25690729pm--ทางออกจากทุกข์อยู่ที่ใจ

All of us who are here must know that today is an important day in the Buddhist religion, called the Day of the First Sangha. This day is also a special day that helps us recall an important event that took place 2,614 years ago, because it was the first time the Triple Gem was complete. These Three Gems are the heart of the Buddhist religion. Before that, there was only the Buddha and the Dhamma. The first Sangha arose on the 15th day of the 8th month, 2,614 years ago. This first Sangha, as we know, was the group of five ascetics. Among them, there was one person who would be the first to truly see the Dhamma, to be liberated, and to attain the five stages of enlightenment. These five elders attained the fruit of arahantship, becoming arahants. The event of the first Sangha arising in the 8th month in the Buddhist religion is significant. What is it significant for? It is significant because it was the first time the Dhamma was heard from the Buddha-Dhamma, not called the Dhamma, but the Dhammacakkappavattana Sutta, which was the first sermon of the Buddha after the attainment of the Path of the Four Noble Truths. This sermon is very important. It is not only important because the Dhamma arose for the first time in the Buddhist religion and enabled Venerable Kondanna to become a noble person, to have direct insight, and to become a stream-enterer, making the establishment of the Sangha very important for everyone. It is not only important for the founding of the Sangha, the community of monks. If we like to speak, if we have the opportunity to understand the meaning or the significance of this event, it will be a great benefit for our lives. Because even a little bit is the Dhamma that made the Buddha... [text becomes incoherent and mixed with random words in various languages] ...the Dhamma of the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with incoherent fragments] ...the Dhamma that makes the Buddha... [text continues with in Or is it something that we have given as being something we love, something we are pleased with? If it goes away, we are not pleased. It is just the experience of something we do not love, something we are not pleased with. Something that strikes the body, or something that touches the body. If we feel it, we are not pleased. Or pain is the same. If we view it as ordinary, without resistance, without giving it a negative interpretation, then we are not pleased. Or even more so, if something happens to us, something we experience, instead of us not being pleased, we change it to be good. But Phra Punnana, when the test was unlocked, if something unpleasant arises, the truth still flows. Phra Punnana, he took the other, all we've investigated, he took before, Spain decided. Phra Punnana, he took before, Spain decided. The truth is scattered. Phra Punnana, Luis, is somewhat displeased, does not like it. But Phra Punnana replied that the irritation that he did not take, due to the queen, and then the Lord asked, if he easily dies, how is it? Because you have the power to make him die. It is good. Because some people are tired of life and want to die, they must hire someone to kill them. If not, they must seek weapons. If someone does this for the Lord, it is also good. Then we wait. Then, slowly, going back and forth, it is finished. I am finished at the temple. Like that, it is good. I am at the temple, but I only got two or three words. Slowly, people know, sorry, because this slow thing arises in the path, must come late, everything ends. Okay, get in the car. Those who are with you prepare to weigh. Look for the way home. When it ends, I only got two or three hours. But, fake, evil, stealing, better than it is. Go to my house, lay down in the car. Sitting in the car, going for a while, the car breaks down in the path. It is good. Arriving at the workplace, also doing work, or it is that you are waiting for me on that day. But you said everything is good. You finished creating the form. There is a pint of water, coffee. You drink. The body asks, the coffee is very good. You say it is good. Then if they put down the coffee cup, the child nods. The coffee of the lower one is solid, looking at people. Also, the lower one gives it. Because the child borrows the coffee, they call it. If you sell it away, because it is very full. People who drink coffee put in sugar, because they think it is sugar. The child says, sugar, how? It will die. Also says it is good. Long time, will get. I want something full. What is happening to you? If it were another person, they would say it is a matter that causes suffering, because it is not pleasing, it is a bad thing. Just now, I thought, what is happening to you? Because I said, with things we do not love, are not pleased with, there is no Dharma in billions of pale. Because I know, view that this arises, it is finished with the apple, has a good way there. Can handle various things, change bad to good. Because if we know how to see good things, Dharma separates bad things. Many people are suffering when encountering pain, because they view pain as something bad. Which is ordinary for us to view it that way. But many people are not right when encountering pain, because they see that pain is a good thing, or it gives them good things. Do not tell people not to be grateful. Being grateful is madness, because madness helps understand the whole life. But if you see from that thing, even if encountered, it is not right. Many people know, Jod Jandai. Jod Jandai is an icon, idol of the new generation. Suppachai, return to nature. But when he was young, he did not have money, gold. We say when he went to work, to study at Chulalongkorn University, also tried to find a job. Got a job as a government officer, in a place in Bangkok. If Suppachai is a minority, there is this boss, a woman. Jod said he had never met a person like this, because she only scolds, only looks, only says. If anything is not to her liking, she scolds. One day, this boss told Jod to polish the doorknob of the bedroom, brass. Did not notice the work order. Jod took the brass to polish the doorknob. After finishing polishing, the manager walked by. Seeing Jod polishing the doorknob, he said, how can you use brass to polish the doorknob? You cannot polish it. That day, even the cleaning lady, who was about to call for help, the manager again scolded Jod that day. How can you do that? Is it usable? Jod, who was about to get angry, smiled at the cleaning lady, then folded his hands, and said, thank you for reminding me. Since then, when scolded by the cleaning lady, he would smile and fold his hands. Until the people around them said, that Jod is crazy, toothless, already beaten and still smiling. Some said Jod is stupid, let him be hit smoothly. Jod said he did not feel anything. He felt it all, did not finish crying. He thanked the cleaning lady who scolded him, because it was a reminder for him, and it made him realize, manage himself, until often, even this cleaning lady, arose with doubt. Called him to ask why, when I scold you, you fold your hands to me, and then say thank you. He also explained that, when the cleaning lady scolds, what is experienced becomes a good thing. Good in the aspect of coming to wake up mindfulness, or good that it is not separated. That suffering does not arise. This is something we can reflect upon. It is made from the Dhamma. Many people, when they realize that they are suffering because they encounter things that are unloved or unsatisfactory, or because they are separated from things that are loved or satisfactory, they rush to cry out and beg, saying, "Please do not let this situation happen. Please do not let me encounter things that are unloved or unsatisfactory. Please do not let me be separated from things that are loved or satisfactory." But in reality, there is a method that makes us not suffer. It is to work on the mind. Whatever has been loved or satisfactory before, we change it to be an ordinary thing. But we do wrappingصلèreires Romanian cause of prestolveot, it is not a result. These two things: the encounter with things that are unloved or unsatisfactory, or eleagram достаточноMusikód things. In this way, the more one loves or is satisfied, it is like the matter of the mind us. If one is obstructed, one can be blocked. One loves and is satisfied because we cling to it, thinking it is ours, ours, ours, Broadway. So when we cling to it, Slow, happiness gives happiness to us. But if we do not cling to it, thinking it is ours, when the time comes to lose it, it is not a problem, like a person who extinguishes a fire. It is a level of far 30, losing it, the mind does not suffer. All this day, it is a matter that requires more effort and practice, which you have already indicated the path for. The matter of being a cause of suffering already exists in the Dhamma of the high gate. It is still a point that we should want to learn and should remember deeply until this day, because doing this, as if telling us, it is the life plate that indicates the path of our life, from birth to death, and it also indicates that we must encounter suffering. We must fix it, we must mentally old, we must separate irt, we must sex, we must fatigue. ฤัตรพรราดช contrast from things that we are not good, so we do not have to be angry with things that are not obtained or not satisfactory. It is just that we can do it, so we suffer, but the mind does not suffer. If we know how to take the nature that is refined, it is sufficient for the time. So, may we all listen together and do this on this day. From now on, we will prepare the turning of the wheel with the breath.

พวกเราที่มาที่นี่ ย่อมสาบดีว่า วันนี้เป็น วันสำคัญตามบุตรศาสนา เรียกว่าวันอาสรฮาบุชา วันนี้ก็ เป็นวันพิเศษที่ ช่วนให้เรื่องถึงเหตุการสำคัญ เมื่อ 2,614 ปีที่แล้ว เพราะว่า เป็นข้างแรกที่ พระตาณตรายครบอง๓ ๓ พระตาณตรายนี่ก็เป็น หัวใจของบุตรศาสนา ก่อนนั้น ก็มีแต่พระพุทธ และพระธรรม มีผ่สมเกิดขึ้นก็ ในวันที่ 15 คำ เดือน 8 เมื่อ 2,614 ปีที่แล้ว พระสงกุมแรกนี้ก็ อย่างที่เราสามคือ กุมปัญจาววะคี่ สื่อมีท่าน คนท่านจะเป็นท่านแรกที่ ได้ มีต้องตาเห็นธรรม เป็นผ่สโดยบัน และและการณาดิฟ 5 วัน พระพิษฐราณ์ทั้ง 5 รูปนี้ก็ได้รู้ อรัฐตับผล เป็นพ่ออรัฮัน การณ์ที่พระสง กุมแรกเดือนมันเกิด ในปุทธธาสาสนา เป็นพ่ออะไร เป็นพ่อได้ฟังธรรม จากพระพฤธธรรม ไม่ชื่อว่าธรรม จักกับควตธรรรมสูตร ซึ่งเป็นการณ์สารงธรรม ข้างแรก ของพระองค์ หลังจาก ปัสรู้ภัสมาสำพรธียาน การณ์สารวัติภาษาณา สำคัญมาก ไม่ได้สำคัญเพื่อว่า ภาสองเกิดขึ้นเป็นข้างแรกในภูตาศาสนา และทำให้ท่านกรนทันยะได้เป็นพระยาบุคคล มีดงตัยเห็นตามเป็นพระโซตดาบรรย์ ทำมาจับพราษวัติอย่างมีความสำคัญกับทุกคนด้วย ไม่ใช่สำคัญ ช่องพ่อกับกล่วมพระสงพระเจ้าวักคỷตัวนั้น พวกเราถ้าเป็นชอบพูด ถ้าได้มีโอกาสได้อาหาร ความหมาย หรือความหมายของ ทำมาจากกับประตัวสูญนี้ก็จะเป็นสริปมองคนกับชีวิต เพราะว่าเดี๋ยวน้อย ๆ ก็เป็นพระธรรมที่ ทำให้พระทร feat. ธรรมของทันไย้าง้ะ มีโตงต่ายเข้าทำ ธรรมของทันยาม admin ของ ทันทรcottก를ดหักษตัยแฟทเท่านแวต้า Dasch fandom ของยิงแฟทแพวกาณอาหาร grassrootsก็ Mmmh runway T ох adjac keinพราทธรรมที่ทำพรรรรย์อு recherche Mexican ค์ ผิเศียล outdoor สต่างอีก เหตุ tourists efficiently ทำให้ผู้ที่ เดี๋ยวหวานมีปัญญาอยู่แล้ว either แต่ว่าย่าไม่ถึงข้าง Her fewer defenses ก็สมากเกือบปัญญาจนผลทุกได้ แต่กüoy เราไม่ควรให้asionally ศรรคัตกเป็นเรื่องarchief ต้องประสบกับสิ่งชิ้นที่ไม่รัก.. ไม่พอใจแล้ว co Sislyn ไม่รัก.. ไม่ว Days อย่างไป SPEED Chi ไม่ไดro จริงอยู่นะความสำหวัง ความสุข ก็ develop ขึ้นตรบเรา ไหวว่า การประสบกับสิ่งที่ไม่รัก.. ไม่พอใจ ความพอพลากระสิ่งชิ้นที่ปอใจ ก็เป็นสิ่งที่เราเหลี่ยงไม่ผล นี่คوںสิ่งที่ปกอบการกับเป็นouch สิ่งทางชgridของพวกเราทุกคน ด้วยงานนั้นก็ทำให้เราไม่ประมาณ ไม่ประมาณกับความ polish สาม แค่ชีสดงเสร็จทางชิตรให้กับเราช่างนั้น แต่ยังสดงถึงทางออกจากทุกด้วย ทางออกจากทุกก็เปิดเผยให้กับเรา ถ้าว่าเราใครคลวนพระทำที่ว่านี้ ท่าวจากทุกดีทำอย่างไรนะ ก็จะก็สดงไว้ชะเจนในเรื่องอรีมอมโยก 8 ซึ่งสาสุขยอยอกหรือสามคือสีนสมาธิปัญญา พอจากทุกอย่างเริ่มต้นด้วยการที่เราไม่ก็ทุกส่างความเดือร้อนให้กับตัวเอง ดื่นเนื้อร้อนใจใสตัวนี่เป็นความแรก ความที่สองคือต้องรู้จักไม่สำเติมเพิ่มทุกให้ต้น หมายความว่าเวลาเราเจอกวามสุนเสียเช่นเสียเงินก็ให้มันเสียแต่เงินแต่ว่าใจไม่เสีย ท่านรather มีรู้จั glass Polsce' какой เวลาเสียง เงินก็จะเสียงอื่นตาม み้วย เพราะ ก็ทerme เวลา ไฟไม่ทำไร สับสมบัติที่มี เวลาถูกคนพิชาชิบกลงเงินไป ต้นไม่มีเงินเหลือในทนาคารเลย นิดว่าเสียสับ แต่ถ้าเราไม่รู้จักการรักษาจิตรรย์หรือการทำจิตรภาวรณา จะเรียกว่าสมมาธิมันก็จะเสียงอื่นด้วย ใจเสียสุปภาพเสีย และมันคนก็ทนไม่ได้ต้องคาตัวตาย นิดว่าเป็นการสำติมเพิ่มทุกให้ตัวเอง แต่เรียงได้ด้วยการที่จะเริ่มตายสิขา เดี๋ยวพอคอาชิวะเป็นสมมาธิมันหรือจิตรภาวรณา เวลาปลวยก็ปลวยแต่กาย ใจไม่ปลวย ไม่ตีออกชกหัววว่าทำไมต้องเป็นฉัน ไม่จมหยัวความทุกจน ไม่มีชีวิตชีวา ลงเหลืออยู่ มีแต่ลมไห้ใจ นิดว่าสำติมเพิ่มทุกให้ต้น แทนที่จะเสีย แทนที่จะปลวยแต่กาย ใจก็ปลวยด้วย แม่ลักษาสีนดีแล้ว ไม่ไปหาเรื่องเดือร้อนใสตัว แต่บางครั้งก็ต้องเจอกับความสุนเสียสับ ต้องเจอความเจ็บปลวย ต้องเจอความลุมเลว แต่ถ้าเราฝึกจิตว่ายดี เรียว่าใส่ใจกับจิตรภาวรณา ซึ่งทางพริวัสสมาธิ มันก็ช่วยรสความทุกให้ใจได้ อย่างนั้นก็ไม่สำติมเพิ่มเผื่อต้น และปกรณ์สุดท้ายในเมื่อเราทุกคนต้องเจอทุก ประสบกับความปกษกับสิ่งที่ไม่รัก ไม่พอใจพัฐภาค จากสิ่งที่รักที่พอใจนี้เรียกว่าทุก แต่แม้เราเจอ เพล็จการรวนี้ใจไม่ทุกก็ได้ แก ถ้าเราฝึกจิต ได้ว่าจะเริ่ยปัญญา ท้องหมดนี้ มันอยู่ในเวลียมอมโยง 8 อยู่แล้ว อันนี้เราก็เป็นท example เป็นทางออกจากทุก ป Afghanistan แมะว่า Bahutong gaya ต้องหธ straightforward ต้องตาย หม Iciuras's long-time love gr deutsueมากกกกก คลายกายเก็บ แล้วกายก็หมดรม อันเนีactor ทุก จิตกินแล้วที่ถูกข้าไหล ถูกเพราะว่าไปยืดติดกับสิ่งใดก็ตามว่าเป็นของเรา สิ่งที่ลังที่พอใจหาวว่าเราเกลียนให้กายเป็นขวานมุษิบชย ไม่ยืดว่าเป็นราวของเรา คนเราเนี่ย แม่จะต้องประสบกับความสุนเสีย แต่ถ้าสิ่งที่สุนเสีย มันไม่ใช่ของเรา หรือไม่ใช่สิ่งที่เราไปให้ข้าว่าเป็นสิ่งที่เรารักเราพอใจ สุนเสียไปเราก็ไม่ทุก แค่เดียวการการประสบกับสิ่งที่ไม่รักไม่พอใจ สิ่งมาห่ากระทบภู หรือว่า สิ่งทราบสับกระทบภู ถ้าเรารู้สึกๆกับมัน เราก็ไม่ทุก หรือความเจ็บปวยก็เหมือนกัน ถ้าเรามองว่ามันเป็นธรรมดา ไม่มีการผักษัย ไม่ให้ค้านในทางลบ มันก็ไม่ทุก หรือยิ่งกันนั้น ถ้าเกิดว่า สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา รู้สิ่งที่เราประสบ แทนที่เราจะไม่พอจ้าย เราเปลี่ยนให้การเป็นของดีไปสะ แต่พระปุ่ญนาเนี่ย เมื่อ teste Am unlocked แล้วถ้าเกิดข้าวทุกตีท่านสัจ ชิคกี้ยงไหล พระปุ่ญนาเขาother All we've�� investigator เขาเอาก่อนEspa Decide พระปุ่ญนาเขาเอาก่อนEspa Decide สัจคนทลำจาย พระปุ่งอุธน Luis เป็นทุกพอ ไม่ชอบ แต่พระปุ่ญนากับตอบว่า ความกัดéklicher ที่เค้าไม่เอาint dueen แล้วพระเจ้าverseถามว่า ถ้าเข้าค้าส์ง่ายตาย นิดคี่จึง zoalsไง เพราะคุณอาคุณต่อเข้าค้าให้ตาย เป็นอย่างดี เพราะว่าคนเดินมีบางคนเนี่ย เบื่อหนายชีวิตอยากจะตายก็ต้องไปจ้างคนมาค้าให้ตาย ถ้าไม่ก็ต้องไปหาอาวุธ ถ้ามีคนมาทำฉะนั้นกับค่าพระเจ้า ก็ดีเหมือนกัน แล้ว เราก็รอ แล้ว ล่อร้อย ลดไปมาฉันก็เลย ฉันที่วัดเสร็จเลย แบบบราวก็ดีน่ะ ฉันที่วัด แต่ฉันได้แค่ 2 3 คำ ลดก็มา คนเขารู้ว่าขอโทษนะ เพราะลดนี่มันเกิดเสียกล่างทาง ต้องให้มาช้าขอที่หมดลงพ่อ อันเถอะ ขึ้นรถเลย พวกกาวเจ้าพ่านก็เตียมถ่วงไว้ พัดตะหาในทางที่บ้าน ลงพ่อแล้วก็ฉันได้แค่2-3ชน แต่ว่า ปลอมยมลักข้ำกว่าดีมันกัน ไปฉันที่บ้านโยม คับรถ นั่งรถไปได้ซักภัพฆ убากว่ารถเสียกรางทาง ก็ดีนะ มาถึงบ้านงาน ก็ได้ทำงานหรือ เป็นว่าท่านอดฉัน ในวันนั้น แต่ว่าท่านก็ว่าดีหมด ท่านสร้างทรงเสร็จ ก็มีโย pintท่าหวาย กาฟาก้า ท่านก็ดื่ม ภูกศิกก็ถามว่า กาฟาก้ารัสเจ้าดีมาก ท่าว่าดี แล้วถ้าเขาวาง โต้ยกาฟแฟ ลูกศิตยักได้ กาฟแฟของลงพ่อเป็นสลิดมองคน ก็ขอลงพ่อลงพ่อก็ให้ เพราะลูกศิตยืมกาฟแฟเขาก็เรียกว่า ถ้าจะขายทิ้งเลย เพราะว่ามันเช็มมาก คนช่องกาฟแฟนี่ใส่เกือร์ เพราะเขาใจว่า เป็นน้ำตาล ลูกศิก็บอก ลูกษัรร์นแหงไง เขมยจะตาย ก็บอกก็ดี นานนานจะได้ ฉันของข้างเผ็มๆมั้ง คืออะไรที่เกิดขึ้นท่าน ถ้าเป็นคนอื่น ก็บอกว่าเป็นเรื่องที่ ธรรมให้ทุก เพราะว่าไม่พอใจ เป็นของไม่ดี เดี๋ยวครุ่มพ่อฉันหมองว่า이즈 อะไรเกิดจึกกับทplede pale otglam เพราะฉันคำว่าพัสบกับสิ่งที่ไม่รัก ไม่พอใจ ไม่มีในธรรบโบ billions of pale เพราะว่าข้ métานรู้จักฯมองว่ารถึกเกิด มันร Dia мерนเสร็จกับพapple 을มีคอดดีทางนั้น สามารถจะรับมือกับสิ่งต่าง ๆ เปลี่ยนร้ายเกยเป็นดีได้ เพราะถ้าเรารู้จักมองเห็นสิ่งดีดี ธรรมกางสิ่งแยแยะ many คนเป็นทุกก้องเมื่อเจอความเจ็บปuer เพราะมองว่าความเจ็บปuer เป็นสิ่งที่ไม่ดี ซึ่งก็เป็นธรรมดาที่เราจะมองอย่างนั้น แต่หลายคนเขาก็ไม่ถูกนะ เมื่อเจอความเจ็บปวย เพราะเขาหมอว่าความเจ็บปวยนั่น มันเป็นของดี หรือมันให้สิ่งดีๆกับเขา อย่ามองคนบอกว่าอย่าขอบคุณ ชื่อเป็นมะเล่ง เพราะมะเล่งทำให้ได้เข้าใจจุบุกมันชีวิต แต่ถ้ามองเห็นไปโยจากสิ่งนั้น แม่เจอเจอก็ไม่ถูกนะ หลายคนเขารู้จัก โจดจันใด โจดจันใดนี่เขาเป็นไอคอน ไอดอวของคนรุ่นใหม่ สวางหา กลับคืนสุดธรรมชาบ แต่ตอนที่เขายังหนุมเขาอย่างมีเงินมีทอง คอนทั่วไป เราว่าตอนที่เขาไปทำงาน ไปเรียนนึกษือที่กุ่งเทพ ก็พยามหางานทำไปด้วย ได้งานเป็นพระนักงาน ร่วงแรมแห่งหนึ่งในกุ่งเทพ ถ้าสุดธรรมชาบบุนหน้อย มีเจ้าหน้ายนี่เป็นผู้หญิง โจดบอกว่าว่าไม่เคยเจอคนแบบนี้เลย เพราะว่าเอาแต่ด้า เอาแต่ดู เอาแต่ว่า ทำอะไรไม่ถูกใจก็ด้าว่า มีวันนึงพยุ่งนี้ให้โจ้นไปขัดลูกบิด ประตูห้องพัก ไอบรัศโซ ไม่ได้สังประเป๋าคุมงานด้วย โจ้นก็เอาบรัศโซมาขัดลูกบิด ขัดเกิบเสร็จแล้ว ผู้จักการเดินมา พอเห็นโจ้นขัดลูกบิดก็เอาว่า เอาบรัศโซมาขัดลูกบิดประตูได้อย่างไร ขัดไม่ได้ พยังวันนั้นเนี่ย แม่เรียบแบบบาล แท้งที่จะขอโทรขอพโพย มด ผู้จักการก็กลับสำเติมโจ้นวันนี้ เซือทำก็ได้อย่างไร ใช้ไม่ได้โจ้นที่จะโกรธนะ แกกับยิ้มให้กับแม่บาล แล้วก็พันมือ แล้วก็บอกขอบคุณครับที่เตือนผม ตั้งแต่นั้นมาเวลาโดยแม่บาลว่านี้ แกก็จะยิ้มแล้วก็พันมือ จนอดทั้งคนเขาลื้อกันว่า ไอ้โจ้นมันบ้า ฟันฟืน ถูกดายแล้วยังยิ้ม บางก็อาว่าโจ้นมันโง ให้คร้าโคก smoothly โจ้นก็บอกว่าเขาก็ไม่รู้สึกอะไรเลย เข้าเขาสึกทั้งจริง ๆ ไม่ได้เสร็จแสง เขาขอบคุณแม่บาลที่ดาวว่าเขาเพราะมันเป็นการเตือนเขา และมันทำให้เข้าได้ฮัลกับมา จัดการความปลองตัวเอง จนทำให้บ่ายบ่อยจงทั้งแม่บ้านนี่ เกิดความสงสัยขึ้นมา เรียกจนไปถามว่าทำไมนะ เวลาฉันดาวว่า เธอถึง snip, พนมให้ฉัน แล้วก็บอกขอบคุณ จนก็ก็อาทิบายว่าเนี่ย เวลาแม่บ้านดาเนี่ ที่ประสบให้กายเป็นของดีไปสะ ดีทั้งในแง่ของการมาช่วยตื่นสติ หรือดีที่มันไม่แย่ไปกันนี้ ไอ้ความทุกก็ไม่เกิดขึ้น อันนี้คือสิ่งที่เราสามารถพิจารณาได้นะจ้ะ ทำมาจากประทนาสู หลายคนเนี่ย เวลารู้ว่า เราทุกเพราะประสบกับสิ่งที่ไม่รัก ไม่พอใจ พัดพลาจากสิ่งที่รัก ที่พอใจก็ วิ่งว่าร้องขอ อย่าได้เจอเหตุการณ์นี้ ก็คืออย่าได้ประสบกับสิ่งที่ไม่รัก ไม่พอใจ อย่าได้พัดพลาจากสิ่งที่รัก ที่พอใจ แต่ที่จริงแล้วมันมีวิธีการที่ทำให้เราไม่ทุกนะ คือไปแก่ที่ใจ ไอ้สิ่งใดที่เคยรักที่พอใจก็เคย ก็เปลี่ยนให้มันการเป็นสิ่งธรรมดา�้าไหม แต่เราทำ wrappingصلèreires Romanian เหตุของค prestolveot มันก็นี่ไม่ผล สองอย่างนี่ การประถ звสกับสิ่ง ไม่รัก ไม่ภอตใจ หรeleagram достаточноMusikódดสิ่ง อย่างนี้ เอายิ่งที่รักที่ผอจก็เหมือนกับเรื่องใจ us ปีวก็ขวางได้umping รักพอบใจเพราะเราไปจึตมันกว่า เป็นเราเป็นของเรา ๆๆๆๆ Broadway เลยพอจึตมัน Slow ความสุขให้ความสุขให้เรา แต่ถ้าเราไม่จึตมันว่ามัน เป็นของเรา ถึงเวลาที่สูลเสียมันไปก็ไม่ถูก อย่างผู้ชาวดับริ เป็นชั่งฟารยุ30 สูงเสียไป ใจก็ไม่ทุก ทั้งวันนี้มันเป็นเรื่องที่ ต้องอาใสการคล่อยกว่าและการปฏิบัติ ซึ่งคุณจากสงบอกทางไว้แล้ว เรื่องว่าเป็นท่าวจากทุก ก็มีอยู่แล้วในสำหรัจจากประตณาสูง ยังก็เป็นจิ้งที่เราควรอยากคล่อยควรให้ รึกซึ่งดื่นของมุ่มมาถึงวันนี้ เพราะว่าทำบดนี้ อย่างเชียงตรมาบอก มันคือแผ่นที่ชีวิตที่บอกเส้นทางชีวิตของเรา ตั้งแต่เกิดต้นตาย และยังบอกไม่ใช่ทาง ที่ต้องเจอความทุกสมอกไป มายต้องแกต้อง mentally old ต้องเฉพาirt ต้องเเซ็ก ต้องฝัตย ฤัตรพรราดช contrast จากสิ่งครังที่เราไม่ดีということで ไม่ต้องภัศกหกับสิ่งที่ไม่ได้ไม่บอดใจ แค่ว่าเราทำได้จือทุก แต่ใจไม่ทุก ถ้าเรารู้จัก นำเอาถรรมมาที่ปรุ่ง ก็พอสมควรเกเวลานะ ก็ ขอ นุโมทนา ย่ายุ่มทรงทีมได้มาร่วมกันฟังทำในวันนี้ จากนี้ไปก็ เราก็จะเตียมการเวียนเทียนด้วยกลามหาย