25690805pm--From Purity to Calm and Clarity

When speaking about the practice of Dhamma, because we must grasp the principle that the most important thing is the cultivation of virtue. This cultivation is also a matter of time. Sometimes we are considered to be complete. That is the cultivation of morality (sīla). The cultivation of morality is the completion of concentration and wisdom. Morality (sīla) is also about the study of morality, the practice of morality, and the cultivation of morality. The meaning of morality (sīla) is the act of stepping out to protect oneself. Just as the precepts that the Buddha instructed to be practiced, collectively called the precepts, are those that must be observed, or those that go beyond in order to protect oneself. And then, when we look at the precepts, it allows us to know that it is easy to understand and comprehend. It lies within the characteristics of concentration and wisdom. But when speaking about the characteristics of concentration and wisdom, some people cannot grasp the principle. Those who know should also keep the principle in mind: the characteristics of concentration and wisdom mean that it is calm and then clear. This is the first step of extinguishing the doors of defilements, extinguishing body and speech, so that it may give rise to calmness in body and speech. A body that is calm is a body free from illness or suffering. Body and speech that are calm in terms of action also help to reduce suffering. When the body is not calm, illness arises, causing suffering. This is a matter of the lack of calmness in the body that arises with the body. But the complete lack of calmness in body and speech in terms of action also brings all kinds of illnesses. Our body is calm. In whatever way our body and speech are calm, in that way, calmness means that the body will be free from illness. It is because we do not have anger, or we have anger. Because of anger, it will return to invite suffering, or bring matters that cause mental agitation. When it is time to sleep, whether quickly or slowly, it causes mental agitation to follow. It may not be at that moment, but as time passes, the mind becomes troubled. The love of the mind is the same. When it is gone, when it is lost, when it is cut off, suffering arises. It is not a matter of high status or power that brings illness, but it also creates financial problems. Whatever money there is, it is spent. We also make it so that we do not work, or it is like this is anger. Not to mention the quarrels and fights with people in the family, or the methods of hatred that arise from intoxication. If it does not lead to disaster, it goes on to harm others, causing them to be injured or to die because of one's own intoxication. It is not that it does not begin, but it creates suffering and creates mental distress for oneself. But if one is close to purity, to cleanliness, it also brings joy, and the suffering that arises in life, in the mind, in the body, and in health is reduced. Today, doing much is one thing, called doing what is called living a long life. Longevity, the nature of life, half of it is having anger. Having anger also helps to prolong life. This is the essence of purity in body and speech. But if body and speech are pure, the mind may not be calm. That is, even if a person has anger and desire, matters of mental agitation are reduced, but there is still a lack of calmness in the mind. Doing good but not getting good, or getting good but not seeing it. Doing good but no one sees it. Doing good but people still speak ill of us. All of this makes the mind not calm. It is not that suffering will disappear. Just having anger, anger only helps to prevent suffering by 80-90 percent, not letting it arise in body and mind. But it is not 100 percent, because there is still bodily and mental suffering that arises in people who have anger. When it arises, it makes the mind not calm. For example, no matter how much anger one has, no matter how good one is, one must still be injured, must be sick, must age. Doing good, having anger, but still having to face the misfortunes of life. The things that people come to take away, or the natural fires that cause houses to be flooded, or the things that can arise. Surely, if a person has anger, even if they lose a loved one, no matter how good they are, they must lose a loved one, a close person, parents, spouse, children, and grandchildren. And no matter how good they are, they must still be injured and sick. These things can make the mind arise with a lack of calmness. It gives rise to agitation, gives rise to sorrow, gives rise to sadness, gives rise to grief. So, just having pure body and speech is not enough. There must be the training of the mind in order to bring about calmness in the mind. Even if one encounters difficulties, illnesses, and changes, which are normal in life, when such events arise, if we know how to let go, for example, by practicing mindfulness or having concentration, the mind can become calm. This sorrow, this anger, this sadness, comes to disturb. But the lack of mindfulness and the lack of calmness of the mind, the mind that is calm, is not affected by anger because the mind is not attached, not affected by the sharpness that does not let go. Knowing how to let go, to be at ease with the zucchini, there is no desire, no worry. Because when it has not yet arisen, it is made to cause heaviness and mental burden. Mindfulness helps the mind to let go of these emotions, or the mind that is not calm, these emotions can come to disturb. Surely, doing good is not enough. One must know how to train the mind, to have mindfulness, to have concentration, and also to have the practice of other methods. Bring other virtues in to help, such as loving-kindness, which is an antidote, or a counter to anger. Loving-kindness does not practice harm. And we have loving-kindness and compassion, harm is reduced. And the fact that we radiate loving-kindness every morning and every evening, for this reason, it is making the mind calm. People who are affected by anger and resentment, many people will surely hold onto anger, not willing to forgive, even though they radiate loving-kindness. But the act of radiating loving-kindness, and the practice of loving-kindness in the mind to let go, that people have attachments, Hasan As++ leadiste, losing loving-kindness, forgiveness, pet, the true southside Provisional, I say, there is no supreme mother or father. It must be said that I am the one who bears this sin, and that it is truly seen as a result. The notion that one should not give up. This is fast. Sometimes, thinking quickly gives rise to acidity. One wants to destroy, one wants to kill the body, and this is seen as a result. The notion that it is for teaching it. But in reality, it is the design of the sinful self or of anger, which wants us to remain under its power. It makes the practice of mindfulness, the practice of concentration, or the cultivation of virtues of others, such as mother, father, or guru, help calm the mind. But people do not understand. They go to practice mindfulness, to practice concentration, hoping for cotton, hoping for robes, hoping to gain self-knowledge, hoping to have that or this. Whether it is the highest doctrine or religious philosophy, it is to calm the mind. This calm does not mean that there are no thoughts, that no feelings arise. All beings, like us, must have evil thoughts, must have evil feelings arise. When we lose a loved one, when we are called a thief, we must also feel hurt. We do good, but no one sees it. We do good, but we are still criticized. Or we do so much good, but it does not bear fruit. We have never encountered success, only failure. This is the nature of the unwholesome that is allowed to arise. Feelings arise, but they are sorrow, suffering, frustration, anger, disappointment, and regret. But it is not found that there are feelings. The mind is not calm. The mind can be calm. If we have mindfulness, mindfulness does not see the feelings that arise. Because mindfulness is the guardian of the mind, or because there is concentration. This is not yet about knowing how to make the mind correct. For example, when we use mindfulness to observe our mind, it is disappointment, it is resentment that arises. It is the fault of our own expectations. We expect strength, but the strong resentment does not meet the expectation, or the expectation. We enter into the strong expectation. The lack of expectation allows them to be, allows us to be. Those who are good to us, but they do not act that way. And then a sense of dissatisfaction arises. And then we are not satisfied. Even if they have a beautiful face, even if they are gentle. This also arises from our having mindfulness and seeing. When we see, we see what the dissatisfaction arises from. But we also turn the mind to be straight, or to let go of the expectation. This also helps to calm the mind. And when we come to practice letting go of mindfulness by walking, by the practice of creating this sweetness, being bored, creating directly for our mind to be calm. But calm without arising from forbidding thoughts, or without some mental state not allowing thoughts, or without people wanting to be still. It will think, let it think. But there is mindfulness. When it returns, there will be restlessness and agitation in the body, and we see it. But we do not let the mind flow into it. Let it be like seeing it without entering it. The practice of meditation, there is nothing here. If done correctly, if done skillfully, when one has practiced for a while, this will give rise to calm. Even if there is a loud sound arising, there will be heat, there will be mosquitoes around disturbing. From the seeing, the animal will do the true thing that is displayed from the excrement, from the body and mind. When we practice looking at the body, practicing looking at the body, this will be seen. It is not seeing the RE, not seeing the impatient feeling, but seeing that it exists. How is the nature of the body? It is fame. It is the nature of having the power of the message, the virtue that it has. When lying down, it will rise up. If not to be called the nature of the body, the nature of the body. But if to stimulate the thoughts and the non-nature of the body, the animal will do the true thing, whether it is a style. This is the suffering of the eyes. Seeing forms, seeing water, which will help to reduce the greed that has come into oneself. But if one sees this sign, sees one thing that, if called, is the foundation of the house. All of this is to give rise to brightness to the mind, which is accompanied by wisdom. This is the path of purification. If one says that one must ask: Is the body and feeling pure now? Is the mind calm? And then does wisdom and brightness arise? If it is said that there is still the nature of the body, which is already so, being so, not wanting to leave, because it is attached to the nature of the body. This is the important kingdom, or the heavenly view. It is a kind of understanding that people do not know, do not pay much attention to. The nature of the body, the body, work, importance, or the people we are important with. When something comes to disturb the nature of the body, or work, belief, or the people we love, there will be dissatisfaction and suffering, anger, making the mind be in dissatisfaction. That we do not know. From the beginning, when we did not know ourselves, it also changes in self-knowledge. It also becomes faint and weak. But deep down, it still clings to things that give us happiness, saying they are ours. The self is good, the body is good, the body is good, the people we love are good, and we cling to them. Then we will see the animal doing the true thing, terrorism. All of this is not ours. It is the other. We should not hold onto it, grasp it. This is called brightness. But it does not come easily. We must rely on having mindfulness to see the feelings that arise. As soon as feelings arise, then we know that this makes the mind calm. There is no ME possible, there is no sin. This is kindergarten, the nature of the body. The matter of giving rise to pride, maybe that, placed as an addition, but it is not new at all. So, piece, the body, must be calm first. And then, today, do not let the sin of the body make us suffer, make the mind important, and the happiness of the person. Important, grasp love so that we can return. Then we will be on the right path. The words in Buddhism return to us.

เวลาพูดถึงการปฏิบัติธรรม เพราะว่าเราจับหลักให้ได้ว่า สาวร้าสำคัญคือการคือกล้น คือกล้นนี้ก็ ทุกเจ้าก็ มอมแดวทางเวลา บางท่านก็เราเป็นสูสมเร็จ นั่นคือกล้ายสิกขา กล้ายสิกขา นี่คือสิ้นสมาธิปัญญา สิกขา นี่ก็ แต่ว่า การสิกษา สิกขาพลิมศา บรริสิกษาพลิมศาสานสกริษ น้ำความหมายของสิกขา มันคือการออกโรมพลุกฟนตน อย่างสิกขาบดที่พระต้องกดพูดภัติบัติ ร่วมเรียกว่าวิดใน ก็คือบดที่ต้องปฏิบกับ หรือบดที่เกินไปเพื่อคาคุฟนตน แล้วแล้วปุ่มใต้สิคาเนี่ยก็ให้เรารู้ว่า ง่ายการประตูกับทราบ ก็อยู่ในหลักษีสมาธิปัญญา แต่เวลาพูดถึงสีสมาธิปัญญา บางคนก็จับหลักไม่ได้ ผู้รู้ทั้งก็ให้หลักเอาไว้นะว่า สีสมาธิปัญญา นี่มันก็คือสะอาจสงบแล้วก็สว่าง สีนี่เป็นการปุ่นตนแรกดับประตูกราดับกายวาจา บุ่งมาให้เกิดความสะอาจ ทางกายวาจา ร่างกายที่สะอาจนี่มันก็อ่างกายกับเชิรโรค หรือความเจ็ดปวย กายวาจาที่สะอาจในทางทำนี่ มันก็ทำให้ความทุกรสน้อยถอยลง ก็สะกรปกเมื่อไหลมันก็เกิดโรคไพรให้เจ็ดเกิดความเจ็ดปวย อันนี้เป็นเรื่องของความสะกรปกในทางกายที่เกิดกับสุขราณมัน แต่ความสะกรปกหมดมองของกายวาจาในทางทำนี่ มันก็ทำโรคไพรทุกไพรมาให้ ร่างกายเราสะอาจด้วย น้ำฉันใดกายวาจาของเราก็สะอาจด้วย สีนฉันนั้น สะอายคือทำให้อ่างกายจะทุกไพร ก็ด้วยกว่าวันเราไม่มีสีน หรือพร้องสีน ด้วยกว่าสีนท่า มันก็จะกลับเชื่อเชิญ เอาความทุกของมา หรือเอาเรื่องดื่น เนอร้อนใจของมา เวลาค่าสับ ไม่ว่าสะเร็วสัญญ่าย มันก็ทำให้เกิดความร้อนใจตามมา อาจจะไม่ใช่ในเวลานั้น แต่ว่าเมื่อเวลาผ่านไปก็จิตใจเกิดความส่วมมอง การรักของมวยก็เหมือนกัน หมดิลาว หมาวยา ตรงติด ก็จะเกิดความทุกย์ ไม่ได้เป็นเรื่องสูงข้าอาณมายเกิดโรคไพรตามมาแล้วก็ยังเกิดปัญหากันเงิน มีเงินเท่าไหร่ก็ซื้อเล่า เราก็เล่าทำให้ไม่เป็นอันทำงาน หรือเท่าก็เป็นนี่เป็นสีน ยังไม่นับการตราบบ่าวแก้งกับคนในข้อบครัว หรือวิธีเฮทที่เกิดจากการเมาไม้ thrice ไม่เกิดเทศร้าย ก็ไปทำให้คุณเขา ปาดเจ็กลมตายเพราะความเมาของตัว ทุกว่าไม่เริ่มแล้วแต่สร้างความ ทุกสร้างความเดินเรื่องใจให้กับตัวเอง แต่ถ้าว่าใกล้วฟราชาสะอาด ร่อสีลแล้วนี่ มันก็ยินดาให้ความทุกที่เกิดขึ้นกับชีวิตจิตใจร่างกายสุขภาพก็น้อยลง วันนี้ทำมากหมดหนึ่งนะชื่อว่า ทำมาที่ชื่อทำอายุยืน อายุวัตธนัตรรม ค่อนหนึ่งคือการมีสีน การมีสีนก็ทำให้ช่วยอายุยืน อันนี้ก็คือจุมหวายของความสะอาด ทางกายวาจา แต่ว่ากายวาจาสาดแล้วเนี่ย ใจจะไม่สงก็ได้ คือแมวว่า คนที่เขามีสีนพร้อมอยาก เรื่องเดินอร้อนใจก็ น้อยลงแต่เคยมีความไม่สงกก็คือในใจ ทำดีแล้วไม่ได้ดี หรือได้ดีแล้วแต่ไม่เห็น ทำดีแล้วไม่มีคนเห็น ทำดีแล้วคนก็ยังพูดร้ายกับเรา ทั้งหมดนี้มันก็ทำให้ใจไม่สงก ไม่ใช่ว่าความทุกก็จะหมดไป ยังแค่มีสีน สีนก็ช่วยแค่ ป้องกันความทุกกลาย 80-90 ปัสเซน ไม่ให้เกิดขึ้นกับกายและใจ แต่มันไม่รับป่าเซนก็หมายเพราะว่า ยังมีความทุกกายทุกใจเกิดขึ้นกับคนที่มีสีน หวองเกิดขึ้นก็ทำให้ใจไม่สงก เช่น มีสีนอย่างไร ทำดีอย่างไรก็ต้องเจ็บต้องพวย ต้องแก ทำดีมีสีน แต่ก็ยังต้องเจอกับความผัดภาษิษย์ the มันที่คนก็มาพอมัยเอาของไปมากลง หรือว่า มันที่ไฟธรรมชาติก็ทำให้บ้าน น้ำทวม ไปใหม่ แอ่ของพวกที่มันเกิดขึ้นได้ แน่ก็ถ้าคนมีสิน โร่มน้ำการสูงเสียคนรัก ทำดีแค่ไหนก็ต้องสูงเสียคนรัก คนใกล้ตัว พ่อแม่ ผู้พร้อง ลูกหลาน แล้วก็ทำดีอย่างไรก็ต้องเจ็บต้องปวย พวกนี้เนี่ยมันก็สามารถทำให้ใจเนี่ย เปิดความไม่สงกขึ้นมาได้ เกิดความรุ่มร้อน เกิดความสโอก ความเศ่า เกิดความครับแค้น ก็นั้นเพียงแค่กายวัจจาสาไม่พอ มันต้องมีการฝึกจิต เพื่อทำให้เกิดความสงกขึ้นใจ แม่ว่าจะเจอความพลัง พวนๆ แปลชึกเป็นธรรมดาของชีวิต เมื่อมีเหการอันนี้เกิดขึ้นเนี่ย ถ้าเรารู้จักว่างใจเช่น ปรึกศติ หรือมีสมาธิ ใจก็สงกขึ้นได้ นี่ความโซ ความโกด ความเศ่า มารัก กวน แต่ความมิสติรัฐสาใจ นังใจว่าสงก็ได้ ไม่ถูกความโกดมันเพราะพล้านใจ ไม่ถูกความเกรียบมันที่ไม่แท้งใจ รู้จักว่างใจให้เป็นอยู่ขับป zucchini มันก็ไม่มีความเพื่อความกังวัน เพราะเวลาที่ยังไม่เกิด มาทำให้เกิดความหนักโอกหนักใจ งานสติช่วยให้ใจในปล่อยวางอารมราวนี้ หรือว่าล้องสาใจไม่ได้ อารมราวนี้ก็มารกกวนได้ แน่นี่แกทำความดีไม่พอนะ ต้องรู้จักษึกจิต ให้มีสติ มีสมาษิต ร่วมทั้งมีการฝึกฤษ แบบอื่นด้วย เอาคุณธรรมข้อนอื่นเขามาช่วย เช่นความแม่ตา ก็เป็นตัวผักษัย หรือว่าตัวคลิกลายความโกรธ แม่ตามันไม่ปฏิบักกับโทษสัก แล้วเรามีแม่ตากรุณา โทษสักก็บ่าวบาง และที่เราแผ่แม่ตากันทุกเช้าทุกคืน เพื่อเห็นนี้ มันก็เป็นการทำใจให้สงก คนที่ถูกความโกรธแผ่เท้าใจ หลายคนก็คงแห่งความโกรธ ไม่ยอมที่จะให้อัพย์ ยัวว่าแต่แผ่แม่ตาให้เลย แต่ว่าการแพ่แพ่แต่แม่ตา 還有การสักแม่ตาในใจให้ลุ้มИว่า คนแดนมีติดติดตก Hasan As++ leadiste แพ้แม่ตาอัพย์ pet การแท้ southside provisional ว่าแฮะพатิไม่มีแห่งแม่ตาสุด ต้องก็ว่าไอคลวโทษสะนี้และ ที่มันสันถ้ายเห็นผล ความอ่างว่าไม่ควรจะให้อ่ะพัย ไอคลวนนี้มันเร็ว บางbstにรึกถึงเร็วเกิดความกรด อยากจะทำลาย อยากจะจัดกายก็ให้เห็นผล ความอ่างว่าเพื่อสังสอนมัน แต่ที่จริง มันเป็นดูบายของตัวโทษศัยหรือตัวความโกรศ ที่จะให้เราอยู่ในอำนาจของมัน ให้การฟึกสติการฟึกสมาธิหรือฟึกคุณธรรมของอื่น เช่นแม่ตา กรูนา นี่มันก็ช่วยทำให้ใจสงบได้ แต่มันคนไม่เข้าใจนะ ไปฟึกสติ ไปฟึกสมาธิก็ หวังช cotton หวังลาบ หวังจะได้นู้ตัว หวังจะมีโน้น มีนี่ ทั้งที่สุดรค์ หรือสาศัยธึกการ ทำให้ใจสงบ สงบนี้ มันไม่แบบว่า ไม่มีความคิด ไม่มีอาลมเกิดขึ้ม ผู้ทุกคนอย่างเรามันก็ต้องมีความคิดรบ มีอาลมร้ายเกิดขึ้น เมื่อสูงเสียคนรักของรักเมื่อถูกต่อว่าดาทอ ต้องสิก็มีความน้อยใจทำดีแล้วไม่มีคนเห็น ทำดีแล้วก็ยังถูกว่า หรือทำดีเท่าหลายก็ไม่ประสบผล ไม่เคยเจอความสำเร็จเจอแต่ความลมเลว อันนี้คือวิสัยบุรุชนที่ยอมเกิด อารม แต่เป็นความโสโกความเสาวความคุ้มแค้นความโกดความผิดหวังความเท่านี้ แต่ไม่ได้ encontrarว่ามันมีอารมเหรอ ใจสงส์ไม่ได้ ใจก็สงส์ได้ ถ้าเรามีสติ ก็สติมันถามไม่เห็นอารมที่เกิดขึ้น เพราะว่า มีสติเป็นพระศาจใจ หรือว่ามีสมาทิ อันนี้เราไม่ถึงการรู้จัก ทำใจให้มันถูกต้องด้วย เช่น พอเราไปใช้สติดูใจเรา เป็นความผิดหวัง เป็นความคืนเกิดเกิดขึ้น พกว่าขับผิด睿ของเรา คาดหวังกำลัง แต่ความคืนแรงไม่ต่อความคาดหวัง หรือความคาดหวัง เราเข้าส้วн cuandoแรงคาดหวัง ขาดหว夷ให้เขายิbeingให้เรา ผู้จ้ะดีดีกับเรา แต่เขาไม่ทำกันอย่างนั้น แล้วก็เกิดสACE runt** แล้วก็ไม่ทุกนะ แม่งเขาจะหน้าบึง เขาจะเช่นเมื่อ อันนี้มันก็เกิดจากการที่เรามีสติเห็น ว่ารังก็เห็นความทุกมันเกิดจากอะไร แต่เราก็ปับใจ ให้ตรงกว่าความจริง หรือว่างความคาบหวังลง อันนี้ก็ทำให้ใจสงบได้ แล้วที่เรามาฝึกจะเลิกสติ เดยการเดินจบความเทยการสร้างจงหวานี้ เบื่ можร้างตรงดื่มเพื่อใจเราสงุบ แต่สงบโดยที่ไม่ได้เกิดจากการห้ามคิด หรือว่าบางความคาบจิตไม่ให้คิด หรือว่าคนจะให้นิ่ง มันจะคิดก็คิดไป แต่ว่ามีสติ ท่านกลับมา มันจะมีความครับค้องครับแข้ในงายก็เห็นมั่น แต่ไม่ปล่อยใจธลมเข้าไป ให้เท่าเรียบว่าเห็นไม่เข้าไปเป็น การภึกษตีแม่ ไม่มีอะไรนี่ ถ้าทำถูก ทำเป็น พอทำไปได้Control一 นี่มันก็จะเกิดความสงุบ แม่มันมีเสียงดังเกิดขึ่งมา จะมีแรกร้อน จะมียุงมา รอบกวน จาก การที่เห็น สัตว์จะทำความจริงที่มาสดงออกจาก ขี้éraแซงออกกับคลายและใจ การที่เราฝึกดูเอ Boy เฝึกดูเอ Boy นี่มันก็จะเห็น ไม่ใช่เห็นความRE เห็นอาร impatient แน่ แต่เห็นว่ามันมี ธรражาดин์เป็นอย่างไร มัน¡ fame ! ! ! คือกлавความได้มีฤMA message คุณละองที่มัน นอนกลมก็จะพรุงขึ้นมา ถ้าจะไม่ให้ยือกว่าความสงกฝรรม ความสงกฝรรม แต่ถ้าจะกระตุนให้ความคิดและความไม่สงกฝรรม สัตว์จะทำความจริง ไม่ว่าจะเป็นไตลัก อันนี้จังทุกของนาตา เห็นรูปเห็นน้ำ ซึ่งจะช่วยลื้อทอนความดิษมันสักขันมาในตัวตน แต่ถ้าจะเห็นอาการนี้ เห็นยังอย่างนึงที่ถ้าเรียกว่าถูกประรมาฐาคาร ทั้งหมดนี้เพื่อให้เกิดความสว่างแก่ใจ ซึ่งได้กับปัญญา นี่เป็นราการประติบัตินี่ ถ้าเรียกว่าต้องถามว่า ตอนนี้กายวาชาสะอาดไม่ จิตสงกฝรรม ไม่แล้วก็เกิดปัญญาสว่างไม่ ถ้าหากว่า ยังเกิดแช่ความสงกฝรรม ซึ่งก็อย่างแล้วนะ อยู่ว่าแล้วไม่อยากออกจากว่า เพราะว่าติดสงกฝรรม อันนี้นักเป็นรุกษักที่สำคัญ หรือว่าเทียนว่านี้มันความมือสีขาว คือมันเป็นความลงอย่างหนึ่ง ที่คนไม่รู้ ไม่ตันหนัก สัพฒมบัส ร่างกาย การงานความสำพัญหรือคนที่เราสำพัญด้วย เวลามีอะไรมากรัทฐรพ สัพฒมบัสหรือ การงานการเชื่อเสียง หรือคนที่เรารัก meyeก็จะเกิดความทุกกับความสาو ความโกรด ทำให้ใจเป็นทุก กว่าเราไม่รวidd..τάะเรา จากเดิมที่ลงพ่อไม่รู้ตัวล่าก็เปลี่ยนในความรู้ตัวก็ มันก็วางจางขายลง แต่รinumAR ลึกก็ยังไปยึดเอาสิ่งที่ ให้ความสุขกับเราว่าเป็นของเรา สัฟก็ดี ลันทองก็ดี ร่างกลายก็ดี คนรับก็ดีกับยินยึดอยู่ ต้นก็จะเห็นสัดจะทำความจิ้ง terrorism อักษิงแล้วนี้มันไม่ใช่ของเรา มันเป็นอันตา ไม่ควรยุดมันถือมัน ตรงนี้เรียกว่า ความสว่า แต่ไม่มาย เราต้องอาศัยการมิสติเห็นอารม ที่เกิดขึ้น เดี๋ยวอารมกระสน แล้วกลุยจักว่า ว่าบนนี้ทำให้เกิดความสงุก ไม่มีความME möglich ไม่มีความโทษ อันนี้ kindergarten ตร ovatความธรุก เรื่องเกิดความสุงหัว maybe that ส colocอย่างแถม入 แต่ใหม่ไม่เลย ก้นว่า piece李ัดเซอร่าง ต้องสงคก่อน แล้วครับเลย today อย่าก็ทำให้ความโทฟổต autoc Ki ให้เรฆะบรรย措์ ทำให้ค้อใจความสำคัญ 나와ความสะbet ส่วง personas สอบคัญ จับรักให้ได้แล้วกลับหลังเราก็จะเป็นไปในทางที่ถูกต้อง คำในพุทธอันนี้กลับมากัน