสำสักจำเจ้า เอาเหตุข้อนนี้มาอาหารในการดีว่าจะแก้ปนา สิ่งที่หน้าวิครอากในที่นี่นะ แรงจริงว่าย เค้าก็ alg ee JUST konuşาในนี Punch กลุ่มขJAAR ข้องความบือกล้า archae หรือ ถ้าเราไม่รู้ แล้วเราบอกว่ารู้ ถ้ามาคุณไม่เห็นใช่ไหม ไม่ๆผมเห็น ถ้ามาก็ทำงั้นจริงไหม ถ้านั้นติดรู้น้ำว่าเขาทำจริง บอกโน้ๆเขาไม่ได้ตาม แบบนี้ ผิดใหม่ เรื่องรูปริบดิบรกอบด้วยจนหวัง เพราะเรื่องของวาจามันไม่ได้ มีแค่ว่าโกโกไม่โกอย่างเดียว เรื่องของวาจาต้องดูการเวลาด้วย หรือเรื่องของการะเทสา สิ่งแบบนี้ต้องฝั่ง ไม่โกนะครู ๆ เลย แต่พูดแล้วนี่ กลิดแบบน้อยใจกินมาใช่ไหม แล้วก็อ้อ อัจจะลาออกจากงานคิดไม่ดีกับประราชา คิดร้ายกับมาเขาเป็นได้นะ อาวนี้คือทำให้แตกกันหลัก วาจาที่พูดตรงๆจริงๆนั่นก็เป็นวาจาสอเสียหลัก คนฟังกะเฮิ่นใจนะ เออ รับไม่ได้ แบบว่า ไม่ มาก็ต้องเป็นยังยิน แล้วคนจะเป็นยังไง ที่เขาห่างออกจากสมาธินะ พูดอะไรไปแล้วจิดคลื่นข้าวทราบสมาธینี่คือวะ เป็นวาจา côngเด Dáงนั่นลว่าง เป็นวาจา disproportion เจ้าพูดตรงจล่องยืดเติลกันคำหยับเป็นมะCap Mr Chrome teste นะ เกิดมันจะเป็นประโยกไหมล่ะ hissing 對 eiวยก ถามว่าสิ่งที่พูดไปแล้ว hits สิ่งเป็นประโยกต่อมาได้ Philip เคยจะเป็นโทษกับคนเลี้ยงมานะ ที่ว่าเอามา มาลงทาน้ำนี้ได้ยังไงว่ะ อาจจะเป็นโทษกับเขาไม่เกิดประโยียนั้นที่นะ พูดตรงๆ แต่นั้นจะเกิดโทษ เอาก็เป็นวาจา Purjureนะนี่นะ เป็นวาจา Satt yu ko ching เป็นคำตรง เป็นคำจิ่ง แต่ว่าเป็น Purjure เป็นไม่ถูกการเวลา person who is Purjure เพราะว่านั้นคือการที่เป็นประโยชน์ทั้งกับตนเองทั้งกับคนอื่น ทั้งกับคนเหล่าอื่นๆอื่นอีกลัสนักความคิดที่รอบขอบนะตรงฝั่ง รับเบรีบเที่ยบในสันติการประจุบัตินี้ดูก็ได้ แต่ยิ่งชิวะยิ่งมีการเลือกตั้งเกิดขึ้น ถ้าพวกช่างท่องมีแต่ความสวยงามไม่ได้ตั้งตั้ง ก็จึงให้พี่จรณาสุภา อยู่ต้นหลาเปนสาเลยทั้งความ พี่จรณาสุภา ผมคุณเล็บฟันนั้นเนื้อเองกระดูก อ่าโอเค ห้าอย่างนี้ก่อนนะ ไปพี่จรณา ชิดๆ จิตฟุงสาดนูหวังไม่สงบเลย ถ้าในสอนเลยอีกจอตลงยกอุปมาอุปมาย เปร็บด้วยของนาวยังไงมันยังไง ไม่ได้เลย ไม่ได้เลย จุดออกฟันสา รับกระตินแล้วก็ไม่ได้เลย เลยพาไปหาพระพระเจ้าดูหวัง ธรรมฟราสาริบุษย์ พาพิกษุใหม่อรูปนี้ ที่ออกเรื่องบวดจากตรกุนของช่างต้อง พาไปหาพระเจ้านี่ ท่านมี อาสยะ นุศยะยาน คือยานรู้อินสีที่แก่รือออนของสัตว์หลายพระเจ้านี่นะ รู้ว่าบุคคนนี้ what guitar make like มี NCAAogeniciga คือบางคนกันไม่เป็น บางคนก็จะเป็นอย่างไร ก็ยืนจัดเรื่องราวแรงต่างให้รุกศ以กต่วนตก็ไม่ได้ พ่อนุชาษาวันนั้นหล่างจากจันเริ่มรดัวแล้ว ก็พ體orphีศูแรบนี้เดินไปที่สารนามแข็งหนึง แล้วก็เนียลมิทrayแบบ smiles ดอกบว่ากืน ให้พีศูรูบนี้ Fabricia Vanan Значит longo เพื่อให้เห็นความสวยงามของดอกผู้ เอาความสวยงามเข้าหลอด partarn iPad เอาความไม่งามเป็นอสุปiny เอาความสวยงามเข้าหลอบร้อย เพ้าร์ijkู้เงิน southern hoo Far โกหเธอ گดไปillon ในดอกบวกที่สวยงามีได้," เททใหฟังมาจุดนั้นเริ่นหวัง เหมือนกันเราตัดความสะเนียในตัวตลกรอ เหมือนเขาตัดตอกบวก 모두ดูสาดด้วยเมียนขม ตัดแล้วไม่ให้เหลือใหญ่ ตาดออกมา จงตัดความเยิยใหญ่ในกายของตรงนี้เสีย นั่นจะเป็นทางสงก เป็นทางไปสู่นิพานได้ พี่สูรูปนี้ก็บรูทำกันมาเลยตัวหลัง. บรูทำบรูบรอย ด้วยภราบ เหฮิดการนี้ละ กว่ามพี่ว่า ท่านพร้อมศาลษาลิบุษย์ไม่มีอาสยานุษยยยาญ เหมือนกับคนเล่งมาเหมือนก็ไม่อยู่รู้อัตยาใสของมาของต้น แต่โปริชาติ ด cancel ดาวเป็นผู้โรฮิดมาดูแล้วรู้อัตยาใสของมาว่าเป็นยังไง เหมือนกับพระพ SENSE รู้อาทยาสายของ พิกศุตรหนุมบุตรณ์ใช่างทอง รูปนี้ ว่าต้องสอนอย่างไร ๆ เมื่อกี้มันก็ทำตรงข้าวไปที่สอนบ้าง คุณคตเก็น แบบแพ้น รูปแบบอะไรอย่างไร มันมีอยู่ใช่ประหรัง เดี๋ยวดังคำสองของ Rein พระพ SENSE คลายคล้ายคำแน่ที่ความไม่สวยงาม ดีก็ลิง ๆ น่อย แล้วเมื่อเกิดประโยชน์ทั้ง 2 ฝ่าย รักษากันผู้คน ทั้งคนเลี้ยงมา ทั้งพ่อค้ามา ทั้งพระราชา ทั้งตัวมาเอง แล้วก็ตัวผลิชัดด้วย ในที่นี้ตั้งก่อนสรบเรื่องราวทั้ง 2 เรื่องไว้ หรอกว่า ประราชา ที่เกิดในชาตินั้นที่เป็นจบของมามงคล นี่ก็คือเธอมปราณน์ ดวกผลิชัดในชาตินั้นที่เป็นผู้โรงิดมาดูรักษณะมาได้ก็คือพระพุทธาในบัตินี้ มามงคลในชาตินั้น ก็คือพิกษุใหม่ที่กำเนิดมาจากบุตรในชั่งท้อง เป็นมามงคลในชาตินั้น ท่ำประสาวที่บุตรไม่ได้เป็นตัวรกรรมใน ชาดกเรื่องนี้ ส่วนในชาดกเรื่องของโคทาชาดก แต่ว่าเจ้ากินกา ที่นำพายอันร้ายแรงมาสู้ สรกุณตัวเงินตัวทองนั้น ก็คือพระเทวธัติ บุตรของผลิชัด ลูกของผลิชัดที่ไปมีเพื่อนเป็นกินกา แล้วนำพายมาสู้ฟูงท้องหมด ต้องกินกา นี่คือ เทวธัตินั้นในชาติประจุบานั้น ส่วนลูกของ ตัววรณุษนั่นก็คือพิกษูรูปที่มักจะไปหาเพื่อนที่อยู่กับพระเทวธัติสมือ แล้วตัว หัวหน้าของฟูง ตัววรณุษนั่นก็คือพระพุทธษาหนึ่ง ในช่วงนี้ทรรมบันนานทรมาก แต่ทรมากมีคำถาม มีคอสนิ้นแน่อยากครั้งเรื่องในใน สามารถที่ต่อเป็นรักการได้ โดยส่งเป็นจนมายรือ ประศันิษปัติก็ได้ มาที่มุนิธิปัญญาภาวน่า มุนิธินี้ก็ต้องอยู่ เล็กที่ 431 ทับ 2 สุน ตนนประจาราศาย 2 บางซือ กลุมเทพ 10080 หรือว่า ถ้าจะ ส่งมาทั้งออนไลก็ได้ทรมาก ทั้งออนไลก็ทั้ง YouTube Channel Facebook Fanpage หรือว่าที่เมบไซ ปัญญา.org eanwa.org ในที่นั้นตรมฟังคลาสามารถที่จะฟังยอดหลัง ดูเรื่องราบรกรบ ส่งคำตามอะไรต่างได้ที่เมบไซ ทั้งทั้งโซชีอมีดีด้วย ทั้งสานีวิดิวคลาจายเสียงแบบริธฐาย ร่วมกับ ภูนิธิปัญญาภาวนา นำเสนอช่วงของนิธานปัญญา ก็มาพบกับธรรมฟังเป็นประจำในทุกวัน สุข ตอนแต่เวลาตี 5 ติง 6 มงชาว ด้วยพระมาหาไภบูล หาพี่ปุ่นโน้ และพบกันใหม่ในวันพรุ่งนี้ จุดนำพร