25690824pm--ฝึกกายบำรุงจิต

When a person is born, they have a body and a mind. The body and the mind are possessions that the mother gives, or to put it more correctly, nature gives them. Once we have obtained the body and the mind, we must use them to be beneficial. The size of how we use the body and the mind is also worth taking care of. The body needs food and physical nourishment, but physical nourishment is not the food of the mind. The food of the mind is happiness, goodness, wholesome virtue, mental peace, warmth of heart. Happiness is something that the mind yearns for, but one must also make a choice about what kind of happiness is truly beneficial. Some things do make the mind happy, it is true, but that happiness is fleeting and opens the door for defilements and craving to come and occupy the mind. Once defilements and craving have taken hold of the mind, the mind easily becomes suffering, because it wants and never stops. So when we are going to take care of the mind, we must know the food of the mind that gives the mind true happiness. That is peace, that is virtue, that which makes the mind peaceful and cool, warm, such as loving-kindness, compassion, contentment, being satisfied with what one has, being content with what one has obtained, and so on. As for the critic, this one uses most of the time, or perhaps resembles Elvis, spending most of the energy on the matter of earning, on our work, ten hours a day, all for the comfort of the body, such as having a house, having a car, having things that bring comfort, but it is comfort of the body. The money earned is all spent on the matter of earning. Not only that, in our time of rest, we rest the body only, by spending one third of the day sleeping, having things that bring comfort, but it is comfort of the body. We rest the body only, by spending one third of the day sleeping. But we have almost no time to rest the mind. But resting the body does not rest the mind. Thinking, sleeping and thinking, at night dreaming, during the day daydreaming. If people were to give more time to the mind, we would be able to be happy more easily. We would have contentment in life. People do not give little time to the matter of earning for the body, but they do not take care of the mind as much. A person may live on a beach, have a house worth ten million, a hundred million, have a car, but it is difficult to find happiness. The mind does not rest at all, because of stress, or because of dreaming and fantasizing, until it leads to depression. This is because we give value, or give importance, to the body, give time to the body too much. Because of things that are matters of objects that are nourishment for the body, some things are done to open the mind, but in the end it makes the mind become a burden. The matter of seeking is a thing that is hard to let go of. This thing may not open the body as much as it opens the mind, but in the end it goes to the stomach, and the stomach comes to burn the mind, to eat the mind, until it is burning, or it is chaotic, unable to find peace. In fact, the most important thing is practice. We have a body and a mind. Taking care of it without practice is not enough. We must practice. Because the mind is different, it has a nature that is not like the body, or the brain, or a stroke. We also arise easily, so we must try to train the body to be accustomed to being still, and then we will know that it is difficult to be accustomed to making the body walk, run, exercise. This is difficult but necessary, because exercise will help make the body strong, not easily ill. And the mind, this must be trained. The mind likes to wander, wandering and sinking into our matters, picking up and putting down, picking up and putting down matters, thinking outside, thinking this and that until one cannot sleep. So this is what we need to know, that is, to make the mind still. Making the mind still is a matter of practice. Whoever has practiced will know that making the mind still is not easy. When it is time to sleep and rest, it does not want to stay in place. It thinks restlessly. Then it goes to think about matters, about children. People do not know how to make it stay in its place, or it comes to stay with the present moment. This is the world of peace. In general, one does not want to let go. One must force it to come out. Do not stay still. Most people will have their mind wander, not to the point of being completely lost, but it is a matter of today. If one continues to practice, the energy will go to the matter of letting go, the matter of letting go of the body, the matter of letting go of the mind. We will implement this. There will be a path, we will find the path and go in to let go. This is something that should be done, and it must use a lot of effort, because most people want to let go quickly. One must practice to know how to hold it first, see the defilement come in, then let it go. But the mind is the opposite. Whatever is a defilement, it likes to cling to or exceed. Defilements of emotion, anger, hatred, hatred, various problems, these are defilements of emotion. But people who are hot, they like to hold on, like to plan. This is speaking of the mind. It never agrees to let go. When someone makes us angry, makes us sad. We will hold onto anger, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred, hatred that has gone to pierce the heart. One must know how to grasp, know how to let go. Do not hold on, do not cling to it. This one must learn to know the body, learn to know our hands. Our hands like to throw away, right? Money, soon it will be said to be garbage. And that we come to practice concentration and mindfulness also, so that the mind knows how to grasp, throw away garbage, not hold it and bring it to burn the heart, or not be diagnosed. This is called having the matter of carrying, of clinging. The body thinks slowly, waiting to carry something of Peterson's, will give to carry, but this one does not want to carry, even if it has value, just lift according to weight. The matter of not wanting to carry, but if you lift it, put it down, it's just lifting, they take the cover, shake, must have arising and ceasing. Lifting a heavy weight, must do it in time, because how, lift and put down immediately. This is the body, but the mind likes to carry, likes to have arising and ceasing. Suffering that arises with the mind, but that which is carried is also. The matter of setting up properly, that is new to us, all of us, yet it is light, then the matter of what has not yet happened but goes to fabricate, until it speaks of the water, carrying, the camera comes down, the bay also carries too much, both the mood and the strong drawing that fabricates but again. People in this house will have their opinion, as long as the story is good that the seventh one carries, the sending of the word and the night of the action of anyone that we are not satisfied with, we carry. Oh, surely that we should train the body to know how to carry, a little, so that it will have strength. As for the mind, it is different, train the mind to know how to often, know how to put down quickly. A mind that does not want to often, does not want to put down quickly, this will be suffering. Being struck, being struck by anger, the skill of pressing, INAUDIBLE, calling Mr. dimensions, not skilled, wolf computers, like getting the skill of gliding, I am trying to let go quickly, try the matter of pulling the new one to come to the point, no need to command. When our hands are touched by something hot, such as a hot stove, a hot pan, or for example an electric shock arises, the body will command the flesh to pull away immediately, which also helps to make the body safe. But the mind is different, when it encounters suffering, it goes back to circle around it, does not like anything, the mind also goes back to sink and stay with that thing. When someone has good words with us, words that we do not like, words that make us angry, the mind also goes back to think of those words, again and again, like karma, it takes the self, takes the, has more to come to pierce almost like a rich shop of ours. Who praises us, we remember, never seen it, never been like this, because the person who comes to scold us, because who scolds us, we will remember it a little, not much, because we will think of making ourselves light, that is draining. When the flesh or hands are touched by something that bites, such as a snake bite, or a cat, a mouse, or a thorn, the first reaction is also to pull away, pull away, and then what do we do? We take that flesh or hand to smell, and when we still know that there is something, we wash. After washing, what do we do next? We smell it. When we do not like it, why do we keep smelling it? It is not just that smell. The action, the words of anyone that do not please us, that we do not like, we will hold and keep thinking about it, again and again, sometimes we think, we do, it must also be in the dreams. This is the strange thing. If our mind has a reaction to suffering, quickly, clearly, immediately, it is the body, oh, our mind will be very comfortable, and Chikky Pay will also be happy easily. But our mind does not do that. When it encounters anything that is suffering, it will circle around and revolve with that thing. But this tube, or this, is to let go and be far away. And this is the result that we must practice, which is to think with mindfulness, that the mind will rush in to find, or go to circle around, what is not good, we also know that, and then put that thing down. I am, we do not like to sell, it will slowly circle around the not-good, the matter, the matter, looking at the circling of the not-good, going all the way to parents, the whole world, this one, we also, in the 700, stuck in the right, or that the body is sinking, stressful, angelion, now, conundated, that makes suffering, that makes anger, that makes hatred, that makes loss, it dares to go in to circle around, when it is sad, the mind is for this, similar to a person who will listen, because of harm, listen as much as it is sad. When it is sad, why do we go to find what makes us sadder? When we are angry at someone, why do we try to circle around the impermanent story of them, so that we get angrier? Even if we know that giving up is a good thing, but there will be the thought that giving up, why? Even if we know that letting go makes the mind calm, cool, free from burning, but we still practice. Who comes to tell us to give up, why? Letting go also goes to receive the anger toward that person. All things that tell us, they help make the mind calm and cool faster. We will also know that the mind likes to be possessive, suffering is also like water, the human is like a person addicted to tobacco, this one will also try, the human is like tobacco that is in the mouth, different from tobacco that is in the ball, it is a ritual, but the human is like The anger, the greed, the envy, it's not like that, it hurts our hearts, but the heart of this one, looking at our suffering, has a lot of meaning, struggling, it shouldn't be in the US, it shouldn't be, I'm crying because if we don't have amy, or if we lose them quickly, we don't love them, soon Pitts will be because Real must say we accept ourselves, this word spoken now, the words of the Buddha are in agreement.

คนเราเกิดมาก็มีกายกับใจ กายกับใจ นี่เป็นสมบัติที่พอแม่ให้มา หรือถ้าพูดให้ถูกคือธรรมชาต์ให้มา เมื่อได้กายกับใจมาแล้ว เราก็ต้องอามาชายให้เป็นประโยชน์ แยะ ขนาดที่เราเอากายกับใจมาใช้ ก็น่าลูกจากบำรุ่งรักษา กายนี่ ต้องการอาหารแล้วก็ปัจใจสี แต่ว่าปัจใจสี ไม่ใช่เป็นอาหารของใจ อาหารของใจ คือความสุขความดีกุศศฐรรม ความภาพพูมใจ ความอบอุ่นใจ ความสุขนี่ แม่มันจะเป็นสิ่งที่ ใจโหยหาพระธนา แต่ว่า ก็ต้องมีการเลือกสันเลยนะว่า ความสุขยังไรที่มันดีตอจัย อย่างแท้จริง ราบโยชศรรสิ้นก็ทำให้ใจ มีความสุขก็จริง แต่ว่า มันสุขโชคคลาว แล้วก็เปิดช่องให้ กิเลธตันหาเข้ามาคร้อบนำใจ พอมีกิเลธตันหามาครองใจแล้ว ใจก็ทุกง่าย เพราะว่าอยากได้ไม่หยุดย่อน แม่มันเวลาเราจะบมลุงใจเนี่ยก็ต้อง รู้จักอาหารใจที่ ให้ความสุขกับใจอย่างแท้จริง ซื้อคือความสงก คือคุณธรรม ที่ทำให้ใจ มีความสงกเย็น มีความอบอุ่น เช่นเมตตา กรุณา ความสันโดด พอใจสิ่งที่มียังดีสิ่งที่ได้เป็นต้น ขา critic เนี่ย ตัวเนี้ยใช้เวลาส่วนหจัย หรือย resemb Elvis โลง กำลังส่วนหจัย ไปกับเรื่องการ ปลอเบ การทำงานของเรา วันละ 10 ช. ๆ โมง ๆ โกะเลือนแต่เพื่อความสดุกสบายของกายเช่นเพื่อ มีบ้าน มีรถ มีสิ่งอันนวยความสดุก แต่ก็เป็นความสดุกสบายทั้งกาย เงินทองที่หามาได้ก็หมดไปกับเรื่องการปล่นประกาย ไม่แต่เวลาพักผ่อนเนี่ย เราก็พักกายสิเจ้านะ ด้วยการหมดไปการนอน 1 ใน 3 ของวัน ความสิ่งอันนวยความสดุก แต่ก็เป็นความสดุกสบายทั้งกาย เราก็พักกายสิเจ้านะ ด้วยการหมดไปการนอน 1 ใน 3 ของวัน แต่เราแทบจะไม่มีเวลาพักใจเลย แต่ที่พักกายใจไม่ได้พักนะ คิด นอนคิดนี่ กลางคืนฝัน กลางวันฟุง ถ้าคนเรามาให้เวลากับใจมากขึ้น เราก็จะมีความสุขได้ง่ายนะ เราก็จะมีความพึงพอใจในชีวิต คนจุนมันไม่น้อย ไปให้เวลากับการปล่อนปรอกกายมาก แต่ว่าไม่ค่อยดูแลใจเท่าไหล แม่จะอยู่ขราดหาด มีบ้านราคาราสิบร้าน เป็นร้อยร้าน มีเผ็ดนินจินดา แต่ว่าหาความสุขได้ยาก ใจไม่ได้พักเลย เพราะว่าเครียด หรือไม่ก็ฝันฝุ่งปล่งแต่ง จนเกิดการซึมเศ่า อันนี้เพราะว่าเราไปให้ค่า หรือให้ความสมคัญกับ ร้างกายให้เวลากับร้างกายมากเกิดไป เดี๋ยวเพราะเรื่องที่เป็น ๆ ว่าถูกสิ่งของอำนุยของสู้ทางกาย บางอย่างไงทำเพื่อปล่นเปิดใจ แต่ว่า สุดท้ายมันก็ทำให้ใจเป็นถูก แบบการสว่างหา คือสิ่งขะทิยกอดอำนาบ สิ่งนี้นี่มันอาจจะไม่ได้ เปิดเบอร์กายมากเท่ากับ เปิดเบอร์ใจ แต่สุดท้ายมันก็ไปต่อสลองกินเลม และกินเลมก็มาเผาพานใจ มากืนกินใจ จนรุ่มร้อน หรือว่าวุ่น หาความสงบไม่ได้ ที่จริง 除วเกล่idgeอ้าจ oversawddoga... รุ่ยร์ฆายใจ cries บอมรุงไก่บ agree ป่อร่งใจ แล้วนี่ สิ่ง VII ส knee สมคัญก็คือการ ฝึกฟ้นออพทำด้วย เรามีกายมีใจ บอมรุงแบบไม่พ็อนะ ต้องฝึกฝ้นน์ด้วย พะทิกopp Friends กาดข Obviously 那fulness athletes are also different เพราะว่าไก่กัดใจนี่ tastesALKnightก็ มีศeko ฮมชาท์ที่ไม่เหมือนง่าง หรือสมอง หรือสโตรก เราก็เกิดขึ้นในง่าย เพราะก็ต้องพยายามกระตุนเราให้กายเคยหับเคยเยินบ้าง แล้วก็จะรู้ประสึกน้ำมันยาก จะเคยเชียงให้กายเดินวิ่งออกล่างกายนี่ ยาก แต่จำเป็นนะเพราะว่าการฐรามเชิญจะช่วยสร้างให้กายนี่แข็งแรง ไม่ถูกรวกรุ่มแล้ว จ่อยใจนี่ต้องค้านท่านใจนี่มันชอบเที่ยว เที่ยว لا้ายไปจมอยู่กับเรื่องเราเนี่ย หยิบลื้อไป บอกบุกคลื่นเรื่องนาคถ สงิตย์ออกนอก คิดน้นคิดนี่จนนไม่หลับ จนก็ทั่งคือ ใครไครบันอยากให้ใจมันนิ่ง เลยแล้วอย่างนี้คือสิ่งที่เราข้อจะรู้ คือ dunno คือให้ใจมันนิ่ง autreการทำให้ใจนิ่งนี่ มันกำลังสรัไกลฝึกฝรรม ใครพฒัณชุดการ ones perhaps ค Süd khaaroy คาัตรร chewingกาทจะรู้แล้วว่า自己ทำให้ใจนิ่งแน่ง ü ๆ มา ไม่ได้เวลาจะนอนลับพักผ่อนมันก็ไม่ยอมอยู่กะที่ คิดหน่วนๆ 후ทีก็ไปคิดเรื่องน้าเรื่องลูก คนเราอัตอรู้จากฟ glaubให้มันอยู่เป็นที่เป็นทาง หรือก็มาอยู่กับประจูบัน ขailed นะ เป็นโลกปรดสะ ในง่ายadersome สงสโลค ใดไม่อยาก คาย่ะอย่าต้องฝือให้มัน ออก แรงขยับขยืน อย่าอยู่เฉย protagonist meistenจะส่วนใจผัว อunu ไม่ถึงกับว่าริงส нед ่วนส่วน großยะลิบหล54กวันนี้ European ความายรับทะหนopf conduct ถ้านด้อนขุมมมื่นอีก กำลังไปต่อ ที่ส่วนกับกล่าว ที่จะตอนเหลียบกล้าเสด็จ ที่สวนความไป dal ความต números ที่UA1 herself เราก็ implement 360 asi จะมีคัมไฟป fertil16 ถึงทางขยา เจอทางขยาเข้าไปทิ้ง อันนี้เป็น สิ่งที่ควรทำแล้วก็ ต้องใช้ความพยายามมากนะเพราะว่า คนส่วนใหญ่เนี่ย มือนี่อยากจะทิ้งขยาดไวไวๆ ต้องฝือให้รู้จัก ถือไว้ก่อน เห็นนางขยาเข้าก่อยทิ้ง แต่ใจมันตรงข้าม อะไรที่เป็นขยา นี่มันชอบจิตหรือเกิน ขยาอารม ความโกรธความเกลียก ความเกลียก ปัญหาต่างๆ พวกนี้เป็นขยาอารมนะ แต่คนร้อนเนี่ย กับชอบหัวง ชอบแผน อันนี้พูดถึงจิตใจนะ ไม่เคยยอมปล่อย วีลาใครทำให้เราโกรธทำให้เรา สาว เราจะเก็บความโกรธความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ความเกลียก ที่มันไปทิ้มแท้นใจ ต้องรู้จับ פ่อย รู้จับวาง อย่าไปถือ ไปจึดเอาไว้ อันนี้ต้องเรียนจักกาย เรียนจักมือเรา มือเรามันชอบทิ้งแล้ว เหรอเงิน เดี๋ยวว่าถ้าเป็นขยะ และที่เรามาฝึกการจุตรสะติ también เพื่อให้ใจแล้ว รู้จับทิ้งขยะอารมิวิวิว้าย ไม่เก็บเอามาเผ่ารอนใจหรือไม่เก diagnosed 。」 อันนี้เรียกว่ามีเรื่องการแบก การยึด กายนึกค่อยรอแบกอะไรของ Peterson จะให้ 코แบก ก็อินี้ไม่อยากจะแบก แม้ว่าจะมีค่าระแค่ ยกตามหนัก เรื่องการไม่อยากoken แต่ถ้ายกไป put fillrel 只อ่ายกกกกกมามัน พวกมันเอาปกหลุ่ม โยกต้องมีเกิดกลับเวลา ยกนำหนักมากด้วย ต้องทำเวลาให้ได้ด้วย เพราะว่ามันไง ยกพุบวางปัปเลย นี่คือกาย แต่ใจมันชอบแบอ่ะ ชอบให้ยินกลับเกิด ความทุกที่เกิดขึ้นกับใจแล้วเลย แต่ไปที่แบก็เป็นน่ะ เหกาเรื่องเอาตั้งจังดี ที่auenใหม่เรา สวง pourtant мешยกแล้วก็ เบะเงีย เรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นแต่ไปปรุง จน говорилความ Videน้ำuppe แบ็กต้ 카메�下來 เบยก็แบ็กเกิน ทั้งอารมแล้วแรงวาดที่ปรุงแต่อีก คนโลครัวนี้จะมีagerI Their Opinion ตราบเรื่องราวแน่ดีที่เจ็ดโปรดแบก ความส่งจางเกียวคำพุดและคืน agfa การกระทำของใคร ที่เราไม่พอใจก็แบกๆ โอ้้ะ แน่แข่ที่เราควรฝ่อกายให้รู้จักแบก ของนักบ้างเพื่อว่ามันจะทำให้มีกำลัง สวนใจสำตìnhข้ามนะ, ฟึกใจให้รู้จักบ่อย รู้จักวางไวไว ใจที่ไม่ยอมใบบ่อย ไม่ยอมวางไวไว นี่มันจะทุกนะ ถูกเพิ่งถูกคลัวมโกรศ NOchut ความเก่งวนกดทINAUDIBLE назыв洒Mr. dimensions ไม่เก่ง wolf computers เช่งได้ความเก่งกลีด เป็นฉันลองดักวางไวไว ลองการจะลีบชักนิวบอกมาตันที ไม่ต้องสั่ง เวลามือเราถูกของร้อน เช่นเฟเลโฟไฟ เฟเลโฟเทียน หรือสมกว่าเกิดไฟชอดขึ้นมา กายมันจะสั่งให้ 傳เนื้อลีบดื่งออกมาตันที ซึ่งก็ช่วยทำให้ กายปอดพัย แต่ใจตรงค้ามนะ เวลาเจอทุกค์นี่ กลับไปคราวเคลียร์ ไม่ชอบอะไร ใจก็กลับไปจมจมอยู่กับสิ่งนั้น เวลาใกล้พวกมีดีกับเรา คำพูที่ไม่ชอบ คำพูที่ทำให้โกรธ ใจนี้ก็กลับไปคิดถึงคำพูทั้งนั้น สำแล้วสำล่อย เหมือนกับอุคกรรมมันกับเอาตัปู้ เอาหลCC มีกว่ามากรีจæง มาทิมแทงเกือร์อย่างrich ร้านเรา ใครชมเราเรื่องจำได้ไม่เคยเห็นมัน буд่ék่าย ไม่เคยถูกเหมือนใช่เพราะคนที่มาว่าเรา เพราะว่าใครว่าเราเอาลงี้ เราจะจะจำมันนิดไม่มันัก เพราะว่าเราจะзыึกดื่มมาตัวเบาดาร์ ท่んです treballเกele draining เวลาเนื้อหรือมือในถูกของเม้น เช่น นามมันกาส หรือว่า ชีแมว ชีหนู หรือขิบมะ ปฏิกรียาอย่างแรกเราก็คือ เรียบหล้าง เรียบเชศ แล้วต่อมาแล้วทำงั้ย ก็เอาเนื้ออมือนั้นมาดม แล้วพอยังรู้ว่ามีกินอยู่แล้วก็หล้าง หล้างเสร็จทำงั้ยต่อ อมมาดม ในเมื่อเราไม่ชอบแล้วทำไมถึงอมมาดมอยู่ใบบ่อย มันไม่ใช่แค่กลินนั้นนะ การกระทำความพูดของใครที่ไม่ถูกใจเรา ไม่ชอบ เราจะเก็บอมมาคิดอยู่ ซ้ำแล้วซ้ำล่อง บางทียำคิด ยำทำ มันก็ต้องในความฝัน อันนี้คือสิ่งที่แปลก ถ้าใจเรามีปริษต์จึกริยาต่อความทุกข์ เร็วชัดพลันมันก็กายเนี่ย โอ้ ใจเราจะสบายมากเลย และชิคกี้พายก็จะมีความสุขได้ง่าย แต่ใจเราไม่ทำอย่างงั้นนะ เจออะไรที่เป็นความทุกข์ก็จะ คลอคลิอวันเวียนดูกับสิ่งนั้น แต่นี่ท่อยนี้ หรือติกันเชียงออกห่าง และนี่คือผลที่เราต้องปฏิบัตร คือคิดให้มีสติ ว่าใจมันจะทะลาเข้าไปหา หรือไปคุดคุย อะไรที่ไม่ดี เราก็รู้ท่าน แล้วก็ วางสิ่งนั้นลง ฉันค ned เราไม่ชอบขายPress มันจะค่อย คุดคุย ความไม่ดี کر gele Неตื่น เรื่องแล้ว เรื่องแลifts มองที่คุดคุยความไม่ดีuper ยงยงไปถึง พ่อแม่พื้นสวงซ่อน อันนี้ เราก็ เดológเปลican ปรือในความ700 ลงติดในความถุก หรือว่า กายเป็น จมจม Matte สressive angelion now conundated ที่ทำให้ทุกที่ทำให้โกรธ ทำให้เกลีย ทำให้เส้ diretว์ มันกล้าเขาเข้าไปคุ้มขร้อนครีศ เวลาเส้า เซียใจ為 Hinterขักนี้นะ คล้ายคนจะฟัง เพราะภัย ฟังเท่าเซ้า ในเมื่อเส้าopluckrND ทำไมถึง Nãoค่่ developments , ว่าคล้ายมีต่อ ทำไมถึงไปหาสิ่งที่ทำให้เศร้ามากขึ้น เวลาโกรธใครนี่ทำไมถึง พยายามไปคุดคุยเรื่องราวไม่เที่ยงเขา เพื่อตัวเองโกรธนักขึ้น แม้จะรู้ว่าการให้ไภ เป็นของดี แต่ก็จะมีความว่า ให้ไภ มันทำไม แม้จะรู้ว่าการแพ้แม้ตา มันทำให้ใจ สงบเย็นหายรุ่มร้อน แต่ก็ปฏิเสร็จ ใครมาแน่นำว่าให้ไภ พอเท่าทำไม แพ้แม้ตาก็ไปเท่าก็กลับรับพายความโกรธใส้คนนั้น ทั้งสิ่งที่ก็แน่นำ มันช่วยทำให้ใจ สงบเย็นได้เร็วขึ้น 也จะรู้ว่าใจมันชอบหวงแห่น ความทุกก็ได้น้ำ ธนุษยิesp ความทุกเหมือนกับคนที่ติดบุริ เนี่ยก็จะพยาล ธนุษยิesp บุริุที่อยู่ในปาก ต่างที่บุริทีballash มันเป็นพิธ แต่ก็ がธนุษยิsp บุริที่อทร้อง 생각กัน ความโกรธความเงิน ความเง 싫 ก็ไม่งั้นนะ มันทำรายใจเรา แต่ว่าใจนิกกับ ทันโลธนรมองแห่นอาหลมเราเนี่ย มีความอ่างมาก หมายuggling ไม่ควรไใส US ไม่มีควรด ผมร้องห่ายเพราะ ถ้าเราไม่เงินamy หรือถ้า หายเซาไวไว้ 모르าก็สัมเราไม่รักเค้า เดี๋ยวกล่ Pitts ๆอัเพราะว้านReal ต้องว่าเรารับตัวเอง ออกคำนี้พูดตอนนี้ ออกการพระพ้อพ้องกัน