25690731pm--Seeking something, you will find that thing

One of the most famous Mevlevi dervishes is Rumi. He was a person from 800 years ago. Even today, people still grind Rumi's sword. Not because of the Iranians, but because they know that not everyone is reached by the wheel. They call the whole wheel. Even today, people still grind Rumi's sword. Thai people, and people are also interested in Rumi's poetry. There are eight volumes, many books at the end. The reason Rumi is famous is because Rumi's poetry is like a mirror. And it has depth, has mystery. Not many words, or just one verse, but it helps people think, or if not, it reflects a deep truth. The most famous thing in the column is the concept: whatever you seek, it is also seeking you. That is why you keep searching, or you don't have patience, and in the end you find what you were looking for. It gives peace to the seeker, because it gives the encouragement that you will find what you desire, sooner or later. In the past, this was not sensational. It is exactly about that thing. We will find it. Then it means that thing is what you are looking for. You must also know that you must know that we still, that thing is what you are looking for. If you just wait, you can open it. That we don't know, don't know that that thing is what you are looking for. If that thing is already in front of us, but we don't know, or we don't realize that that is what we are looking for. There are many people who search but don't find. It's not that what you're looking for wasn't found. It was found. It's already in front of us, but we don't know. We don't notice that it is what we are looking for. This is what... the one who knows has a side. Give it a relationship. Let me tell you. You've been wrong for a long time. Give it icing ease in the middle ago resources. We get one thing that crashes. When that thing finds us, what must we really do to know that that is the thing of Allah? It becomes our burden. Benjamin also had to come out to help his parents work and earn money. As for Thailand, they didn't have much wealth either. Because they brought a tricycle to sell. When it was old, they took it to the market to sell the tricycle. Before that, there were people who bought it, because people didn't really follow up on tricycles. They bought other things. Mobile phones, not to mention. Many people also bought food. By the market where they came to sell. For 50 baht. Children could afford milk, as you can see. There are people selling, there are people buying, or selling by the market. Tricycle parts are still there. In this photo, they sell these things. But if you sell one and buy one, there's money to help until you find your parents. And also the younger siblings who are studying. When he grew up a bit, he also sold things. The uncle had people buying. He was always at the stall. He would ask to borrow the uncle's cart. Take some pictures, take some household items, plates, bowls, and go sell them around the neighborhood. In those days, it was still enough to sell, because people didn't really go out much. He didn't earn much money either. He did it like this for 10 years. Because he changed professions a hundred times. In 15 years, he had to have a hundred professions. One day, after driving around selling things in the neighborhood, in the world, his father was old. He went to pray to the Prophet. He prayed to the Prophet. It was a very famous place for the people of the world. When he prayed, he asked. Please let me have some luck. Working is so tiring. I've changed professions so many times and still haven't found a profession that works. I ask for luck. I pray to the Prophet. He was sitting resting in front of the mosque. And it was very hot. So he had to come to the shade of the courtyard. Not to sit up and drink. This is trying to cholesterol. The one sitting resting. There was a previous one. It didn't reach him. He was too old. He had something. He couldn't sell. He had a leg. Until he knew that he had a leg. The fish uncle. He added the leg. Take the things first. Collect and sell. Have money to send his son to school. How much can he believe. Simply, it's a thought. I don't know. Maybe he collects the leg, or maybe he uses things and sells them. Just having a thousand baht is enough. That is collecting the leg. Buying first, then going to sell. Earning 400 baht. Food. The king will hurt us 400. He said, "Wow! This leg is a good thing." So he changed professions. He bought things first, bought the leg. Like he didn't give money. He had people who brought regarding inhaSPC of the glue. m.m.m.k.m.m. to-$ didn't give money to the glue. Calist, Calist to bg.m. emotion. You, the glue. Like giving a pathway. Doing every management seriously. Taking him for 10-20 years. Time will be very smooth. His shop is called Wong Phanit. Wherever you go, you find Wong Phanit. Later, he also did management of a living business. Big, national level, Asian level, or big, Asian level. Down to thousands of shops. So it's called, from a person who couldn't even reach his back, poor in old age, to a person who is a millionaire. If he says this, down to those who are millionaires, really. If you want to experience luck, you will really find luck. The luck that you will know of the business. If that day you didn't meet Mr. Pao, reated, the desire of INFnu of that. The desire has no time to be rich. Like today. This is more than what the factory has. Whatever you seek, that is also seeking you. We seek luck, and luck also comes to find us. But it should have found luck already. I can't see it, but when I put on external, I can see it. Luck, their books remain Walam when it's stuck, so I look for food or volunteer to pick up trash, that's it. It's a way of showing wealth to the poor, but many people encounter trash and then it's sharp, they can't see it, they can't give it that day, that's luck. If you want luck, luck comes. If you look for luck, luck comes and you find it. In the next moment, the thing we look for, in this moment, the thing looks for us and finds us too. It depends on us, maybe we don't know it or don't remember it. This isn't enough. Show failure with other things too. Yes, we look for investing, let's see. I want to feel the body...! I want the feeling of negro thirsty to come in front of us or to come close to our heart, but we don't know that we have the image of the feeling of stillness, not like stillness, but the true feeling of stillness comes in front of us or is in the middle of the mind, and we don't know. RSWG, trying to stare, trying to do many things, some say don't let the mind think, even though this feeling of awareness is what is called our personal dharma. We try but we don't look, we send the mind outside. Let's get to know how to come back and look. Sometimes we go looking for something and stay outside, until we forget that the thing we will encounter is no longer in the heart. Dharma is like that. Looking for dharma for liberation or for wisdom to arise, that's good. But dharma is already showing itself in front of us, showing through our body and mind, showing through trees, flowers, the sky, everything that appears in front of us, that is dharma itself. But people can't see it because they think dharma must come from some words, come from some teacher. The woman who tried the song in the room, or in the first room, in the room, maybe she can teach the dharma that is being taught. For example, there's a story about a Zen master, at that time he was hungry, and he walked past and had to rest at a monastery, and he felt, felt very grateful. She with the round bowl or the light of the woman's face in the room, the song that talks about colors, it also teaches dharma. It's hard to understand deeply. This is similar to the Buddha's language, walking past the house of a woman named Kalabadi, far away, also old and poor, there was a slave woman who was singing a song, the content of this is about a person who is disappointed in love. Love is impermanent. What was once sweet love has changed or dissolved. The master walked past, the master heard the song, the master was very impressed, because what the woman was saying is about impermanence, which made him understand the Buddha's teaching, right there. Not, Suzuki, loves the Zen face, another one, buraya. Even the people who come to meet the Zen floor, what is it, question, the mind that is not empty because of thoughts that are like a glass of water that is already full, and it's dirty water too. Even if you pour in fresh water or holy water, there are already some thoughts mixed in. This also makes it hard for concentration to enter our mind. There's a story. Originally there were parents and a child, the child was still small. After the mother died, it was just the father and the child. The father and child moved far from the original village, far into the forest. The child was still small, 5-6 years old. The father was doing farming, making a garden, and raising animals like pigs. He had many pigs as a group. They lived together, just the father and child. The father loved the child very much, because there was only one person. If one day the father wanted to take the pigs to sell in the city, the child was not well. If he took the child, the father couldn't leave the child at home. The father took the pigs to sell. On the way back... the pigs were caught in a fire and disappeared. He saw that there was a fire that came in and destroyed the house. He couldn't find the child. Where did the child go? Because of the fire in that moment, he found the bones of the child. He believed that the child had died in the fire. He was very sad. He collected the child's bones and moved to another village. He didn't want to stay in the same place anymore. It helped him feel the pain, helped him with the grief. He took 10 years. One night, a group of bandits came, they were sad, no child. Hello, no matter who is in front, they took a child, hoping to raise it as their own child, and then they would feel at ease. The bandit leader was the one who did it. But the child who grew up to be a man wouldn't accept it. He still remembered his original father. So he left the bandits. This is called the thought that blocks the truth. The truth is in front of us, but our thoughts make our mind dark, not open to the truth. The one who speaks well says that is nirvana. People look for nirvana. This is the practice of looking for nirvana. But they don't know that nirvana is in front of us, like a fish that doesn't know that water is in front of it. It depends on whether we are ready to perceive it. That is what we are looking for. Like the man who wanted his child to come back, but because the child really came back, he rejected it because of some belief. Listen to the heart. There's no mention of looking for something that is already here. A person who lost their job wants to find a job. But even when you search, you can't find it. In reality, the job is already right in front of us, but we think it's not. It might be a job with low pay, or whatever the case may be. People are looking for jobs, but the job has already found us. But we reject it. But it's still enough, you know. Looking for a job. People say the job is right in front of them, but it doesn't look like it's the right one, but in reality it is. So just go for it.

มีเกอร์วิเช้าเบอร์เชียคนหนึ่ง ซึ่งมีชื่อเสียงมาก คือรูมิ เป็นคนเมื่อ 8 รอดปีที่แล้ว ทุกคนนี้ คนก็ยังอาหาร บดกริชของรูมิอยู่ ไม่ใช่เพราะคนอิราณ แต่รู้ว่าไม่ถึงคนโดยโรก อีกเรียกคนทั้งโรก ทัวนี้ก็ยังอาหาร บดกริของรูมิ คนไทย และคนก็สนใจง่างของรูมิฟัติ มีกลามแปด เป็นท้ายหลายเล่ม ที่รูมิต้องคือกริที่มีชื่อเสียงก็เพราะว่าบดกริของรูมิอย่างโฆ่าณ์ แล้วก็มีความลุง คอความสันสัน ไม่กี่คำหรือแค่ประหลอกเดียว แต่ว่าช่วนให้คกคิด หรือไม่ชื่นนะก็สะท้อนความจิงที่ลึกศึง วิเผียวในโคโลมให้ที่มีชื่อเสียงมาก ก็คือค намค่วา สิ่งใดที่เธอสแripหา ซิ่งนั้นก็แ CV hSbhbhbgm Kitchen Amy знакомว่าRYm ก็ทำไมอยู่ฟวงหา หรือไม่อยู่ความเพียณ สุดท้ายก็ได้เจอสิ่งที่ Nap 먹 ในนึงก็ให้ความว่าง กับผู้ฟวงหา เพราะว่าทำให้เก Pietกำลังใจว่า нуก็จะพอก สิ่งที่ประสง ไม่ช้าก็เร็ว ในที่แล้วนี่ม nietтрใน sensational. ด geradeหว่าสิ่งนั้น column. เราจ๋อ พบเรา 然後 люหมายว่าสิ่งนั้นก็สิ่งที่ละสว่างหา ๆ ต้องรู้ด้วยไงว่า ม noticeable ต้องรู้ ถueättre เรายังสิ่งนั้นคือสิ่งที่ละสว่างหา ท้องเรด kansh มีถ้าง รอเฉย coffi จ้ะเปิดไปได้ ว่าเราๆ ไม่ได้รู้จัก รู้ว่าสิ่งนั้นคือสิ่งจะรอสวางหาก็ได้ ถ้าสิ่งสิ่งนั้นมันอยู่ต่อนหน้าเราแล้ว แต่เราไม่รู้ หรือไม่ใช่รู้ใจว่า นั่นแหละคือสิ่งที่เราก็ล่างสวางหาอยู่ ก็มีหลายคนน่าที่สวางหา แต่ไม่พบ ไม่ใช่ว่าสิ่งที่สวางหา นี่ไม่ได้เจอ เจอ เรา มาอยู่ต่อนหน้าเราแล้ว แต่เราก็ไม่รู้.. ไม่สังเกตว่าน่ะiao ก็เป็น คือสิ่งที่เราส่วงหาย อันนี้หละคือ… กันบาร ที่รู้มีฟาก เอาให้ั relationship ให้เล่า คุณคิดผิดเสร็จนาน อ่ะวะ ให้ายicing ease มากลาง ago resources ให้เราได้สิ่งหนึ่งอยู่ crashes เมื่อสิ่งนั่นพบเราแล้วน่ะ เราต้องทำอย่างไรจริงจะรู้ ว่านั่นหรือสิ่งอ Allah subtitles มันกายเป็นฝดของเรา Benjamin ก็ต้องร้าออกมาช่วยพ่อแม่ทำงานหาเงิน ส่วนไทยเค้าก็ไม่มีความรวยเลยมาก เพราะก็เอารถตรีมาขาย มันชีกก็เอาไปปากาดรังวันรถตรีขาย สามารถก่อนก็มีคนซื้อนะเพราะว่า คนไม่ค่อยได้ติดตาม ผลรถตรีทาง ซื้ออย่างอื่นนะ มือถือ ไม่มีพูดถึง คนใหญ่ก็ หลายคนก็ซื้อรูปภัตรรฐริจัก บายปากาดที่เขามาขายกัน แพละ50ตั้ง สามารถเด็กๆ สามารถนมอยู่อย่างเห็น มีคนขาย มีคนซื้อ หรือเล่กขาย บายปากาดผลรถตรรีอยู่เลย สมถ่ายนี้ก็ขายพวกนี้แหละ แต่ลองก็ขายนึงซื้อพิม ก็มีเงินมาช่วยจนเจอพ่อแม่ แล้วก็น้องๆที่เรียนทั้งซื้อ พ่อเขาโตขึ้นหน่อยก็ก็ขายพวกซื้อภาพ ลุงนี่มีคนซื้อ พิกอับอยู่ขันอย่างก็ขอเช้ารถของลุง เอาซื้อภาพบ้าง เอาข้าวของเคื่องใช้จานชามอหายมัง ไปเร่งขายตามูบ้าน สมัยนั้นก็ยังพอขายได้นะ เพราะว่าคนไม่ค่อยไปตลายกัน แกก็ได้กำลายไม่มากนะ ก็ทำมาอย่างนี้ เป็น 10 ปี เพราะว่า เปลี่ยนอาชีนักเป็นร้อยอาชีพได้ ในช่วง 15 ปีมีต้องร้อยอาชีพ วันนึงนี่ก็ หลังจากขับรถเล่งขายตามูบ้าน ในพิสุโลก พ่อเขาตัวเมื่อเก่ก็ไปกลาบ ของพ่อพระเชฟนัลลาด ลงพ่อพระเชฟนัลลาด ถึงเป็นที่โคตรรมรถือของชาวบริสุโลก ตอนที่กลาบก็ ขอนะ ขอให้ได้มีโชคบ้าง ทำงานมันเหนื่อยแล้ว เปลี่ยนอาชีพมาเยอะก็ยัง ไม่เจออาชีพที่ใช้สักที ขอโชค ขอกลาบลงพ่อพระเชฟนัลลาดเซก็ มันนั่งพักอยู่ หน้าวัต แล้วนั่นแต่มันร้อนมาก ก็ต้องมาอาส่ายลมล้องของลาน ไม่ לח่อยแข่ขึ้นดื่ม ทnis trying to cholesterol บองที่นั่งพ охอยู่ มีierra previous ก็ไม่ถึงก็แกไง Too often เกล substantially แกมีอะไรไง ขายไม่อยู่ มีละขา ถึงรู้ว่าคะยามันมีระขานะ ลุนปลาเนี่ย ก็add คะยา เอาของก่อนนี้ เก็บมะขาย มีเงินส่งลูกเป็นเรียมมาเชื่อไหร่ได้ สมถัญก็เป็นความคิี้ยน 不知道 แน่นาจจะ เก็บคะยา หรือว่าของใช้แล้วนะฮะมะขายมัง แค่มีมีง่ายุพันนึงนะ คือเก็บคะยา ความซื้อก่อน แล้วไปขาย ได้กำลาย400 อาหารกันด่อนทรงจะบาดเรา400เนี่ย บอกว่า โหย! ขยาวนี่เป็นของดีแล้วเนี่ย เพื่อเลย เปลี่ยนอาชีพมา ซื้อของก่อนซื้อขยาว เหมือนที่ก็ไม่ได้ให้เงิน แกมีคนที่เอาก่ะ regarding inhaSPC ของกาว ม.m.m.k.m.m. to-$ ไม่ได้ให้เงินกาว Calist, Calist to bg.m. emotion คุณกาว เหมือนก็ให้เช pathway ทำทุกกิจัดการคยายจริงจัง พาไป 10-20 ปีเวลาก็จะลำลวยมาก ร้านแกนี่ ชื่อว่าวงพานิศ ไปที่ไหนก็เจอวงพานิศ ตอนหลังก็ทำรงานจัดการคยายริศัยขึ้น ใหญ่ระดับประเทศ ระดับอาเสียน หรือใหญ่ระดับอาเสียน ลงทุกหลายพันร้าน ก็เรียกว่า จากคนที่ชักน้ำไม่ถึงหลังยากจนในแก่เป็นเสียที่ หลาเสียที่ ถ้าเขาบอกเนี่ย ลงพวกที่ชนลล้านี่ครั้งจริงๆเลย ขอให้ได้ประสบโชคก็จะเจอโชคจริงๆ โชคที่มันจะรู้ของคยายัก น่ะ ถ้าวันนั้นไม่เจอคุณป่า reated คายไศย INFnu ของน่ะ ความอยากไม่มีล่ะกาล่ำรวย อย่างทุกวันนี้ นี่ก็คายกว่าสิ่งที่โรงมี่พุ๊นน่ะ อะไรที่สวังหา ถึงนั่นก็สวังหาเราสวังหาโชค และโชคก็มาหาเรา แต่มันควรเจอโชคแล้ว มองไม่เห็น แต่สวม external นี่เห็นน่ะ โชค ihrem livres remain Walam when ค้างจัด ก็เลยหากินหรือว่าอาสาดขยะนี่หละน่ะ เป็นการส่างความมั่งข้างรำรวยให้ ผ nominationsณ์ความยักจน แต่หลายคนเนี้ยเจอขยะแล้วก็คม ดึงไม่เห็น ดึงไม่สึงให้วันนั้นคือโชก อยากได้โชกโชกก็มาแล้ว สวรางหาโชกโชกก็มาหามาเจอกับ ตอนหน้า อังสิ่งที่เรารỒสวรายหา ใ果ครั้งนะ สิ่งก็สวรายหาเราและเจอด้วยนะ อยู่ต่거나เราแล้วแต่alo อาจจะ ไม่รู้จัก หรือจำไม่ได้ อันนี้ไม่ть้าพอ โชว์เพิ่ง failure อย่างอื่นด้วย ใช่เราสวรายหา investing are อย่างดูกัน��요 อยากจะได้ความรู้สึกตัวกัว...! อยากได้ความสง negro thirsty มาอยู่หน้าเรrer not หรือมาอยู่ใกล้างใจเร嘞 แต่เราไม่รู้จัก förว่านเราว่าดภาพ ความสงมจรات ไม่แบบนิ่ง แต่ว่าความสงมพที่แท้นี้ มาอยู่ตอนหน้าเราหรืออยู่รอยู่กลางจร และแต่เราไม่รู้เพ RSWG หาพยายามจ้อง พยายามทำหลายสิ่งหลายอย่าง บางครับจิตไม่ให้คิด ทั้งที่ความสึกตัวนี่มันเป็นสิ่งที่เรียกเป็นธรรมะประจำตัวเรา ขอพยายามแต่เราไม่มวดแต่ไปส่งจิตออกนอก ให้รู้จักกลับมาฝ่าดู บางทีเราไปสวังหาอะไรต่อเลยอยู่ข้างนอก จนลืมไหมว่า อายสิ่งที่เราประทนาจจะพบนี่มันไม่อยู่กางใจแล้ว ธรรมะก็มันกันนะ สวังหาธรรมะ เพื่อความหลุดผล หรือเปล่าเกิดปัญญาสว่างสวยก็ดี จริงธรรมะมันก็มาสแดงตัวนี่ดูตอนหาเราอยู่แล้ว สดงกับผ่านกายและใจของเรา สดงผ่านต้นไม้ บายยา ท้องฟ้า ทุกอย่างที่ประกวตตอนหน้าเรานี่มันคือธรรมะนั่นเลย แต่แล้วคนมองไม่เห็น เพราะไปว่าพาพธรรมะว่าต้องออกมาจากคำพีบางหละ ออกมาจากครูบาจันบางหละ ตรงที่ผู้หญิงที่ลองเพลง ในลงเตียม หรือในลงแรก ในลงเตียมอยู่อ่ะนะ ก็อาจจะบอกรูสอนธรรมะที่รึกซึงกันนะ อย่างมีเรื่องเราว่าพระเซ็นท่านหนึ่ง ตอนนั้นก็คำแล้ว ก็เดินผ่าน และที่ก็ต้องไปพักที่วัตรแห่งหนึ่ง และที่รู้ทำ รู้สึกขอบคุณมากเลยนะ เธอกับกลมลงกลาบ หรือแสงความคลาวะผู้หญิงคนนั้นหน่าลงเตียม ไอ้เพลงที่เกี่ยวพาราสีกัน มันก็สอนธรรมะ แสงสัยจะทำคลึกซึงได้ อันนี้ก็คือคล้ายกับพระติศาสิวิ่งภาษาพุทธการ เดินผ่าน บ้านของกลาบบดีคนหนึ่ง เก่ไกลกันก็แก่กล่ามแพง ก็มีนางทาสีก็ล่างลองเพลง คลำคลวน เนื้อความนี้ก็เป็นเรื่องคนที่ผิดหวังในความรัก ความรักมันไม่เที่ยง ที่เคยรักกันหวานชื่นก็พันเปลี่ยนหรือสลายไป ท่านศิกษาเดินพาม พระทิศได้ยินเสียงเพลงนะ ชิคท่านจำกัดจางเลยนะ เพราะว่าสิ่งที่ผู้ยิงมันพูดนี่ก็คือเรื่องของความไม่เที่ยง ทำให้ท่านจะเข้าใจเรื่องพระติลัก บรรยวรัตภลตรงนั้นเลย ไม่ท่านส Suzuki รักการเซ์ลังหน้าพวงอีกทำ buraya Дажеพวกคนที่มาเจอชิคกี้พื้น อะไรก็คือส question ราชมัน พuggling นี่ใจที่ไม่ว่างเพราะมีความคิดฟุงส้านขอบงำเนี่ย เหมือนก็เหมือนกับแก้วน้ำที่มีน้ำเต็มอยู่แล้ว แถมเป็นน้ำคุณด้วย แม้จะมีน้ำสายเทร้องไปหรือเป็นน้ำอมลิป น้ำชิบ มีความคิดบางอย่างที่ส่อนอยู่แล้ว อันนี้ก็ทำให้เธอทำไม่สมาจจ้าย เข้ามาสุดใจของเราได้ มีข้อบคโครวนึงนะ เดิมทีก็มีพ่อแม่ลูก ลูกก็ยังเล็ก จนหลังแม่ตาย ก็เลยจะพ่อกับลูก พ่อก็เลยพ่อลูกย้ายไปอยู่ไกลจากหมูบ้านเดิม ก็ไกลใช้ป่า ลูกก็ยังเล็กนะ 5-6 ครับ พ่ออันนี้ก็ทำไล่ ทำสวน แล้วก็เรียงสัดเช่นพวก หมูมีหมูอยู่หลายตัวเป็นขอก ก็อยู่กันสองพ่อลูกนี้ พ่อก็รักลูกมากนะ เพราะว่า jakieหลิิยแค่คน viewer ถ้าวันนึงพ่อเต้ najleุเอาหมูได้ไปขาย ในเมือง ลูกก็ไม่สบาย จะพาลูก ไปก็พ่อก็ไม่ได้จ้างทิ้งไว้ที่บ้าน พ่อก็หมูไปขาย ขวกง่วมก็… เคราะ Dame resposta families ร mother หมูนี่ก็ทำไมถูกไฟครอกก็หายไป เห็นในชามีการเข้ามาป้นกี่ แล้วก็ทำลายบ้าน หาลูกไม่เจอ ลูกไปไหน เพราะกองในสากเท่าถามนั้น เขาเจอกระดูกของเด็ด ก็ในเชื่อว่านี้ ลูกอย่าถูกไฟครอกตาย ผมว่ากับหมูบางตัวเพราะมีสากหมูด้วย ก็เสียใจมากหรือนะ เก็บกระดูของลูก แล้วก็ยายไปหมูบ้านอื่น ไม่อยากอยู่ที่เดิมแล้ว มันช่วยให้ลึกถึงอาดีที่ ช่วยให้อะไรอาวาศ พาไป 10 ปีคืนหนึ่งนี้ ชายพวกมันพาอย่างครองนี้ กระกายมายไปเศร้า ไม่มีลูก hello ไม่ว่าคนอยู่ข้างหน้า เอาเด็กไป หวังจะเรียงดูให้เป็นลูก แล้วก็จะได้สึกทอด หัวหน้าโจนแท้นตัว แต่ว่าเด็กที่ต่อลังโตมาเป็นหนมไม่ยอมนะ ยังนึกถึงพ่อคนเดิม ก็เลยนี้มาจากแก้งโจน เรียกว่าความคิดปล่องความจริง ความจริงมันประกุษย์ตอนหน้าเรา แต่ความคิดมันทำให้เราจิตใจมืดบอก ไม่เปิดรับความจริง ท่านที่น้ำพูดดี บอกว่านิพาน ผู้คนสวังหานิพาน นี่มันกฤษปฏิบัตรธภาพสวังหานิพาน แต่หารู้ไม่ว่า นิพานอยู่ต่อหน้าเรา เหมือนกับปล่านี่ ที่ไม่รู้ว่าน้ำอยู่ขึ้นหน้า อยู่ที่ว่าเราพร้อมที่จะรับรู้ มันก็นั่น คือสิ่งที่เราสวังหา เหมือนกับชายที่อยากให้ลูกกลับมา แต่เพราะลูกกลับมาจริงแล้ว ก็กลับปฏิกษ์ เพราะความเชื่อบางอย่าง ฟังใจ ไม่มีพูดถึงเรื่องของการสวังหาสิ่งที่ยับยามนะ รายคนตกงาน อยากจะหางาน แต่หาเท่าไหลก็หาไม่เจอกับที่ ที่จริงงานนี่มันมาอยู่ต่อหน้าเราแล้ว แต่เราคิดว่าไม่ใช่ ก็อาจจะเป็นงานที่ผลตอบแทนตำ หรืออะไรก็แล้วแต่ รายคนหางาน แต่งานก็เจอกับเราแล้ว แต่ปฏิเซ็ด แต่มันก็ชลาดพอนะ หางาน พวกว่างานมันมาอยู่ต่อหน้าแล้วก็ ไม่ดูเหมือนไม่ใช่ แต่จริงมันใช่ ก็ช่วยไปเลย