25690823pm--ศาสนาตายแล้วหรือ

Äh, bei der letzten Versammlung gab es eine Gedenkzeremonie für die Verstorbenen. Im Tempelbereich des Mondgottes, viele Teilnehmer waren bereits seit dem 11. bis 14. Tag der Dharma-Praxis anwesend. Am letzten Tag, dem 15. Tag, fanden sowohl am Vormittag als auch am Nachmittag Diskussionen statt. Am Nachmittag gab es eine Diskussion mit dem Thema „Ist die Religion tot?“, was als Fragezeichen dargestellt wurde. Dieses Thema hat das Interesse vieler Menschen geweckt, da viele besorgt sind, dass die Religion stirbt und die Zahl derer, die die Religion anerkennen, abnimmt. Auch wenn der Islam zunimmt, ist die Zahl der Gläubigen insgesamt beträchtlich gesunken. Dies ist ein Thema, das viele Menschen beunruhigt: Wie wird die Zukunft der Menschheit aussehen, wenn die Religion stirbt? Zu diesem Thema haben bereits viele Menschen Prognosen abgegeben. Ich denke, vor etwa einem Jahr, ob es sich um Wissenschaftler, Intellektuelle oder Experten handelte, sie alle haben vorhergesagt, dass mit zunehmendem Wissen, technologischem Fortschritt und wissenschaftlicher Erkenntnis die Religion allmählich verschwinden würde. Doch diese Vorhersage hat sich als falsch erwiesen. Denn heute hat die Religion immer noch eine wichtige Rolle. Früher dachte man, die Religion würde durch die Entwicklung der Zivilisation verdrängt werden. Doch man sieht, dass Religion und Zivilisation in vielen Ländern nicht getrennt werden können. Ob es sich um das Christentum, den Islam oder andere Religionen handelt, sie alle haben einen Einfluss auf die nationale Entwicklung und die Gesellschaft, was wirtschaftliche und wissenschaftliche Bedeutung hat. Die Menschen haben heute viel mehr Wissen als zuvor, doch die Zahl der Gläubigen ist keineswegs gesunken. Im Gegenteil, es entstehen neue Formen der Religion. In Japan gibt es etwa 400 oder 500 neue Religionen. Es gibt Gruppen, die verschiedene Religionen anerkennen, und deren Zahl beläuft sich auf Hunderttausende. Diese neuen Religionen stammen entweder aus den ursprünglichen Religionen oder aus anderen Glaubensrichtungen. Vor etwa hundert Jahren gab es bereits viele Sekten, wie etwa Jodo-shu, Jodo-shin-shu, Shingon-shu und andere. Diese Religionen haben sich stark verbreitet. Es gibt auch sogenannte „Volksreligionen“, die in Thailand entstanden sind. Doch der allmähliche Rückgang dieser Volksreligionen und die Abnahme der Gläubigen bedeuten nicht, dass die Religion im Allgemeinen stirbt. Denn das, was sie ersetzt, sind neue Religionen oder neue Formen. Die Religionen sind nicht verschwunden, weil sie ihre religiöse Natur verloren haben, sondern weil sie sich weiterentwickeln und neue Ausprägungen annehmen. Ein wichtiger Aspekt ist die sogenannte „Religion des Wohlstands“ oder „Wohlstandsreligion“. In dieser Religion wird anerkannt, dass es neben den bekannten Religionen auch weltliche oder säkulare Glaubensformen gibt. Diese werden oft als „Religion des Wohlstands“ bezeichnet. Sie ist eine Religion, die von sehr vielen Menschen anerkannt wird, man könnte sagen, sie hat die größte Anzahl von Anhängern in der Welt, mehr als jede andere Religion. Man nennt sie auch „Religion des Wohlstands“, weil sie eng mit dem Wohlstand verbunden ist. Es wird gesagt, dass Gott nicht tot ist, sondern nur in eine andere Form übergegangen ist. Gott ist nicht tot, aber die Menschen haben ihn verloren. Was ist zu tun? Die ursprünglichen Religionen geben Anweisungen: Wenn man Christ ist, muss man in die Kirche gehen, Gebete sprechen oder an Gott glauben. Wenn man Buddhist ist, muss man die Lehren des Buddha befolgen, was bedeutet, Gutes zu tun, Verdienste zu sammeln, Almosen zu geben und Gutes für andere zu tun. Wenn jemand dies nicht tut, wie oben erwähnt, hat sein Leben keinen Sinn. Nach dem Tod ist es wie ein leerer Topf, ohne Bedeutung. Die Religion des Wohlstands legt daher fest, dass der Wert eines Menschen durch seinen Wohlstand bestimmt wird. Jeder hat seinen eigenen Wert, der durch seinen Reichtum gemessen wird. Wer hat mehr Wert? Derjenige, der mehr Geld hat, hat mehr Wert, unabhängig davon, ob er gut oder schlecht ist. Dies unterscheidet sich von anderen Religionen. In anderen Religionen gelten Mönche oder Geistliche als höherwertig, weil sie die Gebote der Religion oder die Lehren des Buddha befolgen. In der Religion des Wohlstands hingegen gilt jeder, der Geld hat, als wertvoll. Die Frage ist, wer zuerst gerettet wird: der Reiche oder der Arme? Es gibt Anweisungen, dass der Wert eines Menschen daran gemessen wird, wie viel Wohlstand er schafft oder wie viel wirtschaftlichen Nutzen er bringt. Wälder, Berge und Flüsse werden nicht geschätzt, sondern zerstört, um wirtschaftlichen Gewinn zu erzielen oder um bessere wirtschaftliche Bedingungen zu schaffen. Wenn man so spricht, müssen die Menschen dies schützen, weil es einen Wert hat. Der Wert in der Religion des Wohlstands wird durch Geld gemessen. Wenn die Religion des Wohlstands den Wert durch Geld misst, dann wird auch der wirtschaftliche Nutzen bestimmt. Manche sagen, dass Mönche oder Geistliche, die keinen wirtschaftlichen Nutzen stiften, als Parasiten der Gesellschaft betrachtet werden und ihren Wert verlieren. Sie nehmen Geld als Maßstab und den wirtschaftlichen Nutzen als Kriterium. Die Religion erfüllt diese Funktion, indem sie den Wert bestimmt. Die Religion ist auch ein Ort der Anbetung. Alles hat seinen eigenen Wert, der durch den Wohlstand gemessen wird. Wenn man also Geld hat, muss man auch Gott mit Geld verehren. Wer Geld hat, muss die Religion lieben. Wer Dinge besitzt, die Geld verdienen können, muss sie pflegen. Wenn man nicht auf das Steuersystem achtet, muss man das Karma ändern... In welchem Klassenzimmer auch immer, das an der Straße liegt, soll man nicht reif werden. Es ist scharf, man kann dort nicht bleiben. Es ist alles sehr heikel, man muss sich um Sonnenschutz kümmern. Man kann nicht einfach so tun, als würde es nicht existieren, denn das Karma hat einen Wert. Wenn es um alternative Pflege geht, wenn es um operative Pflege geht, bei jeder Stufe, bei jeder Phase, wird man von den Menschen beobachtet. Auch in der Phase des Todes wird man von den Menschen beobachtet. Markenprodukte, wer sie hat, fühlt sich selbstbewusst, fühlt, dass er einen Wert hat, fühlt sich selbstsicher und wird zum Ort des guten Charakters. Wie man es nennt, diese Person hat einen sehr guten Charakter. Man zahlt nicht gerne für einen guten Charakter oder Gehorsam. Was in der Religion vorhanden ist, in der Phase des Todes, muss auch einen guten Charakter gegenüber den Dingen haben. Wenn es um die meisten Menschen geht, wenn es um die meisten Menschen geht, muss man nach einer Lösung suchen. Es ist auch ein Ort der Wahrheit. Rituale gibt es nicht in der Religion, wie sie ursprünglich war. In der neuen Religion, in der Phase des Todes, gibt es auch Neues, man muss sich vorbereiten, Dinge kaufen, Geschenke machen. In der Phase des Todes gibt es auch Vorbereitungen, es gibt Feste, es gibt das Kaufen von Dingen, um sie zu geben. Wenn es eine neue Religion gibt, gibt es auch Rituale. In der Phase des Todes, wenn es um das Neue geht, muss man sich vorbereiten, Dinge kaufen, Geschenke machen. Weihnachten, da muss es auch Vorbereitungen geben, es gibt Feste, es gibt das Kaufen von Dingen, um sie allen Freunden zu geben. Jeder kennt es, wenn es um den Geburtstag geht, muss man zum Essen gehen, zum Feiern gehen, zum Essen gehen. Man kennt es, man kennt es. Dies ist eine Art von Dharma, die wir nicht oft erwähnen, denn sie unterscheidet sich nicht von der Dharma der Religion. Wenn es um die ursprüngliche Religion geht, denn wenn der Tag des Buddha kommt, muss man den Tag betreten, man muss die Füße waschen. Aber die wichtigen Tage der modernen Religion sind der Geburtstag, der Abschluss, Weihnachten, Neujahr, Valentinstag. Dies ist eine Art von Religion. Und es gibt nicht nur die Religion des Materialismus, auch andere Religionen existieren. Die Religion des Nationalismus, der Nationalismus ist auch eine Religion. Auch wenn es wie ein Sitz- und Handwerksbetrieb aussieht, ist es im Laufe der Zeit zu einer Religion geworden. Die heiligen Dinge des Nationalismus sind die Nationalflagge, man kann sie nicht verachten, so wie wir, wenn wir etwas sehen, das wir respektieren sollten, es nicht tun sollten. Aber wenn es um die Religion des Nationalismus geht, dies ist eine Demonstration, ein Ritual, das die Ehrfurcht vor der Nation zeigt. Die Religion muss auch so sein wie die heiligen Stätten der Religion. Wenn es um den Wagen geht, um das Fahrzeug, dann ist es ein heiliges Ding, ein wichtiges Ding der Religion. Die heilige Stätte des Nationalismus, dies ist der Ort, an dem die Nation ihre Identität findet. Wenn es um die Änderung geht, muss man hingehen. Aber wenn es um die Religion des Materialismus geht, dann muss es ein menschliches Wesen sein, das die Schöpfung der Religion schätzt. Die Religion gibt Wert und Bedeutung dem Leben. Wenn man stirbt, wird dieser Zustand als sehr wichtig angesehen, was sich von der buddhistischen Religion unterscheidet. Die buddhistische Religion ist die Praxis, um das Leiden zu überwinden, um das Leiden zu überwinden. Dies ist ein Zustand, der Wert hat. Je mehr man sich bemüht, desto mehr Wert hat es. Dies ist ein Zustand, der großen Wert hat. Aber wenn es um die Religion des Nationalismus geht, dann hat dieser Zustand seinen Wert durch die Armut oder die Schwierigkeiten. Wer arm ist, wer Schwierigkeiten erlebt, wer leidet, dies ist ein Zustand, der sehr schlecht ist. Aber wenn es um die Religion des Nationalismus geht, dann ist es ein Verbrechen, die eigene Nation nicht zu lieben und eine andere Nation zu lieben. Dies ist ein Verbrechen, das den Tod verdient. Es ist wie ein Treffen, bei dem diese Religion nicht stirbt, sondern nur den Körper wechselt. Wie der Ausdruck sagt, die Religion des Todes, dies ist nicht der Fall. Und die Religion, die gehen wird, muss eine neue Religion haben, weil die Menschen Kampagnen führen müssen. Es gibt die Notwendigkeit, dass die Menschen Fragen haben. Manchmal gibt es viele Teile, die die Religion betreffen, was nicht der Fall ist. Es gibt auch die Religion des Materialismus, die Religion des Nationalismus, es gibt noch viele andere, die die Menschen brauchen, um ein Gefühl der Sicherheit zu haben, einen Ort, an dem sie sich ausruhen können. Dies ist die Funktion der Religion. Deshalb, auch wenn die ursprüngliche Religion zerfällt und verschwindet, haben die Menschen immer noch eine Religion. Wir haben eine Religion, bei der wir die heiligen Dinge anbeten, bei der wir die Rituale anbeten, oder zumindest hoffen wir auf Verdienste, auf Glück, auf Frieden. In der buddhistischen Religion gibt es keine Gottheit, die verehrt wird, denn das Wort „Buddhismus“, wie wir es verstehen, ist ein Missverständnis. Das Wort „Buddha“ ist ein Missverständnis, das mit dem Buddhismus verwechselt wird, den wir verstehen. Dies ist ein Missverständnis, das mit dem Buddhismus verwechselt wird, den wir verstehen. Oder es gibt keinen Buddhismus, wie wir ihn verstehen. So nehmen wir die Religion des Buddha als Grundlage. Es gab einmal eine sehr berühmte Person, ähnlich wie vor 20 oder 30 Jahren, die aufstieg, weil sie viele Anhänger hatte, Reichtum und Macht besaß. Und eines Tages gingen die Menschen zu ihr, um sie zu kritisieren, um sie zu beschuldigen, aber die Person, die im Gefängnis war, hatte auch Menschen, die sie besuchten. Wenn es echter Buddhismus wäre, würde man das nicht tun, denn wenn man die Natur eines Mönchs verlässt, wie kann man dann noch verehrt werden? Aber die Menschen glauben nicht daran, dass dies der Grund ist, warum sie so genannt werden. Sie glauben, dass sie durch innere Meditation in der Lage sind, die Menschen vor Gefahren zu schützen. Dies ist also kein Buddhismus, sondern die Verehrung von Brahmanen, die Verehrung von Geistern, mehr als die Verehrung der Religion. Es ist ganz normal, dass man den Buddha verehrt. Aber die Leute gehen hin und verehren andere Religionen. Sie wollen nicht mehr leiden und machen Verdienste, weil sie glauben, dass Verdienste das Leiden beseitigen. Sie wollen, dass ihr Vater besser wird. Sie machen keine Verdienste mit dem Buddha, und man kann auch nicht sagen, dass sie den Buddha nicht verehren. Wir verehren den Buddhismus, und dann gibt es auch noch Probleme mit Geistern und Gottheiten. Aber wenn wir den Buddhismus als Grundlage nehmen und die richtigen Grundsätze ergreifen, dann haben wir keine Probleme mit Geistern oder Gottheiten. Es ist noch nicht zu spät, Freddy. Wenn wir den Buddhismus als Grundlage nehmen und an die Bitten glauben, dann ist es kein Schaden, den Namen „Sett-d’kot’hvation“ zu tragen. Denn der Buddhismus ist ein Lebenssystem, das uns helfen kann, den richtigen Weg zu finden. Aber heutzutage verstehen wir die Lehren des Buddha, den Buddhismus, nicht sehr gut. Wir verehren die Religion nach Tradition und nach der Gesellschaft. Im Inneren, im Herzen, im ersten Moment, wenn man eine andere Religion annimmt, dann hat man vielleicht einen Virus der Religion. Die Religionen sind unterschiedlich geworden. Die Leute, die in der Stadt leben, sind wie ein Wind, der weht. Die Leute, die in der Stadt leben, geben diesen Suchenden, die nach etwas suchen, die Möglichkeit, uns vergessen zu lassen, was das wahre Leben ist, oder uns vergessen zu lassen, was Leiden ist. Diese Meister lehren und zeigen den Weg zur Befreiung vom Leiden. Andere Religionen helfen nicht, das Leiden zu beenden. Man praktiziert auch nicht nach den Lehren dieser Meister, weil die Grundsätze der Zeit oder der Weisheit fehlen, weil die wahren Bedingungen nicht erfüllt sind. Aber selbst wenn man keine Religion hat, ist es gut, die Dharma-Grundsätze, die diese Meister gelehrt haben, im täglichen Leben anzuwenden. Heutzutage machen sich Eltern Sorgen um ihre Kinder, die keine Religion haben. Es ist noch schlimmer, wenn man sich Sorgen macht, weil man keine Religion hat. Menschen ohne Religion haben auch Tugenden. Wenn man weiß, wie man die Tugenden praktiziert, dann kann man nicht nur die Tugenden bewahren, sondern auch die Begierden überwinden. Wenn man den Weg sieht und das Leiden erkennt, dann ist es gut, keine Religion zu haben. Aber man muss fest in den Tugenden und der Güte stehen. Das ist wirklich sehr gut, nämlich den Weg zu sehen und zu praktizieren, um das Leiden zu beenden, so wie diese Meister den Weg des Lebens gelehrt haben. Wenn wir eine Religion annehmen, müssen wir klar sein oder wissen, was wir wirklich als Grundlage verehren: den Buddhismus, den Hinduismus, den Islam, den Christentum oder eine andere Religion. Sonst handeln wir nur nach Gewohnheit und bleiben im Leiden versunken. Wir begehen weiterhin Sünden und sündigen auch gegenüber anderen. Religion ist kein Zwang. Zwei Menschen ohne Religion, die aber den Weg kennen, um die Begierden zu überwinden oder zu praktizieren, sind besser als jemand, der keine Religion hat. Aber die Dinge, die man praktiziert, helfen, das Leiden zu verringern und auch kein Leiden für andere Menschen zu verursachen.

อื้อ อัทที่ที่แล้ว มีงานบุชาคุณ ท่อยที่ของเคียน ที่ส่วนโมกรุ่งเทพ หลายท่านก็ไปร่วมตั้งแต่ช่วงปฏิบัตรธรรม 11 ถึง 14 สิ่งหา มาสุดท้ายคือ 15 สิ่งหานี้ก็มีการเสวนาทั้งช้าแล้วก็บ่าย ตอนบ่ายมันมีการเสวนาด้วยพี่ที่ก่อนคือ ยุคลม แล้วก็สวนาคือ ตำมา โอเค้าเสวนาคือ สาสนาตายแล้วหรือ เป็นเครื่องหมายคำถาม โอเค้านี้ก็เป็นที่สนใจของหลายคน เพราะหลายคนเป็นห่วงนะว่า สาสนาตาย คนที่นับถึงสาสนา คุธคริส ก็มีน้อยลง จึงแม้ พิสลามจะมีมากขึ้นแต่ว่าก็เจอจ้าวลงไปพอสมควร อันนี้ก็คงเป็นหัวค้าที่หลายคนเป็นห่วงว่านาคุธของมนุษย์จากเป็นอย่างไร ถ้าสาสนาตาย จึงประเด็นนี้ก็มีคนทำนายไว้นาดแล้วนะ น้าคิดเมื่อล้อยปีที่แล้วไม่ว่าจะเป็น ฟร้อย ไม่ว่าจะเป็นมาก หรือนักสังความภิทยา ลุกหลังหลังก็ เหมือนแต่คาดการเพียก่อนว่า เมื่อมนุษย์เรามีความรู้มากขึ้น มีเชฮนิวริย์ที่กาวหน้า มีความรู้ทางวิธีอศาติมากขึ้น สาสนาก็จะเคยค่อยเสื้อไป แต่นั้นก็เป็นการคาดการที่ไม่ต้องความจริงนะ เพราะว่า ทวนนี้สาสนาก็ยังมีปดบาสมคัญ แต่ก่อนคิดว่าสาสนามคงไปเลือกของ สิ่งสุนตัว โดยที่นี้ก็เห็นว่าสาสนากับการมือง มันแย่การไม่ออกในหลายประเทศ แม่สาสนา คริส ราสนา อิสลาม หรือไม่อย่างสาสนาพูด ก็มีวิธิปลน ต่อการมืองรจักชาติ ประทิฏิปุ่นเนี่ย ซึ่งมีความการหน้าทางเสธธิกิจเจคนโนรยิวิธีอศาส คนมีความรู้มากกับเดิม มากจริงเดียว แต่พวกว่าสาสนาก็ไม่ได้น้อยลงเลย เพื่อแต่ว่ามาในลูกใหม่ ก็เรียบสาสนามใหม่ ยี่ปุ่นมีสาสนามใหม่ สือ 400 หรือ 500 สาสนาได้ มีกรุมที่นับถือสาสนาต่างๆ แล้วนี่เป็นแสนนะ สงสัยกรุม แล้วก็สาสนามใหม่ที่ว่านี้ มันก็แตกมาจากสาสนาดั้งเดิม หรือว่าสาสนาพูด ซึ่งเมื่อ ลายร้อยปี่งก่อนก็มีหลายนิกกายอยู่แล้ว โยโดโช โยโดโชิน โช สัน สันดัย สาสนาที่ว่านี้ก็อ่อแรงไปเยอะนะ เดี๋ยวว่าสาสนาตามประเผศนี้ อันนี้ก็เกิดขึ้นที่มันไทยเหมือนกัน แต่การที่ศาสนาตามประเผศนี้ ค่อย ๆ อ่อแรงลง มีครอมนับถือน้อยลง มันไม่场่าศาสนามอยู่กลางตายนะ เพราะว่าสิ่งที่มาแช่งใช่คือสาสนามใหม่ หรือว่าแบบ เอาหลาย สาสนามก็ไม่ได้ละตันเพราะความเป็นสาสนามนะ แต่ว่ามันมีงอกปกกป主 aufr 9 แล้วก้น้อย opposite ไม่ต้ายจากสาสนามAwr is ต insisted ที่สำคัญก็คือ สาสนาบริ�хภ Vulipogniyom นะ แย่นนี้เขาก็ยอมแล้วกันแล้ว นะว่า มัน สาสนาเนี่ย นอกจากสาสนาที่เรารู้จักแล้ว มันก็มีสาสนาแบบ ขาระวาด ยูคือสาสนาแบบทั้งโลก เเลวเซกุลล้ายหริ ธิเมริภ 촉 ลูกเก่ง บริภ DOM เนี่ยก็ เป็นสาสนาที่คุณ นับธือมาก ม่าจะเรียกว่ามีส่าห退 รับถือสัตร์สหน้าinin sorrow มากที่สุดในโลก มากกว่าสัตร์สหน้าใด การที่ก็เรียกว่าสัตรณ�บริพวกรี่ยงมันเป็นสัตรณ pierws CDC Leeз ก็เพราะ Together also, ก็ว่าที่จиваем นี่พักเจ้าไม่ได้ตาย testamentary เป็นแต่เก้าล้างเป็นเงิน Chaos that constantly พักเจ้าไม่ได้ตาย they were lost ต้องทำอย่างไร สาสนาดั้งเดิมเขาก็ให้คำต่อ ถ้า เป็นคริสก็ต้องไปโบโทธ ต้องทำพี่ที่อาจิทฐาน หรือว่านับถือพระเจ้า ถ้าเป็นสาสนาพุทย์ก็คุ้นค้าของชิศ หรือชิศจะมีความหมาย ก็ต้องทำความดี สตร์บุญส้างกื่้นสน รู้จักทำบุญให้ท่าน แล้วถ้าใครไม่ทำ อย่างที่ว่าก็จะสว puppy ไม่มีความหมาย ตายไปก็เหมี cooking teap เป็นที่หมาย สาสหมาร้ายพรเช่งบริภ presupทางดังนั้น theme seraดังนenc สาสหมาร้ายปรีบพรลิภพลโน вместе morning เงินดาสestone ส่วนทัophile ควรเขา สิ่งตาง-ต่าง ใครจะมีควรเขา? มากıatน้อยเพลงที่เกิน ли 없이มีเงินดิมมิเหมือมันните ซึ่งต่างจากสาสนาอื่นนะ สาสนาอื่นเนี่ย ถ้าเป็นพระ เป็นนักบวด ก็ถือว่าอยู่สูง เพราะว่าปฏิบาตามบวดบัญจัดทั้งสาสนา หรือว่าประพุทธตามพธรรมมวิไหน แต่ว่าศาสนาบริโฮณีมเนี่ย ใครที่มีเงินก็เถอะว่ามีคุณค่า และหล่ pursuitที่มีเงินกับผู้ม OAที่ไม่มีเงินจะเลือ baitหลักษาใครก่อน มันก็มีคำตอมนะ ว่าจะหลักษาใครก่อน ศริชedi จะมีคุณค่าหรือไม่ก็อยู่ที่ว่า ทำράยได้ เชื่อมิคุณข้า หรือมาอยู่ที่ว่า ให้พลตอบแทนทางเสธริกิตมากแค่ไหน ป่าผรุป ป่าบูง ป่าทาม เขาเธอไม่มิคุณข้า ทำลายทิ้ง เพื่อศรรรยศอตร์ แสงบารจัตรศรรหรือสรรรยงการอย่างดีสกว่ามีกว่า ได้ให้กับชมบ้าน ถ้าพูดแบบนี้ คนก็จะต้องรักษาเอาไหว เพราะมีคุณค้า คุณค้าของสาสนามบริภูนิวมันก็วัดกันที่ไม่ดเงิน ที่จะเกิดคืน ถ้าสาสนามบริภูนิวมันก็วัดกันที่ไม่ดเงิน ที่ไม่ได้ก็ให้เกิดอะไรได้ทางเสธิกิจ มีคนบอกว่านี้ พูดที่เป็นพระ เป็นพูดที่ไม่ได้ ก็ให้เกิดผลภาษาศริษฐริกิษ ความเป็นกาฝากสังคม ถูกรสคุณค้าลุง นี่เขาก็เอาเงินเป็นตัวต่าง เอาเสธิกิจเป็นตัวกำหนด สาสนามทำหน้าที่นี้ จำหน้าที่กำหนดคุณค้า แล้วสาสนามก็เป็นที่ต่างแห่งความขอรบนับถือ ทุกสรรรรมีสรรณ์ที่พังeline ผู้โชว์ความกรพนัดทือ มันซะสиюน้ำливลิบห่วงillon ก็คืองกัน น่าก็ยากเงินไปปกเจ้าแล้วเนี่ย ก็ต้องพักดีต่องเงินด้วย มีเงินก็ต้องรักศาวASH สรรรมสรรรมใครapons ที่สามารถจะทำเงินได้ ก็ต้องรักษาว provided ถ้าไม่โข notammentส็ตย์ไปWith tax system ก็ต้อง เปลียนทะ โลกรรม... Đâyโลงเรียนไหนโลงเรียน ที่อยู่ริมทนนนนอย่าสุกมวิด เผ็ดพูริ ซี โลม อยู่ไม่ได้นะ มันทั้งสุกษานี่ก็ต้องห 추천 เพ sunscreen สัมไม่ค่อนโอยเขาไม่ได้นะเพราะว่าโลกรรมมันมีคุณค่า สุ都有ahrrative care ถ้าร operative care bar ส stage ทุกสะสนาก็มีว่าถูกมองคน สะสนาปริภูลิโฮงยมก็มีว่าถูกมองคน สิ่งค้าแบรนเนม ใครมีก็รู้สึกภาพภูมใจ รู้สึกมีคุณค้าขึ้นมา มีความมั่นออกมั่นใจ แล้วเป็นที่ตั้งอย่างความพักดี อย่างที่เท่าเรียกว่าสาววกแอปเปิน คนนี้แอปครับมีความพักดีมาก ไม่จ่ายอยากที่พักดีหรือเชื่อฟัง สิ่งที่มีในสะสนา บริภูลิโฮงยมก็มีต้องพักดีต่อสิ่งค้า ถ้าเป็นอัปเบินมีสาววกเยอะ ถ้าเป็นรถมออตสายก็ต้องหาวิ พาเล เดวิศัน มันก็เป็นที่ตั้งอย่างความสัตรธา พิธีกรรมก็มีไม่มีในสะสนา ดังเดิมสาสนามใหม่ความสัตว์ บริภูลิโฮงยมก็มีตีใหม่ก็ต้องฉ้ารอง ซื้อของขวัล บริภูลิโฮงยมก็มีการจลอง มีปาติ มีการซื้อของ มาให้ก้างลับ ต้องเดิมสาสน้ำใหม่ ก็มีพิชิกรรม บริโพลโยม อย่าถึงตีใหม่ ก็ต้องชลอง ซื้อของควร วาเล่นทาย คริสมัด ก็ต้องมีการชลอง มีปาติ มีการซื้อของมาให้กับ เพื่อนทุกคนรู้จัก ถึงวันเกิดก็ต้องไปกินเลี้ยง ไปกินเลาว ไปกินอาหาร ร้านรู้ รู้ อันนี้คือธรรมยิมประเภนี่ที่เราไม่ค่อยต่อนนักนะว่า มันก็ไม่ต่างจากประเภนี่ต้องสาสน้า ถ้าเป็นสาสนาดั้งเดิมนี่ เพราะถึงวันพระก็ต้องเข้าวัน ไม่สักก็ใสบาท แต่วันสำคัญของสาสนาประเภนี่มันคือวันเกิด ตกปริญญา วันคริสมัด วันปีใหม่ วันวาเลนทาย อันนี้คือสาสนาอย่างนึง แล้วมันก็ไม่มีแค่สาสนาบริภาวนิยม สาสนาอื่นก็มีสาสนาชาดนิยม ชาดนิยมนี่ก็เป็นสาสนาหนึ่ง ถึงไม่มันจะเป็นอุตรงการนั่งการมือง แต่ว่าไปมามันก็เป็นสาสนาไปแล้ว สิ่งสักสิด ของชาดนิยมนี่ก็ได้แก่ทงชาด ยิบยำไม่ได้ เหมือนกันที่เราจะไปดูมีอย่างยัก เพราบท่านลูกก็ไม่ควร แต่ถ้าเป็นสาสนาชาติดยอมเนี่ย นี่ก็เป็นการสดง เป็นพิติกรรมที่แสดง อยู่ความศักษิกของทุ่งช้ะ สาศณะนี่ก็ต้องมีเหมือนกับ สธานที่ศาصตริด ถ้าเป็นวagon เป็นภิหราน ก็เป็นสิ่งศาคสิต เป็นสิ่งสำคัญของสาศณะ สาธณะภิริ�仚 대한วิฮานนี่ คือห่างสหาปดสิ้นค้า เมืองee สاวทิทไ Amendment ก็ต้องไป แต่ถ้าเป็นสาสนาบริฟโรนิยงก็ต้องเป็นอันุษย์สาวรีของวิรัษชน ผู้สร้างชา สาสนาให้คุณค่าให้คุณค่าแล้วความหายงชีวิตนะ ถ้าตายพระชานี้ก็จะถือว่าเป็นช่วยที่ส่งๆมาก ซึ่งต่างกับสาสนาพุดนะ สาสนาพุด คือการที่อุธิตต้นเพื่อทำ มัมเป็นทำอย่างอุกลิดนะ อันนี้คือว่าเป็นช่วยที่มีคุณค่า ยิ่งเต้าหมุ่ง นึกผ้าน หมุ่งขัดกาวกิเลน นี่คือว่ามีช่วยที่มีคุณค่ามา แต่ถ้าเป็นสาสนาชนยม นี่ก็ต้องคุณค่างช่วยก็เกิดจากการที่ หรือว่าความยากจน ใครที่ยากจน ใครที่ประสบความลม แล้วทั้งทุกรกิน นี่คือว่า หน้าบไอด์เป็นสิ่งที่เร็ว ร้ายมาก ส่วนถ้าเป็นศาสนาชนีมนี้ บะพื้อการไม่รักชาติ ไปรักชาติอื่น นี่เราบะมาหัดเลย สมควนตาย เข้าetingนะว่านี่ สารสนาอันนี้ มันไม่ได้ตายเลย ปล่อยแต่มันเปลี่ยน ร่าง พระร่างmenoมนึง อย่างคำห่วง ศาสนาเจ้าตายนี่ มันไม่ใช่เลย แล้ว สาสนาเดินมีที่จะสườngไป แต่ก็ต้องมีสารสนา ใหม่มา เพราะว่าม 데ลครูต้อง campaignphony ก็มีความจำ Spencer ครูตากต้องona have a question บางป็อกบวล แวดนี้ มนมงดต parts พาศา ซึ่งก็ไม่ใช่นะ ศักก็มีภ upside สาสราบริภูนิวม สาสราชันวิธียม ได้มีอีกเยอะว่ามนุฬรต้องการสาสนา เพื่อทำให้เกิดความอุ่นใจ มีที่พื้องที่ยุดเนียว อันนี้คือหน้าที่ยุ่งสาสนา เพราะฉะนั้นเนี่ย แม้ว่าสาสนาดังเดิม มันจะเสมสลาย หายไปอย่างไง มนุษย์เราก็ยังมีสาสนา เรานักษ์ศาสนาแบบ ไปยิตพึ่งพาสิ่งสักสิท ไปยิตพึ่งพาพิธีกรรมกันเยอะ หรือ อย่างน้อย ๆ ก็หวังบุญ หวังโชค หวังราบ จริง ๆ เข้าพุทธธาสนา มันไม่มีในพระตายบิดกริดที่สำ เดียวเพราะคำว่าพุทธธาสนาอย่างที่เราเข้อใจกัน ิแดINFP คำสวรของพ內ท pizza อย่าaces ซะสertenา มีกำลังๆ ความ have แล้วหละคำมายกลายเคียงกับพุธธสัน งานที่เราเข้อใจนะ murderer ที 먹มายกลายเขียง roast Developers' committee หรือไม่มีในพุทธธรรม ย่างนี้เราก็เอาสาสนาพีมาเป็นหลัก เคยมีภาลูปหนึ่งเนี่ย ดังมากเหมือนกับ 20 กปีก่อน 30 ปี คนขึ้นมาเพราะว่าท่านมี คนช่วรท่านมีริธมี อำนาศักษิต แล้ววันหนึ่งพวกว่าท่าน ไปคมขึ้นเด็ก ลายคนด้วยต้น ติขุกติตลาง เว้าปราชิก แต่ผลาชิกอย่างในคุกนี้ ก็มีคนไปคอร้อกกรартไว้ ถ้าเป็นพุทธแท้ ไม่ทำอย่างนั้นหล่อ เพราะว่า กาจากความเป็นพระ доามนิด น่ะนับถือได้ยังไง แต่คนไม่กรร towThis is the reason why เขาชื่อวัตรนอย่างนั่งทางในได้ สามารถจำบันดานให้แคล้วข้าจากอันตรายได้ อันนี้ก็คือ ไม่นับถือพูด แต่นับถือพราม นับถือผีมากว่า ไอ้การนับถือรายสาสนานิม มันเป็นเรื่องธรรมดานะ รายควรนับถือพุด แต่ว่าเผิร์ก็ไปนับถือสาสนาบริพวกนิโยม อยากร้วย มาทำบุญก็เพราะว่าเชื่อวับบุญจะทำไม่ร้วย อยากให้พ่อกว่า ร้วยๆ ไม่ได้ทำบุญกับลงพภคุณก็อยากได้ว่าทุมคน ไม่เราจะนับคือพุทย์ แล้วก็จะมีความช่วยเรื่องผีพระมั่ง แต่ถ้าเราเอาùอัวร์พู้ต์เป็นหลัก จับหลักได้ถูก ไม่เราจะมีความช่วยเรื่องผี เรื่องพระมั่ง ก็ยังไม่atch Freddy เพื่องน้อยเราก็มีพุทย์เป็นหลัก เชื่อแก request 在เรำการนำความดี ชื่อศett-d'kot'hvation ก็ไม่ได้เสียหายเลย เพราะว่าพุทธธรรมนี่มันก็ เป็นระบบชีวิตที่สามารถช่วยทำให้เราผลถูกได้ แต่เดี๋ยวนี้เราก็ไม่ค่อย เข้าใจคำสอนของพุทธเจ้าที่เราพุทธธรรมเท่าไหร่ เราก็นับถือสาสนาไปตามประเพณี ตามสังคม ส่วนใจ ส่วนข้างพ่ออำวตีแรกจะสาสนาอีก จะได้มีผั่ว attained virus สาสนาฮาได้มาต่างอมไม้แล้ว คุณบริพลอยู่uke ก็คือร่ pronounce wind ก็คนคุณบริพลอยู่ ก็ก็ยายให้ความการฝ่ายหาโหยหาพวกนี้มาทำให้เรา ลืมสร้าสังงามชีวิตหรือว่า ลืมว่าเห็นทุกคืออะไร พวกเจ้าเนี่ย ส่งสอนและก็สดงหลังภูนธรรมความพ้นทุก มีสารสร้าอื่น ก็ไม่ช่วยทำรับพ้นทุกได้สันหล่า ไม่ปฏิบัตร ตามคำสองของพวกเจ้าด้วยเพราะหลักใต้ชิคคาหรือสิ้นสมัยที่ปัญญาด้วยเพราะการจริงสภาพทราร์สี ยังถึงแม่ไม่มีสารสร้า แต่ว่า นำเอาหลักธรรมที่พวกเจ้าส่งสดงมาใช้ในการดมนินชีวิตก็ยังดีนะ เดี๋ยวนี่พ่อแม่อะไรคนจะเป็นห่วงลูกไม่มีสารสร้า อิจยิ่งไม่นาเป็นหวง Capital surgery เพราะว่าคนไม่มีสารสร้า จำนดน้อมก็มีคุณณธรรม ย่องถ้าหากว่ารู้จักปรดิปัตรเพ Rhc ไม่ใช่而已คุณณธรรมต讓หINA แต่ว่าสามารถรสกิเลท Instagram . . หละว่าเห็นทางเห็นความผลทุกแน่ก็ยืมดี ไม่มีสารสร้า แต่ว่า ต้องมั่นอยู่ในคุญงามความดี ได้จริงดีมากก็คือหน่าว่า เห็นและประดิบัตร เพื่อความผลถูก อย่างที่พวกเจ้าได้ส่งชีวิตทางสดงอาวาย แล้วเวลาเรานับถือสัตว์สนา เรียกตัวเป็นชาพูก็ต้องชัดเจน หรือรู้ตัวนะว่าเราจริงๆ เรานับถืออะไรเป็นหลักแน่ สัตว์สนาพุทย์ หรือว่าพีรูปราม หรือบริภูกนิม หรือชัดนิม หรือสัตว์สนาอื่น ไม่งั้นเราก็จะทำไปตามประสาสุดท้ายก็ยังจมอยู่ในความทุก จ้ามยังกอโทษ กอโทษกับผู้อื่นด้วย สัตว์สนา ไม่ใช่คำตอม สองคนไม่มีสัตว์สนา แต่ว่ารู้หลุดทางในการรักฆิเลศ หรือปัตธาเรานี้อย่างนี้ดีกว่าไม่จะไม่มีสัตว์สนา แต่น้อยสิ่งที่ปฏิบัตร มันก็ช่วยทำให้ความทุก น้อยลง แล้วก็ไม่กอทุกให้แกะคนอื่นด้วย กับผู้อื่นกัน