รอยร้าวที่เชื่อมติด ด้วยทิฏฐิที่เสมอกัน [6941-5p]

A certain monkey, straight and strong, it also went flying, boiling, looking. Three Boy, not afraid of death at all. Hmm, no, listen. When it came, it was already blind. All the wind in the arms made it blind. It couldn't see the danger, couldn't see the different fears. It received the name Sthanee Radio, Krachai Saeng of Thailand. The program "Tam Ma Pra Prap Arun" is a new opening, giving the heart a new beginning. The program of seeing the value going into the period of Nithan Panya, together with almost all the listening that follows, which is the story, Nithan, some from the Jataka, some from the Mud, etc. It will be a sequence of events related to the persons of the Jataka. The actions that are stories with persons, so there are similes, new similes, there is the comparison of persons and Nithan. It is their story, but it also becomes similar to our story. Thinking and having the same quality here, on this side, it is therefore a language that makes anyone afraid, because it is on the side, and it is understood. The understanding that arises, it arises from being close to the self, certainly. The comparison of Nithan, in some cases, in the teachings of the Venerable One, there are therefore events that come to meet us to listen to, to compare. The events that happened before, they are called Nithan, listening to the Nithan, entering the Nithan, it reaches what came before, the cause that arose before, meeting this, this cause, that is why it speaks or reveals the Dhamma, this matter, this matter that happened before, the matter of Nithan, this matter must also be listened to, we separate the sets of data to be clear together, because the Dhamma, the Dhamma that is Buddhist, in some points, that is the principle that the Buddha established, right? The Dhamma is established, as for Nithan, which is the telling of stories, most of it will be found in the Atthakatha, or in the Dika, or in the Anudika, which are the later data, the secondary data, coming down from the part that is Buddhist, the original Pali. So we separate the layers of data clearly, so that we can determine the importance of the data that we will take to memorize, to take to understand, much better. Because if we take the stories in the Atthakatha as the main thing in listening, sometimes, even saying, why can animals speak? They can speak with people too? There will be this kind of thing, or why did this event happen like that, it is very extraordinary, giving the extraordinariness, the diversity in the stories that are Atthakatha, this will be a lot. This one, we listen, and then, which set of data supports the part that is Buddhist, the original Pali, we take that point, separate the layers of data well. Which part that fits, that can be combined, that supports each other well. Which part that does not yet fit, that is not yet understood, we also set it aside, because we have increased knowledge, understand better, we may understand in various ways more, or we set it aside, because it is the part that is added, supplemented, not the main part, that is also fine. And our matter that has the part told in the Buddha's words, the part that is the Buddha's words, the Dhamma, the Vinaya, the Abhidhamma, that is to listen to, there are many principles, very many, that the ancients have applied to our lives, very much. Today, I would like to give an example of one event that has come in the period of the past several months in our society, and it is that friends who are familiar, who have been in contact, who have known each other since they were still children, but when they came to do business and grew, they had problems, they had different opinions, looking at life, more and more about money, right? Why, where did the money go? Why not do the business like this? Why not be like that? Why the people who love each other, who are in contact, who are good to each other, right? It became broken, not understanding each other, having problems with each other, being angry at each other, but it is called a Thai expression, that is, not going to the head first, the face also does not look, does not want to talk, does not want to talk, why did it become like that? Oh... if it could come back to be like before, that would be good. This event, we don't need to look at others, look at ourselves, sometimes it also happens, brothers and sisters, when was the irritation? Why did it become distant, have problems with each other, not be in friendship, have anger with each other, be bound by resentment? And in this matter, how will we handle it? Today there is a place to look at three Jataka stories to listen to, that may have been brought to listen to for a long time already, it is many years ago, it is a matter that is combined, in order to present in the country, the matter of friendship, that the friendship will break apart, or it will connect, or it will be good to each other how, that is invited, is it a constellation, a star, a star in the middle, what is this, using a bird, or coming, in order to have compassion from one city to another city, the bird also learns, this one also does that, at that time it must tell to the king, Kosana, in the Siminuna, that is the time when the Buddha was born as a Bodhisatta, was a king, and then ruled the kingdom in the city of Banasiri. The Bodhisatta in that life, Luwang, also got the news from the capital, sent a request to a provincial city, the son, the person outside, right? Even if it is outside, it is still sad, so it went to buy, that is, who came to take the child? It asked that person, asked this person, and then found out, oh, these children, right? They came to take the child, right? I'll take some too. With the jealousy, the jealousy, that is, the jealousy that rises to the brain, right? It must not be blind, being blind is not that it is blind and cannot see, but it is the cutting off of the mind, what, becoming dark and blind, so it deceived the two children who were taking their own child. Go far away. This lord who rules here, he is deceiving with tricks, with any trick or another, that's how it is. Deceiving and going far away, that is the way. That is being in the noble one, that one who believes will reach. But this lord who has not yet done anything, who has not yet come, your child, my child, so your child. Now it cannot stay here. This first, now go back to stay at the person, good people, this is the connection, right? They can connect back to each other, right? But for the person who has broken with the person who has broken, this is broken, it cannot connect anymore. When the monk wins over the earth, this is a matter for us to talk about until the end of the state. Just two monks quarreling. When what? When there is no bathroom, a small little matter, saying, hey, you left water in the cup that was used for the state. According to the rules, one must not leave water in the cup. Hey, leaving it is not allowed. Bring the invitation, hmm, expand further from the water to the sala. Practice and go, observe and go down to the kitchen. This rice, the young one at the temple says to go to another temple. It's not that the temple's length, it goes home and it can speak, the child has power again. This is how my neighbor is. With this division, they also do the same thing, three against the royal government. You are in that group, that is the rug, it goes like that. Hmm, ra-a, hmm, ra-a, until it cannot bear it anymore, cannot stay, better to go. Like a different merchant with a different heart, staying in a group with the merchant, both the small merchant and the large merchant, the old merchant and the young merchant. Oh, it's tangled up, better to stay alone. Or is it a matter that we have heard before that the Buddha went to live in the forest, in the wilderness? This is it. This is the 10th discourse of the declaration of the disciples. In this, it arose right there, because this matter arose. The monks, the people of the city, Kosambi, who are the root cause, began to arise. If there is no support, being cut off from rice, there is no good system, that is correct, the group breaks apart. It is not that there will be pride, there will be arrogance, this does not exist. Look at them, the monks in the two groups, when they were cut off from rice, cut off from water, not that one, the heart becomes soft. There will be places, there will be pride, like glue, it is no more. And then it goes jumbling, mentioning, they are just, and you take it together. The monks, sir, every header, is it not the first day, right? So they already knew, hey! It is not right, the view, the perspective, the prejudice that they have about this matter, I am the one, I also follow, not in... This is also, I also follow, the heart is cut... Can it change, right!? Go with a bad friend, become a group. Hey, it has already gone, it is possible, there is understanding, there is a perspective that moves. What is important here is the matter of the view, the view of the Dharma, the view that does not agree. Look, look, there is wrong view, the same as look, they can still come down, they can still hold hands, because it is the same wrong view. Chamber, hey, like people who are bandits, there is interchange, why can they not come down? Difficulty, one side says to do it for the sake of the Dharma, one side says in flight, why can they not come down? Evidence, not speaking, if in the end, one person, entering at night to maintain the stability, the matter here is that they are not supported in the matter of rice, the matter of water, the matter of words, hey! You are right, and entering and the ceremony like this, not being supported at that point, wrong view, there is also karma, showing as a far-reaching consequence, samadhi, tomorrow, view, there is also something that is not right, showing as a far-reaching consequence. If there is someone who comes to wait, shoots, already, that you are all right, should think that the division, the royal government, you are all right, the royal government, they survive, this group, it is like having it too, so, so, so, but because the person who will speak like this, there is no, with the proportion of the division, the time is not, supercomput, do not, will be, this is also working, she is seven, tickets, cuanto, the deception also arises, the eye, beyond the time, can, so there is a view, hey! , looking at the different one, saying, hmm... we have what, playlist, they are right, we are wrong, they say it can be right, but the place that, two people, are like this, together, right? They can come down together, cooperate, with, the one who is wrong, the one who says I am right, you are wrong, the difference that I am lying, that, today, you are right, she is wrong, why is the orange, the same, two, but they cannot come down, or what, in the group, if I am wrong, you are right, take me, another has been stupid, there is also the relation, I am wrong, you are right, when together, take the same, like heats, cannot come down, because what, it is also, it is also, Columbia, coming, to begin with, sister, Mana, titig, the view that you are right, the other, it has ma na, it also nourishes the view, right? Hmm, the father, the car, the view, the same, also changes, the one that is the same wrong view also dissolves, there is a gap, right view, this time can arise. This matter, a little, going until together, must say, all the wisdom is gone, let the monk in the morning, the city of Kosambi this year, can think, can come, go to apologize to the Buddha in the morning at the temple, just yesterday, the rest can also be reconciled and go back to the same as before. Why can this group be reconciled? But they have already quarreled, but until it is completely broken, it will be a matter, a case study, for us to study until now, every day, they are good, but it is a smaller city. Every city that was conquered by King Pramadhat was occupied. Because his own forces were fewer, this stingy king hid himself. He hid away, using a city, concealing himself so that no one would recognize him, living in the fear of the craftsmen, not letting anyone know. Then he had one child, and he was born during this war. He was named Thikhabuk. And the stingy king who was hiding at the house of the craftsmen, he remembered this one, and went to report the good deeds and merits to King Pramadhat. So they came to arrest him. Even so, it was still fortunate that Thikhabuk had gone out of the city to do some business outside and was not arrested along with him. When he came back, he found his own father being arrested. And they did not arrest him directly, saying, "Take this as the prince that I went and captured." Now, what will happen today? He knew for certain that he would die. The stingy king gave a speech to his son like this: "Son, do not be greedy for length, do not be greedy for peace, do not be greedy for length, do not be greedy for peace. If you do not accept with the acceptance of forgiveness, but accept with the non-acceptance of forgiveness. He spoke like this three times. He had to be taken up. In the situation where he himself was also being arrested. Being arrested means having one's hands tied behind the back, bound with rattan, very tightly. His hair was pulled, and he was led along the forked road, and then beaten with a stick that made a sound in the ears. The people came to gather and watch today. I will deal with this person, and this is a punishment. The punishment was all carried out. No one cared. The stingy king, who was taken up, gave a speech. I spoke three times. Hmm. Yesterday, what? Who is Thikaw? Do they not know each other? Not knowing that there is a child, this Thikaw. Pictures, so I plead. I object. I do not know, taking off the languages of my father. Oh! Not seeing the greed for length, not seeing the greed for peace. Must not accept with the acceptance of forgiveness, but accept with the non-acceptance of forgiveness. Teacher, always, if we kill Lay Phra Lam, right now, it is called being greedy for length, being greedy for peace. Teacher, PARD, not yet, cannot save his own father. In the end, the stingy king was executed. They took him to the city gate where the dead are, executed, beaten with a club, and then beheaded. When the beheading was finished, they took the body, cut it into four or five pieces, and then displayed it to the people and burned it. And burned it, this is. Oh, the whole day before that, so as not to make a mistake, how did life come to be? In that comfort, they had a belief that Thikhabuk at that time, oh, was very sorry. Father died, mother died too, so he pretended to go fight with the Thanyam people, to take something to eat, all of it. Then the grace of the Father, the grace of the Son, came riding here, and then they joined together, and then they took the money to pay the tea, to make it proper, and then went to request to learn the compulsory craft from the teacher of the royal craft. So the atmosphere was full of hope. Did not know what to do. Life has to do something, right? Reading and learning knowledge and so on, life has to move forward. It is the craft of training. That probably also has one kind of discipline. Waking up early, beating the drum, beating the gong, she was already awake. After waking up, they stayed together for one afternoon. Came to sing, the good day, the belief of the lord, at the house of the craftsmen. There was one afternoon, the grace of the language of the Lord, was born like this. Sleeping without rest, or perhaps sleeping with anxiety. One of the things that was very dark before, which is the matter of the water, it must have something to do with oppressing them. Why is it that it is a group of hearts that can see one matter? Sleeping without rest, must be in this state. Heard a voice coming with the wind. It is a voice of a bird. It is a voice of singing that has a feeling of the heart, of the heart, of the heart, of the Lord, of the Son. There is a sound in that voice. It is, it is, it makes the heart tremble. Prisham, Prancia, the father, because himself also has a feeling. Flip 5, also has a feeling. Have all afternoon go to bed, also has a feeling of the heart. Have the flu, has a feeling of being like this. We have a heart that is firm, also has another feeling of sadness, of sorrow. Seems we have a flu, has a feeling of being dull, and also a feeling of the heart, a feeling of the heart, pin Normal. We have, fire, parachute, wait, or to come back, come back to finish the job. Oh, you are the child of the master craftsman, right? Well, then come and serve us in the house then. This is not saying that the craft is not enough, be careful. When coming to serve, before sleeping, after working well, then coming to serve in the night, there is also another one. Wanting to give an opportunity, but it cannot be given, because the value of our father, it is deep inside, inside. It is a feeling that cannot be expressed directly, but now there is an opportunity. I say, King Pramadha, the value of our father, the value of our mother, they all fight and quarrel with each other, all different. Oh, soon we will be in front of him. Sleeping with, not if we value the Lord, the Son, and also saying, what will the wind bring, no one will know the truth. Will pull out the gold, will stab, but by the command of the stingy king, who commanded before dying, the water with this word went down into the head. Until the forgiveness is prolonged, the binding of forgiveness, do not let it stay long. The Lord goes away. If the forgiveness is bound for a long time, it is called being greedy for length. You must not be greedy for length. That is, the forgiveness is prolonged, the thought of binding forgiveness, do not let it extend. When it extends, it has more strength. And if after forgiving it still remains, there is a saying that revenge of ten years is not too late to love. Let this be greedy for length, this is not all. The reason he came here is that he heard his father's voice in his head, because that event was something that could not be forgotten. Now that his father has died right before his eyes and he cannot do anything, it is so terrible. So then, if God is ready, showed this, then we hold it as a loss. This is how it is, this is how it is, this is how it is, this is how it is. Do not let anyone's life be taken. We will take anyone's life, but this time it is a conversation. We are saying that they will take our lives, and we will take their lives. It is not that they will access each other's desires. Let us give our lives to each other. Do not harm each other. Because later, when we return to the royal monastery, outside, do not blame each other for various things. It is already settled. Tell all of them, the monks, to curse as well. Know that God, who is praised, is long, that is, how it is. That is, do not be too strict with the Dharma. That is, do not break away from the middle way. Not being exclusive, not being exclusive. To be able to compete with each other, it does not require everyone to go to one side. And then to come together, it is not a problem. That is, she thinks quickly, adapts quickly, and then it is ready to be damaged. It does not come. So I leave it for you to listen to three things. The story of the monks, the Jataka, the story of the monks of the Kshatriya clan who broke apart due to different views. But when they adjusted their views and could agree, they could get along well. But the damage had already occurred. And the third thing is about the Kuman who did not care about length, did not care about shortness, and did not care about money. During this period, he will come to meet and listen regularly every Sunday. From the beginning until the end, through the station, the method of spreading the voice of Thailand. But in the era of following and listening to the radio, the wife, the website, Phanya.org.

มีนกรียนตัวหนึ่ง ตรงนุภาพ มันก็ไปบินๆ ต้มต่อมอง Three Boy ไม่กลัวความตายเลย อื้อ ไม่นะตรบฟัง พอบา มันตาบอดแล้ว ทุกความอาคาแขนทำให้ตาบอด มองไม่เห็นไภอันตราย มองไม่เห็นต่างหวอก ยินดิตรับ ชื่อสตานีวิทยุ กระชายเส้งแห่งประเทศไทย เดื่อรายการตำมะประรับอรุณ เป็นการเปิดรับบนใหม่ ให้ใจไม่นัก เดื่อยการมองเห็นคุณคาไปในกับช่วงนิธานปัญญา ด้วยกันแทบโรฟังตามมาทั้งสัมฟัง ที่เป็นเรื่องราว โสตอรี นิธาน จาดกบ้างตามมดบ้างนี่ มันจะเป็นลำดับเหตุการ เกียวค่องกับบุคคลจ้ะทานที่ การกระทามเสือรักษณะที่เป็นเรื่องราวมีบุคคล มันเลยมีอุปมา อุปมาใหม่ มีการปรีบเที่ยบบุคลาทิธาน เป็นเรื่องของเขา แต่มันก็มากลายๆ กับเรื่องของเรา คิดและสนะที่มีความเหมือนกันตรงนี้ตรงฝั่ง มันจึงเป็นการภาษาให้ใครกลัว เพราะมันฝั่งแล้วมัน มันน้อมไป ฝั่งแล้วมันเข้าใจ ให้ความเข้าใจที่เกิดขึ้นนั้นมันเกิดจากการใกล้กรวนด้วยอัตนมันแน่ ประบทิธานถึงในบางครั้ง ในการเทศสอนของท่านนั้น ก็จึงมีเหตุการเหนือมาประรบเราให้ฟังเที่ยบเคียงกันได้ สิ่งเหตุการที่เกิดขึ้นก่อนนี้นั้น เพรยกว่า นิธานตรมฟัง เข้ามานิธานมันถึง สิ่งที่มาก่อน เหตุที่เกิดก่อน ประรบเธธนี้ เหตุนี้ ถึงได้พูดหรือสะแดงเทศบัญยัด เรื่องนี้เรื่องนี้ ที่เกิดก่อนนั้นเรื่องนิธาน เรื่องนี้ก็ต้องฟังนั้นตรมฟังเราแยกชุดข้อมูลให้เช็จเจนกันด้วย เพราะว่า บอดบัญยัด โบรคอธรรมะได้ได้ที่เป็นพุทธ ในบางจุดนั้น นั่นคือ หลักที่ประพุทธเจ้าตราบต่วายใช่ไหม บัญยัดต่วาย ส่วนนิธาน ที่เป็นราเรียบเรื่องราวนั้น ส่วนใหญ่จะประกษในอธากาธา หรือว่าในดิกา หรือว่าในอนุดิกา ซึ่งเป็นข้อมูลฉันหลังๆ ฉันรองๆ ลงมาจากส่วนที่เป็นพุทธเป็นประบาลีเดิม ก็เราแยกฉันของข้อมูลให้ชัด ฉันไม่เราสามารถ ดำดับความสำคัญของข้อมูลที่เราจะนำไปจดจำ นำไปทำความเข้าใจ ได้ดีมากกินขึ้น เพราะว่าถ้าเราเอาเรื่องในอธากาธาเป็นหลักในท่วนฟัง บางที ถึงเช่นว่า สัตว์ทำไมพุดกันได้หรอ พุดกับคนได้ด้วยหรอ มันจะมีประเบศนี้ หรือไงทำไมเกิดเทศการนี้ขึ้นแบบนั้นมันหน่าพิสดานจ้าง ให้ความพิสดานความลากหลายในเรื่องราวที่เป็นอธากาธา นี่ก็จะมีเยอะ ตัวนี้เราฟังฟังแล้ว ชุดข้อมูลไหนมันสนับสนุนส่วนที่เป็นพุดปุดเป็นประบาลี เราเอาจุดนั้นแยกชั้นข้อมูลให้ดี ส่วนไหนที่ลงกันได้ที่พิกินกันได้ เอาสนับสนุนกันดี ส่วนไหนที่มันยังไม่ลงกัน ยังไม่เข้าใจ ขนันก็ยกไว้ เพราะเรามีความรู้เพิ่มขึ้นทำความเข้าใจได้ดีขึ้น จะเข้าใจในยาต่างๆเพิ่มขึ้นก็ได้ หรือว่า ก่อโยกไว้เลย เพราะว่าเป็นส่วนที่เสิรมเติมพึ้นมา ไม่ใช่ส่วนลักได้อย่างไร อย่างนั้นก็ได้ แล้วเรื่องเราที่มีการบอกส่วนไว้ในพระคำพี่ ส่วนเป็นพระเธรภิดกลิ่าทะกระตาดนั้นด้ำฟังมีหลักหลายมาก มากเลย สาวราณมาปรับใช้กับในชีวิตของเราได้อย่างมากเลย วันนี้ครับเท่าอยากจะยกตัวอย่างเย็ดการหนึ่ง ที่มีมาในช่วงรอบ หลายเดือนที่ป่านมาในสังคมบันเรา แล้วก็คือการที่เพื่อนที่มีความคุ้นเกิดการคบหา การรู้จักการมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กๆ แต่พอมาทำธุรกิจเติบโตขึ้น มีปัญหากกันหละ มีความเห็นไม่ตรงกันหละ ดูชิวิตยิ่งยิงเรื่องเงินต้องหละ เอาทำไม เงินมันหายไปไหน ไหวจะไม่ตุรกิจทำอย่างนี้ ไหวจะไม่เป็นอย่างนั้น ไหวจะคนที่รักการสามคี่กัน คบกัน ดีกัน อาวตรงไหมกลายเป็น แตกกัน ไม่เข้าใจกัน มีปัญหากัน ตึงกันว่า แต่จะเรียกสำนวนไทย คือไม่ไปเภ้าพีก่อน หน่าก็ไม่มองคุยก็ไม่อยากคุย ไม่ทำไมมันถึงไปเป็นยังกันได้ อ่าว... ถ้าซักกลับมาเป็นเหมือนเดิม ได้มาย ซ่องเย็จการนี้ทำหวังไม่ต้องไปดูคนอื่นแล้ว ดูที่ตัวร้าวเนี้ยบางทีมันก็เกิดนะ พี่น้องย่า โกห์ขัดเคืองตอนไหน ให้ทำไมมันไกลเป็น มีปัญหากัน ไม่เป็นมิตภาพกัน มีความโกรธกัน ผูกเว้นกันได้ แล้วในโรงนี้เราจะจัดการอย่างไร วันนี้มีที่ตานชาดโอกสามเรื่องดูฟัง ที่อาจจะนำมาร้อยฟังได้นานแล้วนะ เป็นอะไรปีมากเลยหละ เป็นเรื่องที่ประกอบกัน เพื่อที่จะนำเสนอในประเทศ เรื่องของความสามารคี การที่มิตภาพ มันจะแตกจากกัน หรือมันจะเชื่อมกัน หรือมันจะดีกันยังไง ที่เชิญ เป็นประจุบบ้านดาวตรงดาวเที่ยมอะไรเนี่ย เข้าใช้นก หรือไม่ก็มา ในการที่จะสงสารจากเมืองหนึ่ง ไปเมืองหนึ่ง นกก็เรียนตัวนี้ก็ทำนาทีนั้นต้องบอก ให้กับพระเจ้า โกษน ในสมินูนะ น่ะคือสมัยที่พระพุทธเช้าเกิดเป็นโปริสัตว์ เป็นพระราชา แล้วก็ครองราดอยู่ในเมืองบรรณาศี โปริสัตว์ในชาตินั้นลุหวังก็ได้หมอกปารกิศ ส่ง ขอความไปที่หัวเมืองเมืองหนึ่ง ลูกทั้งคนนอกตรงมุฟัง ต่อให้เป็นนอกก็เถอะ มันก็เสียใจ มันก็เลยไปซื้อแล้วว่าใครมาค่าลูกกัน ถามคนนั้น ถามคนนี้จึงได้กว่า อ้อ ไอ้เด็กพวกนี้เหรอ มันมาค่าลูกกันใช่ไหม เดี๋ยวเอาบ้าง ด้วยความแค่น มุฟัง คือความแค่นขึ้นสมองนี่นะ มันก็ต้องไม่ตาบอด ตาบอดนี่ก็ไม่ใช่ว่า ตาบออกไม่เห็นนะ แต่มาการตัดสิ้นใจอะไร ตั้งมืดบอดไป ก็เลยหลอกลอดเด็ก 2 ■ คนที่ค่าลูกตัวเองนะ ให้เข้าไปไกล ๆ บรวิตที่เสือดครองนี่มันอยู่ หลอกลอดด้วย อุบาย ใดอุบาย ๆ อย่างนั้นละ หลอกลอกเข้าไกล ๆ สệtเบบ คืออยู่ในอรยาด ที่เชื่อมันจะไปถึง แต่เสือดครองอันยังไม่ทำอะไร ยังไม่ปโกมานี้ ลูกลูของท่าน ข้าลูกของฉัน ก็เลยข้าลูกของท่าน ตอนนี้อยู่ไม่ได้แล้ว นี้ก่อน เดี๋ยวนี้กลับไปอยู่ที่ป คนดีๆ เป็นประติดนี่นะ เขาสามารถชื่อมกลับต่อกันได้นะ แต่ถ้าสำหรับคนพานกับคนพานนี่ แตกแล้วนี่มันต่อกันไม่ได้นะ เมื่องพาชนะหมอดินนี่ อยากเป็นเรื่องให้เราได้คุยกันจนตึงประจุมรัฐนี้ได้ พิกษูแค่สองรูปทะเลรกัน เมื่องอะไร เมื่องไม่ห้องน้ำ เรื่องเลกเล็กเลินหน้อย ว่า เห้ยท่านทำให้ทิ้งน้ำไว้ในขันน์ที่ตักชำรัฐ ตามพRAPниไน ต้องอย่านเหลือน้ำไว้ในขันนี่ อ้าว เหลือนี่ไม่ได้ นำเชิญจันอืม ขยายต่อไปจากของน้ำไปสาลา ปรดิบัติทำไปอุโบตมาลงครัว ข้าวนี้ออกน้องวัดว่าไปอีกทmr. บ่ตกว่า ขยาววัดมันกลับบ้านมันก็พูดได้ลูกมีศักอีก นี่ดูข้างบ้านฉันเป็นอย่างนี้ ด้วยดิวิติก็ทำชุนลิกิตด้วยกันตรีต่อราชะการกัน แกอยู่กลุ่มนั้นก็ค Rug มียมไปอย่างนั้น อืมราอา อืมราอา จนก็ไม่ไหวแล้ว อยู่ไม่ได้ ไปดีกว่า เหมือนชางมาต่างค้าตอนใจกับนี้ อยู่กลื่นกลนกับด้วย ฟูงชาง ทั้งชางตัวเล็กชางตัวใหญ่ ชางลุมชางสาว โอ้ย มุ่นไว้ ไปอยู่ตัวเดียวดีกว่า หรือเป็นเรื่องที่เราจะเคยได้ยินกันว่าพระพุทธชาวไปอยู่ป่าเรียวไร ก็เหี้ยนนี้ละ นี่เป็นปรรสาที่ 10 ของการประกาศสาสาวนะ ในการนี้เกิดตรงนั้น เพราะเกิดให้การนี้ขึ้นแล้ว ฟาย พวกภิสู ชาว ครุ่ง โกษมบี ที่เป็นต้นเหตุ เริ่มกิดได้ ถ้าไม่มีฟายสนับสนุน ถูกตัดสบีัง ไม่มีระบบที่ดี ที่ถูกต้อง กองตับภังนะ ไม่กว่าลิวตีว่าจะมีสู จะมีมาน้าทิษฐี นี่มันไม่มี เช่นดูกัน พวกภิสูตรงสองฟาย พอถูกตัดข้าว ถูกตัดน้ำ ไม่ท่านนั้น เข็ดใจก็อ่อนลง ที่จะมีทีๆ มีมาน่ะเหมือนกาว ไม่มีแล้ว แล้วแล้วมันกิ joummiling ไปmenting เขาเห้าจัส แล้วคุณคุณเอาแสอะด้วยกัน ฝ่าสไต้ครับ ทุกheader ไม่ใช่วันแรกหร่ะ ใช่มั้ย? เพื่อนั้นรู้อยู่แล้วว่า อ้าว! มันไม่เทียง ทิธทิ มุมมองตัดสนาคติ ที่เขามีต่อเรื่องนี้หว่าฉันผู้ ฉันก็ตามตามไม่ใน... นี่ก็ทู้ ฉันก็ตามตามเผ้ตต้ำปัดใจ... บิ้นเปลี่ยนได้เหมือนนะ!? ไปควบเพื่อนไม่ดีไปเป็นสายหมู่ อ้าว เพียมไปแล้ว เป็นไปได้ มีความเข้าใจ มีมุมมองขลายเคลื่อนไป ที่สำคัญตรงนี้จึงเป็นเรื่องของศิทธิ มุมมองทธรรมขศิทธิ ที่ไม่ตรงกัน โจ้นนะ โจ้น มีมิชาทิธิ เหมือนกันกับโจ้น เขายังลงกันได้ ยังสามมือกีกันได้ เพราะว่า เป็นมิชาทิธิเหมือนกัน chamber อ้าวเเหมือคนที่เป็นบันดิต มีส interchange ทำไมยิетьลงกันไม่ได้ ution difficulty รีกบนหนึ่ง บอกทำเพื่อปรา 파�ิชา รีกบนหนึ่งiences Inflight ทำไมยิ่งélots idence ไม่ได้ พูดก็น๊ะ ถ้างinte, aucuneห mogęห vandaag haniคนหนึ่ง เข้านะคืนก็ตามเพื่อรักษาสถ้านาม ประการในที่นี่ก็คือ ไม่ได้รับการสนุมสนุนเรื่องข้าว เรื่องน้ำ เรื่องคำพูดว่า เอ้ย! ท่านถูกแล้ว ละเข้าและพิธอย่างนี้ ไม่ได้รับการสนุมสนุมจุดนั้น มิจจะทิต้ี ก็มีบาป göstมิต เพียดเป็นเง้นไกลประจัย สำมาติ Tomorrow ทิต้ี ก็มีกันอะไรอันนาวิต เพียดเป็นเง้นไกลประจัย ถ้ามีคนมาคอย shoots... естьล้วย ว่าท่านทุกแล้ว คว考ว่าเผียย ราการท่านทุกแล้ว рокการเขาsurvive มุ่มอออนี้มันก็อย่างมีด้วย เลย เลย เลย แต่เพราะคนที่จะมาพูดอย่างนี้ ไม่มีดũย สัดผาด้วยความเพียน เวลี่ไม่ง supercomput ทำ้อยудиหรอก จะฉะดิตีevël มนี่ก็ทำงานเธอเจ็ดickets cuantoทีหลอกก็ออกเกิดเมดตา เกินเวลีกล чаได้ ก็เลยมีมุ hen ! ,หลงมองที่ตูต่างขึ้นมาว่า เออ... เรามีอะไร playlist เขาถูก เราผิด เขาว่าจะถูกก็ได้ แต่พาที่ที่ ตั้งสองคน เป็นอย่างนี้ ด้วยกันไหม ม้นลงกันได้เลย อ cooperateese with 有è สมว็ดว่าที่ผิด ที่ว่าฉันίναιถูกเธอผิด diferenciaว่าฉันlyingenese จังนั่น 오늘หรอก tú ถูกเธอ dor ผิด ทำไมส้มช dediกดรบสมวงงนม Tang8 เหมือนกันสองайт แต่มันโลกกันไม่ได้หรือ what ในคณะที่ถ้าฉันผิดเธอถูก เอาฉัน‧ Armor another has been stupid ก็มีความเกียวฉันผิดเธอถูกเมื่อกัน เอาเหมือนกันอย่าง heats ไม่โลกกันได้ เพราะอะไร ก็ช hast it ก็ช Columbia coming มาเริ่มด้วยไหม sister Mana titig ทิที่ว่านถูกเตอปิตร่ึ มันมี ma na ก็หล่อเลี้ยงทิธิ ใช่ไหมละ? เออ พ่อมานะ รถลงทิธิเหมือนก็เปลี่ยนแปลงไป ที่เป็นมิชาทิธิเหมือนก็สลายไป มีช่องว่างขึ้นแล้ว สัมมาทิธิ คราวนี้เกิดได้ ไอ้การนี้ดำนิดไปจนกันต้องว่าหมดปัญญานุ่นละ เอาให้พิกษูเช้า กรุงกโซมปีนี้คิดได้คิดมา ไปขอขมาพระพุทธเช้าที่วัดเฉยดวาน เหลือก็ภรราษาลกันได้กลับเหมือนเดิม เอาทำไมกลุมนี้เขาภรราษาลกันได้ แต่กันแล้ว แต่ว่าจนแบบพังยับ จะเป็นเรื่องราวเป็น case study ให้เราสึกษากันจนตังทุกว มันเขาดีๆ แต่ว่าเป็นเมืองเล็กกว่า ทุกเมืองยายกว่ากือฟังของกาสีพระเจ้าประมาทธัตรมารุกราศ รุกราศก็ยึดได้แล้ว เพราะวตัวเองกำลังน้อยกว่า พระเจ้าที่ขี้ตินี้ไพย นี่ไพยไปอยู่ ใช้เมือง ปรอมตัวไม่ให้ใครรู้จัด อยู่ในกลับกลัวของพวกช่างบันมอ ไม่ให้ใครรู้จัด แล้วก็มีลูกคนหนึ่ง แล้วก็เกินในระวังเทตการสงครามนี้แหละ ตั้งชื่อว่าที่ขาบุกกมัน แล้วไม่ได้เจ้าพระเจ้าที่ขี้ติปรอมตัวอยู่เท้าบ้านช่างมอ จำได้เลยกันนี้ ไปรายงานเอาความดีความชอบกับพระเจ้าประมาทธัตรเลย ก็ต้ามาจับ ขนาดนั้นยังยังโชคดีที่ว่า ที่ขาบุกกมัน ดำวัง ไปทำกิจนอกเมืองอย่างหนึ่ง ไม่ถูกจับไปด้วย กลับมาเจอพ่อตัวเอง ถูกจับอยู่ แล้วก็ไม่ได้จับตรงปดา ว่าเอานี่เป็นปราชาที่ฉันไปยืดมานี่ เอาละจะทำงายวันนี้ รู้ตัวเองว่าตายแน่นอน พระเจ้าที่คิดติ ให้โอ้วาดลูกอย่างกัน โอ้วาดลี้ให้ไว้ พันมานี่ ทุมบอกว่า เพราะที่ขาบุก เจ้าอย่าเห็นแก่ยาว อย่าเห็นแก่สัน อย่าเห็นแก่ยาว อย่าเห็นแก่สัน เวนยอมไม่รังับด้วยการจองเวน แต่รังับด้วยการไม่จองเวน พูดอย่างนี้ สามครั้ง ต้องกลนขึ้นเลย ในการณ์ที่ตัวเองก็ถูกจับอยู่ ถูกจับนี่ก็คือ เอามือพลายหลัง มัดด้วย หวายอย่างหน้า กรรม ผม คลนผม พาเดินไปตามทางสีแยก แล้วตีกรรมที่มีเสียงบาทหู คนนท์มาประชุมดูกันวันนี้ ฉันจะจัดการคนนี้ก็นี่เป็นกระบด กระโทษตไหลก็หาเสรยงเข้าไปหมดล้ะน่ะ ไม่สน เผาจ้าว ที่คỷติตัวกลนขึ้น ให้อัวาด ข้าซามครั้ง อืม Yesterday What? ใครคือที่กาว วุคเขาไม่รู้จักกันอย่างหรือ? ไม่รู้ว่า มีหูกแล้ว ที่กาวนี้ Pictures นะม� plead เลย ข้า objection ผม ไม่รู้ taking off the languages of my father โห ! ไม่เห็นแข่เย้า ไม่เห็นแก่ซัน ต้องไม่รังับด้วยการจองเว้น แต่รังับด้วยการไม่แก่จองเว้น ครู นิจเคยนาว ถ้าเราปล Lay Phra Lam ตอนนี้นี่ ชื่อว่า เห็นแก่ เย้ว เห็นแก่ซัน ครูปARD 아니야งรักษา พ่อของตัวเองไม่ได้ ในที่สุด พระเจ้า ที่กิตินั้นก็ถูกประหารนะ เขาเอากลางประตูเมืองด่านที่ตาย ประหาร ตรีด้วย ทอนจันก็ละก็ตัดค้อ เอาตัดค้อเสร็จพร้อบ บันเอาเมยว้า เอาเป็น 4-5 สวน แล้วก็ฟังไว้คนแล้วลุม และลุม เนี่ยนะ โอ้ ทั้งวันปล่านนั้น เพื่อไม่ให้แบบทำผิดี ได้ไหนชุดชีวิตยังไงมาได้ สาดในสบายนั้นเขามีความเชื่อกันอยู่ ที่ข้าบุกคราวนั้นเนี่ย อุ้ย เสียใจมาก พ่อตายแม่ตายด้วย เลยกล้างทำเป็นไปตีสีกับพวกธานยาม เอาเล่าเอาอะไรให้กินเรียบร้าแล้ว คุษศรีราของพระบิดาพระมาณดาขี่มานี่ แล้วก็มาร่วมกันแล้วก็เภา เงินตำชาไปรักกิษให้เรียบร้อย แล้วก็ไปขอเรียนวิชาบังคับชาง จากอาจาร์ภูฟึกชางของหลวง ก็ล้อกาศตรมหวัง ก็ไม่รู้จัดทำคือ ชีวิตมันต้องทำอะไรหละใช่ไหม อ่านก็เรียนวิชาความรู้อะไรต่อไป ชีวิตต้องนำเนินไป เป็นวิชาฟึกชาง ที่ก็คงมันก็มีนิสายอย่างหนึ่ง ตื่นแต่ชาว ตีสี ตีห้านี่เธอตื่นแล้ว ตื่นมาแล้วอยู่กันหนึ่งตุบาหลัง มาคำร้อง ดีธินขรา堆เชื่อเจ้า อยู่ที่หรงจาง มีมาวันนึ่งตุบาหลังพระชาฟภาษาตนี่ เกิดแบบ นอนลับไม่สนิป กืออาจจะนุ่งด้วยความร้อนใจ อันได้อันหนึงจากกลับที่เคยกระดำมากี่น่ะ คือการพกร้องน้ำวางมันจะต้องมีเรื่องไปเบียดเบียนเขา ทำไมมันที่มันก็กลุ่มใจดูเรื่องได้เรื่องหนึ่ง นอนหลับไม่สนิด ต้องเมื่อในยังงี่บอยู่ ได้ยินเสียงว้าวมาตามลม เป็นเสียงฤิน เป็นเสียงร้องที่มีความมันร่ายใจใจใจกองพระเจ้าพระมาท悟ต มีความซาวอยู่ในเสียงนั้น มันมัน กะเธอนใจ พริชาม prancia​พดิ เพราะตัวเองเรียก็มีความ flip 5 ก็มีความ เสา have all afternoon go to bed เหมือนก็มีความร่อนใจ Have the flu มีความบับอร่มแบบเนี่ย เรายาวใจที่มั่นก็ กำลังอีกความสะห่อ ความเสียใจ Seems we have a flu ความคุณมัว และก็ความกังว่าใจ ความ管ใจpin Normal เรายาว เผ้ parachute รอแท้ หรือให้รีกมา รีกมาเส็ดเบอบ อ๋อ เจ้า เป็นลูกศิตของนายช้างหรอ เอ่อ งั้นก็มารับใช้เราอยู่ในวางกันแล้วกัน นี่ไม่ก็ว่าชวกตามันหนำมานะตรวังนะ พอมารับใช้เตินก่อนนอนที่หลังทำงานอย่างดี ได้ก็มารับใช้ในฝายไนก็มีอีก อยากจะให้อัพอยเข้า แต่มันก็ให้ไม่ได้ เพราะค่าพ่อเรา มันฟั่งลึกอยู่ข้างในๆ มันเป็นอารมบอกไม่ถูกตรงฟัง แต่ตอนนี้มีโอกาสแล้ว พีว่า ประเจ้าประมาณาที่ค่าพ่อ ค่าแม่ของตัวเองเนี่ย ยุดก้องกธาหารยุดสับสมบาติกันอย่างต่างไปหมดเลย Oh เดี๋ยวก็อยู่ต่อหน้าแล้ว นอนหลับด้วย ไม่ถ้าเราจะค่าพระเจ้าพระมทัสนะ แล้วก็อ่างว่า ลมเกิดอะไรไม่มี ใครจะรู้ความจริงได้เลย จะชักดำโอชควักจะแทงแล้ว แต่ด้วยคำสั่งของพระเจ้าที่คิติ สั่งไว้ก่อนตาย น้ำพร้อมคำนี้มันกลงไปมาในหัว ถึง ยาจองเวนให้ยืดยืด ความผูกเวน อย่าให้อยู่นาน พระเจ้าออกไปเสีย ถ้าเวนนั้นผูกอยู่นาน ชื่อว่าเห็นแกะยาว คุณต้องอย่าเห็นแกะยาว คือยาจองเวนให้ยืดยืด ความคิดผูกเวน อย่าให้มันยืดออก ยืดออกมันยิ่งมีกำลัง แล้วถ้าเว้นแล้วยังโผลอยู่เนี่ย ก็มีคำพูดว่า ความแค้น 10 ปีชำรักก็ไม่สาย ให้นี่เห็นแก่ยาวดีนี่ ไม่ทุก ที่เขาวะกุมาเนี่ยได้ยินเสียงของคุณพ่อนี่อยู่ในหัวเลย เพราะเหตุการนั่นเป็นในการที่จำได้ไม่ลืม ตอนนี้พ่อมาตายต่อหน้าแล้วต้องทำอะไรไม่ได้ ตั้งแย่สาinn tastabee ต้นก็ถ้างว่าพระเจ้าพร้อม showed นี่таe r کاเนนี auf 드� 이후ทันนี้วงทนรธแล้วเราถือข้าเสีย e nれi ออคหาที่ไหมทั้งสิเลย นี่จันหายเนี่ยเป็นไงนี้จันศรักค่ะท replies rồiนี่ อย่าให้ชีวิตใครก็ได้ หPS จะเอาชีวิตใครก็ได้ แต่ว่าคราวนี้มันคอนชวนlook เราตั้งหละที่ว่านี่ จะทูกเค้าเอาชีวิต น่ะแล้วเราเอาชีวิตเค้า ไม่มันจะเขา access การอยากกันแล้วกัน ให้ชีวิตแกกันแล้วกัน ไม่ตำร้ายกัน เพราะมาภายหลังกลับถึงราชาสำนักแล้ว นอกอาพายอย่าโทษต่างๆให้กันเรียบร้อยแล้วบอกทั้งพวก อามาตรายให้สับสาบด้วย กรู้ถึงความที่ พระเจ้าที่คิติให้โอวาด ยาวคือยังไง คืการอย่ายจองวินธรรมยิตเยอะ สันคือย่าแตกราวจากมิเทราวนัก การไม่ปุกเว้น การไม่ปุกเว้น การที่จะสามารถกีกันนี่ มันไม่ต้องความหวายปวงกันไปข้างหนึ่ง แล้วจึงคอยมาดีกันนี้ มันไม่จมเป็น คือเธอร่อยคิดได้เร็ว ปรรับตัวได้เธอน แล้วกร้อมเสียหาย มันไม่มาย จึงฝากไว้ต้องฟัง 3 เรื่อง เรื่องของนุกรียน กุญตินี่ชาดก เรื่องของปิกษุชาวกรุ่มกษมพี ที่แตกกันด้วยทิธิ ไม่เหมือนกัน แต่พอปรับทิธิลงกันได้ ก็เข้ากันได้หมายี แต่ว่าความเสียไอ้มันก็เกิดกันแล้ว และเรื่องที่ 3 คือ ที่กับกุมาน ที่ไม่เห็นแก่ยาว ไม่เห็นแก่สั่น และไม่กูเงินอันนี้ ในช่วงกลองนี้ท่านบันนา ก็จะมาพบกับตรงบฟังเป็นประจำในทุกวันสุข ตั้งติบลาติหาตึงมุกราว ทางสตานีวิธิยุประจายเสียงประเทศไทย แต่สมัยติดตามรับฟังดาในรบบปอดกาส ภรรยธิเวบไซ ฟัญญา.org