The Armor of Heedfulness [6939-5p]

There are people who come to listen to the story of the flood. "Oh, the water is going to flood..." "Starch fall?" The people in the circle do not listen... They do not believe that the water will flood. They say, "Prepare, prepare. Take your things to high ground. Store your belongings in various places where they can be preserved. Because when the real time comes, when the flood occurs, those who are careless and have not prepared anything—oh, they lose everything, lose some of their possessions, and even lose their lives. As for those who have prepared, they do not lose their possessions and can even preserve their lives. How different their ways of thinking are! These two groups are happy to welcome the situation of the era of the Thai crisis, with the morning news program. It is a way of opening up to a new day, giving the heart a great deal of attention by looking for values in the moments of the Jataka tales and the moments of Dhamma that will allow us to understand deeply, changing our way of thinking to be a lesson of life. Why is it that the "moving moment" allows us to see the world and ourselves again with eyes composed of wisdom? They say that the "moving moment" refers to things that come before, the events that arise before something important, in some way or another, seems to happen. What is it that changes first? Here, I ask: How did the peak point reach this point? The peak point may be a good thing, or a bad thing, or something like, "Oh, loss, destruction, there are problems, it may even lead to the loss of life, the loss of various things, or a good thing that brings about success." Whatever that thing is, it has a position. Wherever it is, it will support and indicate information, both for those who see it and for those who predict it. In any case, belief in listening is what we rely on. We will have a dimension to see and hear. If we quickly understand and create this kind of framework, the first dimension of the story, the character of the story—who did what, where, how, with whom—is the What, Where, When, Why, How, Who. It is a story. In the dimension of the story, there are stories that are sometimes animals, sometimes people, sometimes deities. It is very diverse. We will take the person or animal in that particular story to serve as a representative of one of the virtues. If we compare it to a tailor who stitches, we might explain about carelessness, fear, or not keeping one's word. While the tailor is coming, before that, we will compare it to the speed, the quickness, the skill of the craftsman. We will take the matter of patience, the character of greatness, the slowness, the new appearance. This is what we will get from listening. This dimension of listening relies on us, so we must come to the forest. Tell anyone who wants to listen. It is not just listening and then letting it go in one ear and out the other, drifting away. Let it stay inside. Therefore, we must grasp the breath. Which breath? The breath that will arise here is the matter of heedfulness or heedlessness. What is it that has never arisen? Not at all. Have you ever encountered it? Because, at the point of the water, the heart is like this. The hand moves, there is a movement. It is a cultural noon. It is worth mentioning. If this kind of thing is lent, it is indeed lent. In the matter of heedlessness or heedfulness, how can we be sure? Will it be right, or will it be wrong? How will we have a method to decide? This matter is brief. There are two main points that will explain to us so that we understand this kind of situation. First, it is the matter of the craftsmen who went to Thailand. The title must be true: The Eternal Sea Jataka. It is a story about a merchant in Thailand. But looking at it, the beginning has no clear opposition at all. There are only the craftsmen. How do they follow? There are internships of the matter in the mind of heedlessness and heedlessness. This can bring about three keys of virtue that cause fear. Researchers can bring about understanding, cause a sense of non-PEPA, a homage to the production of psychologists. It is an instant. When it becomes a distortion, a book, a layer of self, it is easy to interpret and understand. It is easy. If it is combined, it is easy. Then, the question is: How to wash it off? Then, the question is: How to force it? The first action is to complain. The receiver comes to work. Oh, this show, I don't know what to say. Oh, it is all gone. I can't find it either. I can't complain to anyone. It is gone. Where did it go? These craftsmen, they left the forest, went to the sea, went to Canada. How did they go? It is okay. Then, when they go, they must continue on the boat. They went on the boat. They are the destination. The boat came. Then we got on the boat and went to the shore. We were asleep! There are many different feelings. Part of it is laughter. It is the word of the Buddha. The tree. The mango trees, jackfruit trees, papaya trees, and guava trees, along with wild rice, sugarcane, and other plants that have grown naturally, are present. Wow! It is a place of great abundance. This indicates that there is water and good soil. I thought this place would be barren, but upon arriving here, I saw, Oh! There is such abundant food. We have been eating and drinking freely for several months. And since I have been living alone, I have become somewhat lazy and have not taken care of or maintained the condition of the fields. Why do the newly arrived carpenters think that this is a group? This group is on one side, and the body of this group is on the other side. They manage their affairs accordingly. There is a group that tends to have a habit of being easily offended by taste, dislikes conflict or arguments, loves food, and enjoys comfort. Their thoughts, words, and actions follow a certain pattern. When they enter, they tend to lean towards the direction of wanting to decorate their vehicles, making them beautiful and magnificent. So, first of all, they take the wild rice and make a porridge. They use the wild rice and the sugarcane juice that is on the top of the hill, and they simply mix it. Why wait? Then we choose and select whatever we want, taking it from the earth, bringing it to decorate and try it out. Because they have thoughts, words, and actions in that direction, leaning towards sensual pleasures. As for those who do not think in terms of sensual pleasures, they may come to think about making tools, or about methods of catching fish, or about developing their living area. So, where does the mind go? We can hear this. After hearing, we observe the actions and way of life of the two villages that reside in that area. The actions and way of life of the two villages that reside in that area show that those who lean towards sensual pleasures will think and plan to create conditions that bring happiness to both the eyes and the ears. Those who do not lean towards sensual pleasures, or who lean in the opposite direction, they also create and use the tools that are present. There is training to generate wisdom, to remain in a state of non-attachment, thinking in that manner. Sometimes, occasionally, they meet each other. They say, "I have food to eat. I can make food like this. I make and decorate these things, making them magnificent." Those who lean towards sensual pleasures, towards vehicles, meet with those who show off. Right? As for those who lean towards the non-sensual path, they have various tools and implements. That is, they do not come to show off with appointments. They simply use them in their monastic life. They have different patterns of thought and work, each in their own way. Here, once the time passes, in this place, due to the food and meals that are made, which cause the first group to become careless. After eating, they become negligent and start singing, dancing, and moving around. When they start moving around, at the time of the approaching flood, they will continue to sing, dance, and move around, without paying attention to the flood, without making things orderly. There is no first group. Therefore, it is determined that on the day of the next song, on the 15th, the full moon will rise fully here. The water will rise to its highest level. Then, they will take all this water to wash and clean this area thoroughly, including the entire area of the approaching flood. It will sweep everything away. And it is said that it is a flood for humans. And due to the cause, they create happiness and confusion. Why do they press? They do not need to be so close, deceiving each other. And it is only a small part, not the majority. Let us proceed to remind. One of the devas went to remind the humans. There are many devas. There is light. It can be seen. Standing on the earth, there are beautiful physical matters. That is, they are not sleeping here. And then they let it be known that it is a reminder. And they come to remind that, "This is a great flood. In these five days, there will be a major flood. You should find another place to stay, because fire will break out. This place will be flooded, and animals will come in. Everything will be destroyed, everything will be ruined, certainly. Because these many devas will cause both the flood and the fire, creating confusion. Once the flood comes, they will disappear. As for the remaining devas, they listen to the instructions. Because these devas must command the beings here to finish their tasks. It is no longer possible to just come and remind in this manner. Therefore, this is a lesson to know and understand that the first deva came to say, "Oh, you will be afraid of what? You do not need to be afraid of this flood. It has never flooded here. Look, the sugarcane, the jackfruit, the mango trees, they have grown like this because it is abundant. There is rice, there is water, there is enough, there are no storms. It has never flooded before. You can rest easy. Living here, you can still rest easy. Do not worry. Do not be afraid. We will protect you. We will take care of that. Do not be afraid. Do not worry. It is fine. Listen. Receive the words of the devas from one side, and the words of the devas from this lower side. Immediately, what will happen? What will happen? Certainly, there are people thinking in both ways. But here, we are discussing the Naga. They say that on the 15th, almost tomorrow, the 15th will rise. Warriors, heavy session. The water will flood. It is not a lie. Is there any place that has come? Yes, there is. This one that we prepared. They say the water will flood. It has already come. Oh, it is scary! Heavy, owned, learn. Ah, they say it will not flood. But this deva is the 49th, and it seems to be like a scientist. Scientists are very good because they have two perspectives. One group says, "It might be a bag, and the water can be seen." Another group says, "It is not that way. It might be like this." I want to be two. That is very few. Destroying. There are enemies as well. Because, oh. The most confusing part. The question is: once we find ourselves in this kind of situation, having received and listened to the news, this is a common topic of study that has been discussed many times. There are two aspects to consider. On one hand, we are afraid and drifting along. But regarding social and political matters, what will you do? Will you believe it or not? When you hear this about the situation in our world, today it is truly like this in every single matter. The confusion over the character of the Buddha, the confusion over the teachings, but there are some lineages that have begun to become prominent, those with wisdom are good. The lineage itself has many types, like this lineage of the Buddha. One group says, "Oh, that is not at all correct, it must be like this..." Oh! There are many different views. Hey, what are we doing? If we listen, once we have listened to this point, we should immediately think back to 2102, when we made a decision at that time regarding what has passed. And truly, how should we make a decision? How should we decide in the way it should be? Here at Noodles, when it comes up, it is like being very Frank, the method of the person, the person's Muchra. Hmm, Google application, counting in love, which, no matter which side it comes from, has no front, meaning it brings peace of mind. If the water does not flood, there is no need to go further, staying here is fine, there is something to eat, it is comfortable. If the water floods, I survive, I am not swept away by the flood. There is still a place to stand, to reach. If the water is truly deep, with this color, I go to the shore with it. He therefore maintains this color every time. We have gathered at the house here, and we also maintain this color correctly. There is right conduct in body, in speech, and in mind. I do this, no matter which side it comes from, they are all at ease. But in the outer world, looking from the opposite angle, listening, if it is right conduct in listening, I eat well, taking the color, drinking, eating and drinking well. That is, you have an increase, an abundance. Is this the current situation? If the water is truly deep, these things go to the shore, where you are low, it is low, huppy, huppy, that is covering the smell, bringing happiness to the front, to the path, to the ears, to cover the smell, the confusion of the mind, the worry of the mind, the lack of peace of mind, because of the teaching, to keep it. If the water is truly deep, with these things, there will be no need to worry, I will be worried, doing it easily, what to do, eat first, drink together. Happiness comes to cover and hide the worry, this is the cause, because you have used it to cover and hide the smell of worry. But if a person is wise, no matter which way it comes out, they say they have gained everything, often, often having wisdom in the five aggregates, it is a path for happiness in the present, and in the time to come, to come, it is already good, the path is already set, for the benefit of both sides, no matter which side it comes from, you will definitely win, you will definitely be at ease. But in this approximation, it is taking pleasure to fight, to hide the suffering. We think back to the Dhamma, the practice, perhaps, the Dhamma, I think it is the matter of the Dhamma, it is perhaps the matter of investment, or perhaps the matter of the land of the silii, or perhaps the matter of the military, it will have an aspect like this, the Rock world, speaking of which, when the 15th day comes, the day of pleasure, the Dhamma, 'come, come, come, eat and drink to calm the mind, like lynum oiMA ma ma kin deume kurab欸ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

มีคนเข้ามาตื่นต้องฮับฟังว่าเดี๋ยวน้ำจะทวมymm..ฉ starch fall? คนคмกลม1ก็ไม่ฟัง... ไม่ sky น้ำได้holders cartoons homework น้ำไม่เคยทวม ก็ว่าเตรียมการ เตรียมการเอาของขึ้นที่สุง เก็บของไปจุดต่างๆ ที่มันจะรักษาได้แห่งได้ เพราะถึงเวลาจริงๆ นำบุษณ์ เกิดน้ำทวมกึ้นมา คนที่ประมาก ไม่ได้เตรียมตัวอะไรนะ โอ้ย เสียอายหมด เสียข้าวของบางส่วน เสียถึงชีวิตด้วย ส่วนพวกที่เตรียมตัวไว้ข้าวของไม่เสีย ยังรักษาชีวิตไว้ได้ด้วย วิธีคิดก็ต่างกันอย่างไรเนี่ย สองกลุ่มนี้ ยินดีตอนรับ สู่สธานีวิธียุ กระจัยเสียงประเทศไทย ด้วยรายการตำมารับอรุ่น เป็นการเปิดรับวันใหม่ ให้ใจไม่หนัก ด้วยการมองหาคุณค่าไปใน ในช่วงนิตอนปรณณา เรื่องเราตมาแค่ง่าย จากนิตอนชาดก และนิตอนธรรมบด ที่จะประใจของเราให้ได้ใคร กลวนอย่างลึกซึ่ง เปลี่ยนวิธีคิดให้เป็นบดเรียนของชีวิต ทำไมตรงมูฟังสามารถที่จะมองโลกและตัวเอง ด้วยใสตาที่ประกอบด้วยปัญญาอีกครั้งหนึ่ง เขาว่านิตอนตรงมูฟัง หมายถึงสิ่งที่มาก่อน เรื่องเราที่ประกดขึ้นก่อน ก่อนที่อะไรสำคัญ ๆ บางอย่าง บางประการเหมือนจะเกิดกัน มีเรื่องอะไรที่ด้วยเปลี่ยนมาก่อน ในตรงนี้ ด้วยว่า นี่ถาม ให้จุดที่พีกที่หวังมันมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร จุดที่พีกมีว่าจะเป็นเรื่องดี หรือเรื่องร้าย หรืออะไรกับว่า โห้ย เสียหาย พังยับเยิน มีปัญหา หาจะถึงทั้งเสียชีวิต เสียของอะไรต่างๆ หรือเรื่องดี จะประโทษความสำเร็จ ใดสิ่งนั้นนี่ มียดตำแน่งนี้ ทั้งไหนที่มันจะสศลับสนุน บงบอกให้ข้อมูล ทั้งฝายที่เห็นด้วย ทั้งฝายที่คาดการ เป็นอย่างไร ๆ เซื่อในการฟังนั้นทำลูกฝัง เราจะได้มีติเห็นกันฟัง ถ้าเร็วเข้าใจครองสร้างแบบนี้แล้วน่ะ มิติแรกกษ์กองเรื่องเรื่องราว ตัวสторีนั้นนะ ใครไปทำอะไรที่ไหนยังไงกับใคร เป็นคือ What Where When Why How W1H ก็เรื่องราวนึง ในมิติของราวมีเรื่องราวมีก็เป็นสัตว์บ้าง เป็นคนบ้าง เป็นเทวดาบ้าง มันหลากหลายเลยนี่ ก็จะเอาบุคคลหรือสัตว์ในสตรีเรื่องนั้นๆ เพื่อที่จะมาเป็นตัวแทนของคุณธรรมศักอันดแอนหนึง เอาถ้าเภรียบที่เย็บชุนักจริงจอก เอาก็จะอาดิบายถึงความเจ้าเล่ความกล้อนความไม่รักษาสัจจัด ในกำลังที่เภรียบมา เก่อน์มานี่ก็จะเปรespuda Mesut กวามรุดเร็ว ความคี่ว้องไว้ ตาช่าง ก็จะเอาเริ่งความโอธด้อน 않JE ตัวก็eness ก็มันใหญ่แบล มาช้ายเป็นอูปภามาอูปภาใหมev 이게 what แล้วเอาฟังเราจะได้ล่ะลายมีต muliny อันนี้การฟังต้องฝั่งเราก็เลยก็ต้องมาทไพร บอกร้องใครก็หรับ ไม่ใช่ว่าฟังฟั่งไปฟั่งแต่ แล้วโหลูฆ่าไปออกเข้าหูซ้ะอีก ฝั่งฝั่งไป ให้มันข้างอยู่ในบ้าง เราจึงต้องจับปราณณ์ไหนล่ะตรงฟัง ปราณณ์ที่กับประเจาจะโยกขึนในนี้ คือเรื่องของความปราณ หรือความไม่ปราณ ตรงจึงบ้างยิ่งอะไร ที่มันไม่เคยเกิดกลิ่น บ ไม่แหน่ กั envy ear attacking political projects have occur once เจอมาแล้วบ้าง เหตุรา ตรงน้ำ watches Rajkumar หัวใจแบบนี้ตลาย ตรงมือเคลื่อน, มีคลื่นน์ สื่นไ noon cultural น่ากิจพูดขึ้น If this kind of โดนผู้ lend ค็าโดน ในเรื่องความประมา或者ไม ประมาSC, เรา hr จะมั่นใจได้ไงหว่าง มั่นจะ…มันจะถูกหรอ หรือย่ามั่นจะผิสหรอ เราจะมีวิธีแต่ervice จัยยยังไง เรื่องนี้ต่ำรวων มีทีตาลจานโดขอยู่สองเสร็oor เรื่อง ที่จะมาที่บายให้เราเข้าใจ ถึงสนัดระการแบบนี้ ดาย ในเรื่องแรก เป็นเรื่องของพวกช่างมาย ที่ไปออกทเทลี ชื่อเรื่องก็ต้องจริงคือสมุตรทะวานิจ-ชาดก คือป้าค้าทั้งทเทลี แต่ดูนึงเรื่องเริ่มไม่มีความเป็นผ่อข้าตั้งไหนเลย ก็มีแต่พวกจังมาได้ อย่างไรก้าตาม มี internships of เรื่องในหัวข้าความประมาดและความไม่ประมาณนั้น สามารถนามgioves สามสว keys ฒรรมช meant ให้เกิดความคร้าวด้วย ม Researchers สามารถนร pana สามารถนамportee ส instant สามารถณ์ที่ทำให้เกิดความเข้าใจ ทำให้เกิด се้นความไม่PEPA ต homage k ت production เป็นด้วยของฉัง psychologists มาออกมา ฎ Instant พอเป็นวิกฏฮัข เต้าือ ชั้นตัวรั้ง เอ่нес บูรinterpret และวันง่ายพ่อน์... พorus которыеเมς Fifa ก็ทำงายen ways pequeñaครับ ฤ้า เมืองง wonรวมะก deberต่อution ew ล่างไอล้ออฝ แล้วเต้นของโมงSí ว่าทำงายอีกว่า เอียดการ แล้ว งต Fragenบกรมตutz como ล้างไอลอก cuando傳ไ forcing อิสมาอีกปุติการแรกรุบร้อง ผู้รับมาวที่งาน โอ้ย โชว์ของนี้ ก็ไม่รู้จะว่าไง โอ้ย ก็ว่าจนหมดแมกแล้วล่ะ ตามหาตัวก็ไม่เจอด้วย จะไปฟรองร้องกับใครก็ไม่ได้ มันมีไปแล้ว นีไปไหน ผู้กับช่างมายพวกนี้ นีออกจาเลเลย ตรงบ้อง นีจากในมืองพรรณาศี ไปถ้าเล ไปท Canada เลยนี้ ไปยังไงこれで ลบก็โอคไม่iders worlds ไวละไปก็ต้องต่อเรือไปนะ! ไปทั้งเรือ เขาเป็นจั่งหมายแล้ว submission ซั่งเรือกันมันมา แล้วก็เราไปขึ้นเรือไปพลายทั้งคannahไม่atchedัก หลับด้วย! ผาก็หลายไปอยู่ต่างประเธิตู้TER Feels ส่วนМีให้LAUGHTER ว่าพระวาที่งานแหละ ต้นไม้ แบบที่เป็นต้นมาม่วง ต้นขนุน ต้นมาพร้าว ต้นกล้วย ยังมีข้าวสาลีป่าด้วย มีต้นอ้อย ที่เกิดขึ้นเองทั้งนั้นเลย โห! เป็นเพื่อนที่อุตรมสมบูนมาก สแสดงว่ามีน้ำ มีดีนดี คิดว่าที่นี่จะหมดสมละ มาเจอที่นี่ว่า โอ้! มีอาหารอะไรอุตรมสมบูนก็ อยู่เลย คินอะไรตั้งตั้งชนอุ้นพลี อยู่มาหลายเดือนแล้ว แล้วก็อยู่คนเดียวหนวดเข้มก็เลยลุงรัง ไม่ได้ดูแลรักษาสภาพนาตา ทำไมพวกช่างไม้ที่มาใหม่ นี่เขาคิดว่า นี่เป็นยัก กลุมนี้อยู่ทางด้าน เนื้อกลุมนี้อยู่ทางด้านต่าย ก็ดูแลจักการกันไป มีกลุมนึงที่ มักจะมีนิสัยชอบติดใจในรรส ไม่ชอบความมันเถิงเรื่อง รัก ชอบกินอาหาร ชอบความสดวกสบาย ความคิดคำพูดการการธรรมปฏิกรรมได้ๆ เข้าก็จะหนักไปในทางที่ว่า จะปรุงแต่งรถอะไร ให้มันงามขึ้นมา ให้มันวิจิตพิศดาน ก็แน่นำแรกเลยก็เอาข้าวสาลีมาทำมาเล่าสัก เอาข้าวสาลีเอาน้ำอ้อย ที่มีอยู่บนกกแห่งนั้น มามักเลย จะไปรออะไร แล้วเราชุดเล็นเซียวอย่าไหน เอาจากดิน หามาปรุงแต่งมา พดลองดู เพราะว่ามีความคิดนึก คำพูดการการธรรมไปในแนวนั้น ที่จะนักไปในต่างกาม ส่วนพวกที่เขาไม่ได้คิดไปในต่างกาม เขาก็จะมาคิดประติดเครื่องมือบ้าง วิธีสับปลาบ้าง ทำพัฒนาที่อยู่บ้าง ก็เอาจิตน้องไปจังไหน เราพอสูงนี้นะ พอสแล้วดูประติกรรมความเป็นอยู่ ของคนสองหมูบ้าน ที่อยู่ในกรบแห่งนั้น ความบ้างกรรมความเป็นอยู่ ของคนสองหมูบ้าน ที่อยู่ในกรบแห่งนั้น ว่าพวกที่หนักในกาม ก็จะคิดนึกปรุงแต่งประติดทางที่จะให้เกิดความสุขทั้งตาทั้งหุ้ ผัวกี่ไม่ได้หนักในกาม หรือคือจะหนักไปในทางตำมาก เอาเขาก็ประดิศ กลื่นมือประตณาที่อยู่ มีการอบรมให้เกิดความโอธนให้อยู่ในความไม่ประมาก คิดไปในแหละนั้น บางครั้งบางคราวก็มาเจอกันบ้างนะ ก็ว่าอุดกัน อุดอะไร นี่ฉันมีเล่ากิน ฉันมีทำอาหารแบบนี้ได้ ฉันทำปรุงต่างสิ่งนี้ วิจิตพิศดาณ พวกที่หนักไปในทางกาม ไปในทางรถ ก็เจอกับพวกนั้นมาโชว์ ใช่ไหม ส่วนพวกที่หนักไปในทางที่ไม่ใช่กาม เขาจะมีสิ่งประดิศ ที่เป็นเครื่องมืออะไรต่าง ๆ คือเขาไม่ได้มาโชว์ด้วยนัดสำน่ะ เขาก็แค่ว่า ใช้ไปในชีวิตพระจำมันของเขา มี ลายปสตาล มีวิทีการคิด มีการทำงานไปคนละแบบ ที่นี่พอไม่ละผ่านไป ตรงนี้ ด้วยการที่มีอาหารการรับประทาน ที่ทำให้มาวไม่ในกลุมแรก ทำให้พอกินอาหารแล้วประมาทแล้ว ร้องรำเล่น มาวนะ พอมาวกันได้ที่ เวลาถ่ายอุจราปประสวะ มันก็ลีบกับจะไปร้องไปเล่นไปมาวกันต่อ ไม่ได้จะมาสนใจกลบ ทำอะไรให้มันเรียบร้อย ไม่มี กลุมแรก จึงกำหนดวันว่าวันเพลงหน้า ขึ้น15 คำนี้นะ พระเจ้าเต็มดวงขึ้นเต็มที่นี่ น้ำจะขึ้นสูงสุด เวลาแล้ว จะเอาน้ำทั้งหลายนี่มาชำรักล้างตรงนี้ให้สะอาดไปเลย ทั้งต้นต่อของอุจราปประสวะนี้ ก็จะพัดให้มันเรียงไปหมดเลย แล้วว่า มันค้าพวกมนุษย์นะ แล้วด้วยเหตุเจ้า มาทำสุขโปรก ทำไมมันเม้น ไม่ต้องถึงกันหนักค้ากันหลอก แล้วมันคือเป็นแค่ส่วนน้อย ไม่ได้ส่วนใหญ่ เอางี้กันไปเตือน เทวดาต้นหนึ่งก็เลยไปเตือน พวกมนุษย์ต้องหลายนะ เกินเตือน มีแสงสวาง หอดได้ ยืนอยู่บนโลกาท มีเรื่องตังกายอะไรสวยงาม คือได้นอนไม่ใช่คนที่นี่ แล้วก็ให้รู้เลยว่าเป็นเตือน แล้วมาเตือนว่าง นี่อัวราณานี่ สิวห้าคำนี่ มันจะมีน้ำท่วมใหญ่นะ ต้นจงหาที่พักที่อื่นที่มันจะปล่อไฟเท่า ขอแห่งนี้นี่จะฝูกซืนมิสัตว์เข้ามา ภ่วมทุกอย่าง พังเลยยับทุกอย่างแน่นอน เพราะว่าพวกเทวดาต้องหลายนี่จะค้าทั้งเจียร้า ทั้งนั้นทำสุขกบรก พอให้อัวราณาแล้ว ก็หายไป ส่วนเทวดาที่เหลือท่ำมุฟัง เพราะว่าพวกเทวดาต้องคำจัดพวกมุ่นที่นี่ ให้สิ้นสั่งไป ไม่ได้แล้วต้องไปเตินกันอย่างนี้ ข้าวนี้จึงเลมิส ให้เลิดรู้อารังการกว่า เทวดาตัวแรกนั้นด้วย มาบอกว่า อุ้ย ท่านจะเป็นกลัวกองวนใจอะไร ท่านไม่ต้องกองวนใจหลับกรกนี้มันไม่เคยมีน้ำทวมเลย ดูดีข้าว เอ้ย น้ำ เอ้ย ทั้งตนอ่อย ตนผลม้ายสังตา มันเติบโตกันมาเป็นอย่างงี้ เพราะว่ามันอุดมสมบูน มีข้าว มีน้ำ พอเพียง ไม่มีพายใดๆ เลย มันไม่เคยต่วมก่อน ท่านสบายใจเธอ อยู่คันยังสบายใจ บอกบ้านใจ ไม่ต้องกลัวเดียวเราจะคุ้มครอง เราจะดูแล้วไห้นั่น ไม่ต้องกล้วนใจ ไม่ต้องหลักระหวังได้ได้ สบาย ๆ ไหว 太ฟวง ได้รับฟัง คำของเที่ยวดาจากทางหนึ่งครับ และคำของเที่ยวดาจากทางใตนี้ เดี๋ยวนี้ จะกิดอย่างไร จะกิดอย่างไร ก็แน่นอนมีคนคิดทั้งสองแบบ겈งๆ แต่ซึ่งนี้เราขยับroller อันนาคดนะ เขาบอกว่านี่15 ข้ามเกือบหน่า นี่ขึ้นครับ15 ข้ามเกือบหน่า Warriors ฆว session น้ำจะทวมมันไม่โกэ ที่มามีไหมมีดว่าย ง cetteที่เจผ prepare them นะ ก็บอกน้ำจะทวม ที่มาแล้ว เสียวโดลล่ะ ! ฆวowned learn อา t 하�ตายบอกไม่ทวม 但是เทวดานี่คือใ49 แล้วท่าจะเหมือนเป็นนักวิชาการ นักวิชาการมีตัวดีเลยเพราะว่ มีความเห็นเป็น2 อย่าง อยู่แซ่มหdo กลุมหนึ่งบอก อาจการเป็นแบกแล้ว น้ำสวมได้ดieran ดาว อีกกลุมหนึ่งบอกไม่แนว มันหรอจะเป็นอย่างนี้ก็ได้ อยากเป็น2 คือน้อยมากน destroying มีศัตท์ส่วนด้วยนะเพราะ อุ้ย งงที่สุดเลย คำถามคือ พอเราตกอยู่ในสนาการแบบนี้ นำหวัง ได้รับฟังข้าว มาแล้วนี่ เป็นคอมมุกของสึกษากันมาได้ๆ ทั้งหลายแหละ มีความเห็นเป็นสองอย่าง สมือ นี่ก็ลัวไหลกันมา แต่เรื่องสังคมการเมืองนะ คุณจะทำอย่างไร จะเชื่อมั้ย อีกจะไม่เชื่อ เมื่อฟังร้องนี้ถึงสนาการ ในโลกเรา ตัววันนี้มันเป็นอย่างนี้อยู่จริงจริงๆนะ ในทุกๆเรื่องเลยนะ การหลงคุณเฉธาเกษ โอ้กราด การค้าง นี่ แต่มีบางการสายหมู่ ที่คิ้นนamineค์ชิบหญิง ที่เป็นปัญญามก็ดี สายหมู่เอง ยังมีหลายแบบ เป็นสายพระเกลืองแบบนี้ คลุมนึงบอก อ๊ย อย่างงั้นไม่สักสสิท ต้องอย่างนี้... อ๋อ !พิทิกลำนี่เยอะเลย เอ้ย เรายังไงกันเนธ ถ้าเราฟัง พอฟังจุดนี้แล้ว รอรงล้องนึกย้อนดูน 2102 ที่ล่อนเราตัดสินใจอย่าง黑ตอนนั้นต่อสิ่ง ที่ผ่านมา แล้ว จริงที่มันควรจะเป็น เราควรจะตดสินใจ อย่างไรย่างไร ในที่มันควรจะเป็น ในทีนี้ต Noodles ชั่งมายก็จะแบบเวมยFrank วิธีกระของเคี่ยงของเคี่ยง Muchra ฮึม Google application เคาทรมในรักสันน่า , ที่ไม่ว่าจะออกมาทางด้านไหนนี่น่ะ ไม่มีประหนา คือให้เกิดความสบายใจ ถ้าน้ำไม่ท่วม ก็ไม่ต้องไปก็อยู่ต่อ ก็ที่นี่ก็มีอะไรกินก็สบาย ถ้าน้ำท่วม ฉันก็รอด ฉันก็ไม่ต้องถูกน้ำท่วมสัตว์ไป ยังมีที่แห่งยืนเย็บถึง ถ้าชาน้ำมีจริง ด้วยสีนี่ฉันไปสวรรณ์ด้วยนะ เข้าก็เลยรักษาสีนี่ทุกครับ จ้าบ้านกันละมานี่ ก็ก็รักษาสีนี่สมมาที่ถิก มีสมมาวาจาความดีทางกาย ทางวาจาทางใจ ข้าทำ ไม่ว่าจะออกด้านในเขาสบายใจหมด แต่ในกลาดที่นะ มองมุมกลับต่มุฟัง ถ้าสมมมาวาลมุฟัง ฉันก็กินดีที่เอาสีเล่นสี ดื่มสิ กินดื่มเจ้าเล่น คือคุณมีความเพิ่มเพลิ่ม นี่ประจุมันใช่มั้ย ถ้าชาน้ามีจริงพวกนี้ไปต่องรก ที่คุณมันเถิน มันเถิน ฮัพบี้ ฮัพบี้นี่ คือกลบกลิ่น เอาความสุขพ้าวหน้าทาง ทาง ทาง หูมากลบกลิ่น ความกลุ่มใจ กังว่อนใจ ไม่ลงใจ เพราะเทศ เอาไว้ ถ้าฉะน้ายมีจริงพวกนี้ ว่าจะไม่ต้องโรงแน่ ฉันจะกังวนใจ ทำง่าย เอาไงกินก่อนดื่มกัน ความสุขสว่าหน้ามาปิดบังความกังวนใจอ่าวไว้ นี้ประมาก เพราะว่าคุณอภลินมาบังกลบกลื่นความกังวนใจ แต่ถ้าคนที่เขาฉลาด ไร้ว่าจะออกหน้าไหนเขาว่าเขาได้ประยวดหมด มัก มัก มีปัญญาสีนสวาที มันเป็นหวนทางเพื่อความสุขในประจุบัน และเวลาต่อมา ต่อมา อยู่แล้ว ดีสายไว้แล้ว เพื่อประโยชน์ สองด้าน ไม่ว่าออกด้านไหน คุณชนะแน่นอน คุณสบายใจแน่นอน แต่ที่ประมาณ คือเอาความเพลิญมากรบ เกลินความทุก เรานึกมาถึงในสepsธรรมคายภาอยู่บ้างราวน่ะ ธรรมห์ นึกว่าจะเรื่องธุichoชEE มันว่าจะเรื่องการลงภุ่น มั้ยว่าจะเรื่องภูมีตาศilii มั้ยว่าจะเรื่องด่างการทหาร มันจะมีด้านแบบนิดสมิRock world กล่ามาที่ พอถึงวันขึ้นที่15 คำ วันเพลิญ ธรรมห่าง 'มา มา มา กินดื่มปราบไจ เหมือนlynum oiMA ma ma kin deume kurab欸ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กำลัดเดียวชั้นเป็นพีศัย แต่ถ้าไปสาวัล ไม่ตาย คือดีนะ ยิงทำไปนี่พา นี่ก็คือดียงขึ้นไป คือไม่ตาย ทางไหนที่จะไปสู่นี่พา ละ คือทางที่ประกอดเที่ยวอง 8 อันบราศิษ ที่ตัวอย่างหนึ่งต้มหวัง เป็นเรื่องคนที่รอดแต่ไม่รอด แล้วในสิสุดก็ยังรอดได้คือเรื่องของกลาสีที่รือแตกอีกคนหนึ่งที่ชื่อว่าพาเขียก คือตอนแรกนี้รอดมาได้ แต่รอดดันไม่รอด รอดมานี้คือว่ารือนี่มันโดนพายุไง โดนพายุเสร็จแล้ว ตีจนเรื่อแตกเลยนะ เรื่อแตกแล้วตัวเองได้ไม้กระดานแพนหนึ่งกอบมาได้ ในขนาดที่เพื่อนๆทั้งหลายที่เดินต่างไปด้วยกันนี้ บบ ถูก ปลากินบังถูก พูกินบัง เสียชีวิต โอดผลไม่ไหวตายไปในระหว่างทางบ้าง คือตายไม่รอด แต่พายยากนี้กอบเอาไม้กระดานแพนหนึ่งรอดมาได้ ขอร้อบมาได้ นี่ โอ้ น้ำซัดซัด จนไหลจนทั้งเสื้อผ้าหลุดลุยมา มาขึ้นอยู่ที่ท่านาแม่งหนึ่ง ที่ชื่อว่าท่าสุปราคัก ประจวังนี้ก็คือ เคตเต้าเมืองชนไหน ทางด้านตายของประเทศิญเดียร์ ตอนขึ้นมาท่านนั้นเนี่ย ก็หาเบือกไม้อะไรต่างนั้นมา มาปิดบัง ส่วนลับเอาไว้ แล้วก็เดินมาโซสัด โซเซเสื้อผ้าไม่มี ผมเภาหนวดเข้าลุงรัง มีช้าพ้านกลุมหนึ่งท่ำมุฟัง ก็ก็ก็ก็ก็ก็ก็ เห็นกันนี้ทำเขาเข้าบ้าง เพราะคนแรกนี้พอทำบูชาเทพเจ้าเห็นต้อนตะเล โดยเอาไปยากมาเป็นนิมิตรแล้วนี่ละ กลับไปทำตัวรึกิดขึ้นละเขานี้ ขายของได้ มีความอะไรที่ประทนากับสำเร็จตามนั้น ก็เลยไปคุยให้เพื่อนบัง นี่ก็รอดจากความตาย คือเรือแตกนะ แต่ไม่รอดจากมิชชาทิธิ ที่เข้าใจว่าตัวเองเป็นประการณ์ ตั้งนั้นที่ว่าไม่ได้เป็น เป็นตราณก็นึงเขาตั้งให้ ตราณชาบาณตั้งให้ เอิ่งกลับไปคุณทำอะไรก็เขาก็รู้บ้า เ฀ิ้งก็ได้สอนรูกษิตยังนั่นยังนี้ รูกษิตก็บอก อาจารย์ของเราเป็นประรันแน่นอน รูกษิตใครก็บอก อาจารย์ตัวเองเป็นประราณทั้งนั้นแหละ อันนี้คือติด บ่วงของมิชชาทิธิ แล้ว คือรอดจากพาย คือความตาย จากเหรือแตกเหรือลม แต่มาไม่รอดจากบ่วง คือพายคือมิชฉาทิธิ แต่ว่าพายยานี้อังมีเพื่อนดีตรงหวัง มีชมดีตรงนี้ตรงนึง พร้องที่เพื่อนในชาติก่อน พบก่อน ที่เคยเป็นภิกษุด้วยกันมา แล้วเขาได้บรรุษเป็นอนะกามี ได้ไปเกิดอยู่ในพรมโมโลกฉันสุดทะวา มาเห็นเพื่อนเก่าอย่างป่ายัก ที่มาลงตนเองว่าเป็นประราน ให้คนข้อกราบเขาว่าอยู่ ติดลมมิจาทิธิต ตั้งนั้นที่รอจากไพรคือเรือแตกมาได้ แต่มาไม่รอจจากความคิดนึกกำดักในค่อนนี้ เลยมาเตินสติ คลับหวัง เลยมาเตินสติ คลับหวัง พระราฮันจริงๆ ไม่ได้เป็นแบบนี้นะ คลับหวัง ที่เป็นราฮันตาสัมมาสมบุตรทะ มีอยู่ทั้งตอนเหนือนว่าน้น ในความมาคด ซึ่งตัวเองตอนนั้นอยู่เท่าแช่นนัยตั้งตอนต่าย ให้ไปหาสะ เพื่อว่าจะได้บนลูกทำจริงๆกับเขาสักพริ ไม่ใช่ว่าปรติญญาว่าตัวเองรู้ตัวเองเห็น แต่จริงๆไม่รู้ ไม่เห็น เหมือนคนที่เอาไปโคสนา รู้ฝังว่า อ้ย ฉันมีเงินเท่านั้นๆ นี่ ฉันมั่งข้างรำรวยอย่างนั้นๆ นี่ แต่พอถึงเวลาที่จะต้องมาโชวงเงิน มีกิจจำเป็นต้องใช้เงินเอา เอามาให้ดูไม่ได้ ไม่มีจายจริงๆ โคสนาว่ามีแต่งจริงแล้วไม่มี อ้าว มีแต่รักคาคุยนี่น่า นั่นและเป็นอย่างงั้น พอหยัง พอได้รับการเตือนสติตำหวัง พอหยังคิดได้ นี่ยังมีโชคดีตรงนี้ ที่มีเพื่อนมาเตือน รอดแล้วนะ รอดจากภาย คือ เรือแตก มาติดกับอีกไม่รอด จากภายคือมิจฉายที่ที่ ตอนนี้มีเพื่อนดีมาช่วย โอ้ รอด ลุดออกมาจากปิดกับบวง คือมิจฉายที่ที่นั้นมาตั้งสัตว์ในพระพุทธเศร้า ไปหาพระพุทธเศร้าในเดินทาง ในริทานก็บอกว่า วันเดียว วันเดียวเนียมมากว่า ที่แต่ละจุดที่นอนพัก นอนพักนี่ ยังไม่ได้ว่านึงราตรีเต็ม ๆ ไม่ได้ เพราะจึงไม่นับ ว่าเป็นหนึ่งราตรี ก็นับหนึ่งไปด้วย ๆ แล้วไม่ขึ้นวันใหม่จ้ะตี ตั้งคือเทส โอ เรื่องให้เห็นสักตีว่าเห็นดences สักตีว่าได้ยินหละ พอได้ฟังตรงนี้เธอนั้นต่ำหวาง รอตข้าวนี้ รอตของจริงเลย ไม่ใช่แค่รอดจาก เรือแตก ไม่ใช่แค่รอดจากมิจฉายที่ที่แล้วก็ไปสวรน แต่ร่อนข้าวนี้ รอด ผล ไม่ตาย เป็นอาวาธตา คือไม่มีการเกิดสิต่อไป เป็นประราณ รอดแล้วนี่ทุกฝั่ง แต่ร่านกายนี้ก็ยังคุบ วัวควิดน่ะ นี่ถือว่ารอดแล้วนะ แต่กายยังไงเหมือนต้องตาย เพราะมีเกิดมาแล้วต้องมีก็มีตาย เพราะพัทอชาดเกินก็เหมือนกันนะ ว่า... ต filmsuroo curry ทำบรู้ทำแล้วตั้ง ก็ต้องปริดนี่พัน เขาก็จะเปล dysfunction they will never be called ตาย แบบไม่รอดแบบนั้น เวรว่า ปริดนี่พัน เราประร่านตั้งหลาย ดีว่ารอดผล จากไพยคือความแกล้าความเช็บความต้าย ก็ยังปริดนี่พัน ถ้าเราอยู่บนเส้นทางที่มีองประกอบ 8 อย่าง รันประเสิรตตำบุษรรรย์ เราจะรอดจากไพยเรานั้น ไพยอาจจะเป็น ไฟไม น้ำทวม โดนคมโมย ไพยเรานั้น วันที่เราอาจจะมีใครช่วยได้ พวกกุไพยวันที่ก็ไปช่วย พวกอาจจะช่วยได้ ไพยจากสัตร้าย ไพยธรรมชาติตั้ง ๆ เมื่อไพยแบบนี้มาถึง ซึ่งมาแน่น อะไรล่าจะเป็นตัวช่วย นั่นก็คือ องประกอบ 8 อย่าง รันประเสิรตต์ สีนสมาธิปัญญาผู้ชั้นๆนี้ละ จะมาเป็นตัวช่วย ตัวช่วยให้เราผลจากไพย ความตายไม่ว่าจะมารูปแบบของไพยธรรมชาติสัตร้าย จนคมโมย น้ำทวม ไพยไม่ได้ๆก็ตาม กษณีของไพยยะมาในรูปแบบของแม่วัวมาควิด ตอนที่ท่านไปหาพาชิวอนจากกองอยากยือ มาเพื่อที่จะขอบวดสับพระพุทธา มีแม่งควอ มาควิด แล้วเวลาที่มาควิดนี่ก็ทำให้เส้นเลือดใหญ่ตรงคล้อนข้างซ้าย มันชีคค่ะ เดือดไหลออกจากตัวหมด ไม่ตนานก็ตาย แต่ความตายในครั้งนั้น ทำไมทำไมได้ละ เพราะท่านผล เหนือร่อร่อดละ เราจะไม่ให้กังวนใจก็เราเตรียมใจ จิตใจเราต้องด้มลงยังไง เอาตัวมีสัมมาทิ้ ที่มีสัมมาที่ มีสติปัญญา ทั้งกายละ ทั้งวาจาละ โอ้ก็มีสามมาวาจา สมมากลับมันตัด สมะชิวะ ท้าเราเตรียมใจแบบนี้ อัquestr appliance ทั้งกาย ทั้งวาจาอย่างนี้ แต่เราต้องเรียม ซึ่งในทางจิตใจเรา เรียมได้กันอยู่แล้ว ทุกคนอย่างนูฟัง ให้เราต้องลายเป็นพวดที่ตั้งอยู่ในความไม่ปรามา มีการตระเรียมจิตใจของเรา ให้ตั้งไว้อย่างดี ตั่งดั่น กายพายนอก สิ่งของข้าวของ จะมากจะน้อย ใจเราสบาย ละ ถ้ามีชีวิตซึบต่อไป เราก็รอด ถ้าชีวิตเราจะไม่มีต่อไป เราก็รอดเหมือนกัน เป็นทางรอดที่พระพุทธเธอธุ่ม ออกแบบไปไห้ เพื่อhead เรามีความสวายใจในการทำในการประดิบัติ วันนี้จึงได้นำนิทานชาดก ๒ เรื่อง สมุฟัง สมุธธาวานิชาชาดก ว่าด้วย พ่อคาทาง ทะเล เป็นเรื่องของ กลุมชั่งมาย ที่ไปอยู่กก กลุมหนึ่งก็รอดผล จากไพ้สืนมีน้ำทวม อีกกลุมหนึ่งไม่รอด แล้วเรื่องที่ 2 คือเรื่องของท่านประพาหียะ เป็นตัวอย่างให้เห็นถึงความที่บางคนรอดแล้ว ก็ยังกลับไปติดกับอีก ติดกับดักแล้วยังรอดมาได้อีก ในช่วงของนิทานพันลานั้นจะมาพบกับทรมบุฟังเป็นประจำในทุกวันสุขตั้งแต่ประตี 5 ที่ 6 วงเช้า ทั้งสธานีวิธียุก็รัจใจเสียงประเทศไทย แต่สมาษฐิตามรฝังได้ในระบบพอดคาสในเครื่องเล่นที่มีอัปลิกเกชน หรือที่เวบไซค์ขนาด ที่ปัญญา.org รายการนี้ นำเสนอด้วย มุนิที่ปัญญาพวนา พัฒนาปัญญา เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความรู้พร้อม และเพื่อนิพาน แล้วเรื่องรายการโดยกับประจาปราภาพไพยบูล อาพิพุนโน แล้วพบกันใหม่ในวันพรุ่งนี้ จิรินพอล