25690830pm--ทำอย่างไรใจไม่ทุกข์เพราะคำพูดของคนอื่น

Wenn wir unsere Arbeit betrachten, so wie wir sie ausführen, und wenn Leid in uns aufkommt, suchen wir oft nach der Ursache. Häufig entsteht dieses Leid nicht aus der Arbeit selbst, noch aus dem, was wir tun wollen. Thomas hat keinen Wächter, und wir empfinden Leid in jeder Hinsicht, in jedem Aspekt. Ein YouTuber korrigiert seine Worte oder seine Absichten gemäß den Worten von Mohõ. Er möchte dem Befehl folgen, ein Freund der Fabrik sein, oder er möchte sich entfernen und etwas tun, das in den Augen der Menschen sehr auffällt, wie etwa als Star, als Sänger oder Schauspieler. Dennoch entsteht Unruhe. Menschen, die solche Angst und dieses Leid empfinden, könnten sagen: „Geht nicht darauf ein, achtet nicht auf den Blick und die Worte anderer.“ Das ist gut. Doch wenn es im Herzen aufkommt und man nicht darauf achten möchte, nicht auf die Worte und Blicke anderer, aber die Worte und Blicke vieler Menschen das eigene Herz berühren – was soll man dann tun? Wenn wir genau hinschauen und unser eigenes Herz beobachten, werden wir feststellen, dass die Blicke und Worte anderer ein Ergebnis für unser Herz haben, wenn wir ihnen Aufmerksamkeit schenken. Wenn wir selbst darauf achten, wenn wir die Worte und Blicke anderer nicht ernst nehmen, können sie nichts ausrichten. Sie tun nichts, weil wir sie selbst ernst nehmen und tief hineinsehen. Es ist nicht wirklich eine Sache der Sanzaj, man sollte ihnen keinen Wert beimessen. Das Beimessen von Wert verschiedenen Dingen hat am Ende Auswirkungen auf uns. Sie geben der Bedeutung von Geld und den chinesischen Philosophen oder den Muslimen nur deshalb so viel Gewicht, weil sie eine Gruppe loben, was dazu führt, dass Schlagzeilen die ganze Nacht relevant bleiben. Es ist, als würde eine einzelne Person die ganze Nacht lang darauf achten, dass alle Nachrichten relevant bleiben. Man fürchtet, dass jemand kommen und etwas wegnehmen könnte. Ireland erlaubt mir das Glücksspiel, und am Ende bin ich bereit, alles zu geben. Hill Superior erlaubt mir zufällige Zahlungen. So, als würde die Mutter mir erlauben, es zu tun, selbst wenn ein Baby im Zimmer liegt, bleibt es gleichgültig, man fühlt sich nicht unwohl im Herzen gegenüber ihr. Es kommt nicht darauf an, ob es viel oder wenig ist; es liegt in unserem Herzen, in der Wertschätzung, die wir ihm beimessen, nicht in der Menge. Ein Cent, selbst wenn er mehr als hundert Cent beträgt, wenn man ihm nur einen Cent Wert beimisst, ist er wenig. Selbst wenn man viel bekommt, ist man nicht glücklich, sondern traurig darüber, dass es wenig ist. Aber jemand, der hundert Cent einen hohen Wert beimisst, ist, wenn er hundert Cent erhält, sehr glücklich, aufgeregt, er riecht oder schmeckt es. Es liegt nicht am Geruch, sondern daran, wie wir es interpretieren oder wie wir ihm Bedeutung beimessen. Thailänder empfinden, dass Fisch oder sogar Fischsauce riecht, aber wenn sie es mit Liebe essen, empfinden sie, dass es stinkt, und möchten es nicht essen. Aber wenn sie den Geruch von festem Käse wahrnehmen, der nicht lange her ist, riecht er gut. Aber Thailänder empfinden, dass es stinkt. Ob man den Geruch als angenehm oder unangenehm empfindet, ob man zufrieden oder unzufrieden ist, hängt davon ab, wie man diesem Geruch Wert beimisst. Genauso verhält es sich mit den Worten oder Blicken der Menschen, die ein Ergebnis für unser Herz haben. Es sind nicht die Worte selbst oder die Gestik, die durch den Blick kommt, die das Ergebnis bewirken, sondern es liegt in unserer Wertschätzung, ob wir es als positiv oder negativ betrachten. Wenn wir einem tadelnden Wort, einem Wort, das sagt, es sei nicht gut, Wert beimessen, sind wir traurig, wenn wir es hören. Aber wenn wir es als eine Korrektur betrachten, wie der Lehrer heute mit Paman gesprochen hat: „Wir werden es nicht mit dir tun, so wie mit Chongmo.“ Chongmo hat sich verändert und ist besser geworden. Und er sagt: „Betrachte es nicht nur als Tadel des Lehrers, sondern als Worte eines weisen Menschen, die wie eine Korrektur sind.“ Jemand, der es als Worte betrachtet, die nicht nur Tadel oder Kritik sind, sondern als Korrektur, kann sich darüber freuen, weil er es positiv wertet. Es ist wie die Worte von Khun Lek Wiriyan, dem Besitzer von Mueang Boran, die sehr viel bedeuten. Aber er sagte, dass an dem Tag, an dem er getadelt wurde, es wie ein Spiegel war, der einen Menschen zeigt. Er hatte nicht viel Leid, wenn er getadelt wurde, weil er es positiv wertete, als etwas, das einen Menschen zeigt, als etwas Gutes, das einem zeigt, wie man korrigieren sollte, wie man sich verhalten sollte, oder einem zeigt, wo man Fehler macht. Jemand, der dies erkennt und sich übt, Tadel als etwas Gutes zu betrachten, kann es als etwas Gutes sehen, so wie Khun Lek sagte, dass es wie ein Spiegel ist, der einen Menschen zeigt. An dem Tag, an dem er getadelt wurde, war es wie ein Spiegel, der einen Menschen zeigt. Ist es nicht so, dass man nicht einfach wegsehen kann? Es sind die Worte oder der Blick, aber man muss nicht leiden. Ob man leidet oder sehr aufgeregt ist, hängt von der Wertschätzung ab, ob man es als negativ oder positiv betrachtet. Aber Menschen mögen oft Lob und Anerkennung. Warum ist das so? Weil man an das Aussehen hängt. Wir geben Lob und Anerkennung Wert, weil wir an das Aussehen hängen, weil wir wollen, dass die Menschen uns loben, weil wir wollen, dass die Menschen uns hochhalten. Dann halten wir uns selbst hoch. Dies ist, weil man an das Aussehen hängt, an das Bild, das man von sich hat. Wenn man nicht mehr an dieses Bild hängt, mag man Lob und Anerkennung nicht, und man mag Tadel und Kritik nicht. Man betrachtet sie als etwas, das man nicht mag, wenn man Tadel oder Kritik erfährt, und deshalb leidet man. Das Leid, das in uns aufkommt, liegt nicht in den Worten, Handlungen oder Blicken anderer, sondern in unserem eigenen Herzen. Ein Herz, das an das Aussehen und das Bild, das man von sich hat, hängt, wünscht sich Lob und Anerkennung und mag Tadel und Kritik nicht. Man sollte nicht darauf achten, Lob und Anerkennung als positiv zu betrachten, das wäre nicht richtig. Man mag ein wenig Vertrauen in die Freunde haben, weil noch ein Ego vorhanden ist. Aber die gute Seite, oder die Seite, die Tugend besitzt, wenn sie stark genug ist, oder die Seite der Weisheit, dann entsteht Freude oder Dankbarkeit. Man liebt nicht, was in der Lehre des Dhamma als Tadel bezeichnet wird. Es gibt noch Fragen: „Hat er die Wahrheit gesagt? Es gibt nur ein kleines Problem.“ Man wird nicht... Die Regeln lauten: Übersetze vollständig und wortgetreu. Bewahre religiöse Fachbegriffe und Eigennamen bei. Kürze nicht, kommentiere nicht, erkläre nicht. Gib ausschließlich die Übersetzung aus. Text: 本Champ มวยไหวตีด มวยตีบ้าย ก็เข้าว่าฉันเข้าว่าฉัน แล้วอัจจะมีประตูกรีย้าต่อไปว่านเลย แล้วเก่มดีหวัจฉันตรงไหน แกคลาย ก็ออกทะเลไปเลยนะ แต่ถ้ามีปัญญา กำกับ มันก็จะเกิดคำถามเออที่เขาพูดมาจริงไหม มีประโยชน์อย่างไร รู้จักหาประโยชน์จากสิ่งที่เขาพูด ทุกคนชลาวนี่ เพราะจะเอาปัญญากำกับ จริง ๆ แล้วคำต่อว่า คำตำนี้ รูปมาป่าไม่ต่างจากทุเรียน ทุเรียนมันมีน้ำที่แหล่มมีปลacaoGA weren ห่างในมันมีเนื้อที่วานอร่อย Board จากความสวมคนส่วนใจนะนี่เจอทุเรียน ช่าวบกอกมันเอาไว้เข้า เจ็บ 機會ของรายกับทุเรียนต้องรู้จักปอกเบือกวก เอาเปือกที่คมแหลมออกไป แล้วเราจะพูดว่าข้างในมีเนื้อที่อร่อยที่หวาม ให้คำตอบว่าดาทอร์หรือคำตำนี้ก็ออกให้กล้ายกันนะ สัมผัดแรก อัดจุสึกเจ็ก เหมือนกันโดนามทุเรียมมาทิ้ม คนที่ไม่ชลา็น เพราะเจ rose up นามทุเรียมมันแหละมาทิ้ม ก็ทิ้มมันไป แต่ใครที่ทิ้มทุเรียมได้ก็ seventy rosemallow กังในมันมีเนื้อที่หวามหัมทุกของทุครというสิ่งความทุก ทั้งหลายไม่บอกอ kilte . เพื่อดีไม่ได้ไป ไม่อยากดีก็ไม่ได้ประยะอยู่ แต่ถ้ากรอบมีนับร้อย มันก็เจ็บ อhaltenมณี ถ้าเราทีกมันไปไม่ส canned มันก็Index มีไม่อะไรเกิดขึ้นไปไม่เก็บ แต่ถ้าไปเก็บไปกรอบมันไม่ no man ก็เจ็บ ถ้าคนอยู่นаксปลอดนั้น เวลาเทארค discharge ก่อนมาคิด เรื่อง Play vite แสมแล้วแสมเล่า กับคษและ เอาค matter ทำไมเก็บมันละไว้? ทำไมเก็บแล้วมาบิบ? แล้วก็ด์บิบ เพื่อให้มันทิ่มบาดมือ หรือเอาเสี่ยดแจ้ว เสธหมูมันทิ่มตัวเอง อันนี้ไม่ตายคนที่กอดทุเรือน หล่วงนะไว้นะ กอดแล้วกอดดี จริงมันไปก็ ไม่มีวีโย แต่กอด อันนี้ก็เกิดโทร ทางดีกว่ายหรือพาทphon์ ถามว่าเรา ก็จะไม่ได้ไปโยชกับมันมาถ้าการการที่เราใครควร เหมือนกับเราปลอบเบือกทุเรียนออกไป ก็เกิดตัวอย่างแล้วนะ รงพ่อพุทธธานิโย ที่โดนเด็ก ตกโกลว่า เธอมึงบอกแม่นพาดอก แต่ท่านที่ฉันจะโกรธเด็ก ที่จริงๆ มันก็ชุนนะ แต่ Оเธไม่ได้คิดachen ของมัน มันพูดถูก เพราะถ้าเราเป็นพะเราต้องไม่กลัว อันนี้ก็หมายว่าที่ยังกลัวïดไฟโดยnychยังเป็นพระม numbered ไม่ร insist ก็ต้องออกไปฟึก ฟึกตัวให้มีความเป็นพระมากพอจักกontalım เธอคัมพูดอย่างงี้งั้นไม่กลัว เรือลงพอทองลักเธอผัดสน unplugเหยร точно ที่ช่าง เอาบัตสนที่ให้เนน อาหาร หลังจากกลับมาถึงวัต แล้วก็บอกว่าเจ้าด้าใส่บาตแช้ว เจ้าด้าย่อนอำลิตจะทำใส่บาตแช้ว เป็นอำลิตจะทำเกี่ยวกับเรื่องโลกกับทำแปะ บางที่คนเราถูกต่อว่าดาทอ ถ้าเราเอาตัวออกรับเนี่ยมันก็ถูกเหมือนกับมีกว่อนหินตกลงมาจากอาการก่อสร้าง ในเมื่อเรารู้ว่า หินเนี่ยมันกลังตกลงมาพวกมาใส่เรา เราควรทำอย่างไร เราควรจะลบ แต่ถ้าเราไม่ลบ เอาหน้ารับ เราก็เจ็บ เรื่องเราจะโทษใครดี โทษที่รู้โทษตัวเรา หรือจะไม่ต่างจากเราเดินไปในส่วนมาพร้าว มีเล่นเกล มันเห็นเราเดินผ่านมาก็เอามาพร้าว บิดลูกมาพร้าวแล้วขวางใสเรา ถ้าเราเห็นเนี่ย เราควรจะลบหรือเปล่า หรือเราควรจะเอาหน้ารับ แน่นอนเราควรจะลบ เพื่อไม่ให้มาพร้าวมันพุงใสเรา ไอ้คำต่อว่าคำตำนี้ก็มันกันนะ แม่คนพูดมีเจ็ดสนามไม่ดีกับเรา แต่สิ่งที่เราทำได้ก็คือลบ ไม่เอาตัวต้นออกรับคำด่า แต่ถ้าเราเอาตัวต้นออกรับควรทุกคือใคร พระเบิดเจ้าเคยนายโดนพร้านคนหนึ่งตามด่าว่า พร้องอย่างเดินกลับเฉตาวันก็มีพระเมินึงก็เดินตามพร้องไป เขากรอดที่เพื่อนพ่องเขาหันมานักษือพระองค์ ทำให้เขาเนี่ยโดดเดียวไม่มีสิทย์ ไม่มีบริวานเหมือนเคย เสียผลประโยชน์กรอดพวกเจ้าเลยเดินตามด่าว่า กวundىกวรสติดตัว มันนี่ถ้าจะไม่ได้ได้ ไว้เพื่อนพ่อเพียงตรงนี้ จะมีชีวิตдаลเก็บ กินหัว yummy lifes ท่านสาใสเรา ถ้าเราไม่รับคำตอบว่านั้น มันจะเป็นของใคร บอกพาเจ้าวันนี้เขาก็ อึงไปเลย แต่นี่ไม่ใช่เป็นเรื่องการตอบโต้นะ ถ้าหมอเป็นการตอบโต้เราก็จะได้ปีดยดน้อย แต่ถ้าเราว่า ที่เว้าเจ้าไม่โกรธพอแล้ว พ่อไม่รับเอาคำตอบว่าของพley份อันนั้น ลือจะคุยอย่างคือไม่เอาตัวกูไปรับ คำตอบว่า เดี๋ยueถ้า them มีตัวกูอยู่แต่ว่าก็มีพ Pow Mace-Ie ไม่เอาตัวกูเข้าไปออกรับ แต่ใช้ปัญญาณำน่าแทน ปัญญาณำน่าก็เอาเถอะ เทยก็พวกมัดถูก ไม่จริง해도ไม่isses เหรือเอาก็readmngg มันใช้เป็นเครื่OMp คือฝึกสติ ฝึกข้างติ ฝึกใจไม่ให้โกรธ ก็ได้ถึงนั้น อันนี้ก็ไม่ก็ว่า ริงเนี่ย เอาหัวพาวความใส่แล้วเราลบ ลบเสร็จ ลุ่มพาวมันกลิ่ง แล้วทำงานกลุ่มพาวดี เอาหัวพาวความกลับใส่ริงไหม เธอรู้มากครัวความใส่ริง แล้วขาดถุ่น因為ว่าวั resort เนี่ย ถ้าเราชอกเบืองนี้มันก็มีน้ำ มีเนื้อให้เรากินได้ อันนี้ก็มายความนอกจากเราไม่ไปป่อยใจเข้าทางริง คือเอาตัวกูเขาไปรับเเล้ว เรายังไม่ตอบโตะด้วย อย่าสิ่งใส่มาไม่ Need มันเป็นพาวหรือลูก ทุกเรียนเราเก็บไว้ชอกกินดีกว่า มีประโยก แล้วถ้าเราเหมือนอย่างแน่นี้ คำพูดรู้ใสต้างใครในมัน จะไม่สำให้เราทุก บางคนเจ้าสว่าเสียหน้า แต่จริงเท่าดูให้ดีเราได้ อย่างที่พูดมาสองสมันก่อน Andorifhatang sagte: Wenn ich etwas verliere, empfinde ich mich weder als Verlierer noch als Sieger, denn ich habe Erfahrung gemacht. Es sind keine Worte, die ein Mann und ein Feuer tun können. Worte, Blicke, die herablassend wirken wollen. Wenn wir es zulassen, dass es das Selbst, das Ego, trifft, dann verlieren wir das Gesicht. Wenn wir jedoch Achtsamkeit und Energie haben, um uns zu üben, um Achtsamkeit zu üben und dann zu üben, das Ego loszulassen: Wenn kein Ego mehr da ist, dann kommt, was auch immer aus der Vergangenheit kommt, nicht mehr zustande. Er sprach nur von dem, was leer ist. Er dachte, es gibt keinen Anfang, kein Ende. Wenn alles leer ist, dann ist es wie eine provinziale Gruppe, die mit etwas zu tun hat. Er sprach, um etwas zurückzuerobern, oder man könnte es auch als Notwendigkeit bezeichnen, aber um eine bestimmte Gruppe zu lehren, denn diese Gruppen sind wie ein dicker Oberschenkel. Es steht nicht geschrieben, dass dieser Raum wie ein leerer Raum ist, das Geist wie ein Glas, wie ein sauberes Glas, das Feuer reinigt. Wenn es Staub gibt, lässt er ihn fallen und sagt: Wenn der Raum kommt, fragt er: Was ist los? Es gibt keinen leeren Raum, kein sauberes Glas. Wenn Wasser fällt, geschieht nichts. sausages5 Die Met, aber wenn das Herz wie ein Glas ist, dann ist es nützlich, es zu bewegen, um es zu reinigen. Es ist starr, es lässt keine Geräusche herein. Man muss darauf achten, dass keine Zerstörung herabfällt, denn der Raum ist voll. Zerstörung, Erklärung, Zerstörung fällt herab und bricht es, oder auch, es wird gebrochen, wenn es zersplittert. Wenn kein Glas da ist, um es aufzufangen, dann entsteht nichts. Es ist nicht nur so, dass kein Glas da ist, das den Staub abweist. Wir haben so viel Gutes getan, aber die Worte und Blicke der Menschen richten sich in die weltliche Richtung. Wenn sie nicht in die richtige Richtung gehen, kann man nichts tun. Wenn es in unserem Herzen einen Ort gibt, ob wir es ihm geben, ob wir es beachten oder ob wir es ihm in die falsche Richtung geben, oder ob es noch eine andere Art von Blicken gibt, wie Carne. Wenn wir unser Ego wie einen Fisch machen, der ein wenig wählt, dann geschieht selbst dann, wenn ein Stein fällt, nichts. Was schon gar nicht der Fall ist, ist der Staub. Der Staub kann nichts tun, und auch der Stein kann nichts tun. So viel zur Rede. Kehrt zusammen zurück.

มองเวลาเราทำงานเราก็ตามนี่ ถ้ามีความทุกตัวกิ tr ได้ หาความขเลียด บ่อยครั้งลังมันไม่ได้เกิดขึ้นจาก 封ิดงามที่งานก็ไม่ได้อยากอะไร Thomas ไม่มี ย guard เราก็มีความทุก ทุกฟ้ออะไรทุกฟ้อ youtuber กแก้คำพูดหลือใจตามคุณ Mohõ หาจะเป็นผู้อมกับบัญชา เป็นเพื่อนโรงงาน หาจะเป็นคนไกลออกไป ยึ่งทำอะไรที่มันดูในสายตาของคนด้วยมาก เช่นเป็นดาราเป็นนอกร้อง นอกสดง ไม่ยังเกิดความเคลื่อขึ้นมา หละคน พวกมีความเกรื่องความทุกแบบนี้ก็ถ้าเราคำแดนนำว่าอย่าไปแค่ อย่าไปสนใจ แสายตา หละคำพูงของใคร บ�에ดี ค้าขึ้นมาในใจ ไม่อยากแค่ ไม่อยากสนใจ คำพูงใส่ตาของใคร แต่ว่าคำพูดและใสต้างคนมากมากมันกระทบใจฉันจะให้ทำอย่างไร จริงๆ ถ้าเราสังเกต ฝ้าวงมองใจตัวเองจะพบว่าใสต้างคำพูดใครก็ตามมีผลต่อใจเราได้ก็ตามเมื่อเราไปให้ความสนใจ ถ้าเราเมื่อเอง ถ้าเราไม่ใส่ใจคำพูด poss fuiต้างความผู้ขน ก็ทำอะไรไม่ได้ ห่ามันทำอะไรก็จ้ายเพราะเราไปเมื่อเองาลึกข้า ไม่ใช่แน่ความสanzaj อย่าได้ให้ค่าด้วย การให้ค่าสิ่งงต่างเนี้ย สุดท้ายค่ะมีผลต้ชายเรานะ เขาให้ข้ายภัยด importance of moneyกับเพ็ดนินจีนดา หรือทร Muslim เพียงแค่ทรงสนดวัลกลุ่ม ก็ทำให้สัดกุ้ง headline that news is relevant all night long านี่มันเป็นสำนวรมีทรงทรงสนดวัลกลุ่ม one single day Vander Ab cares all night long คือกลัว คนจะมาเข้มมอยไป Still Ireland allow me to gambling ที่สัดทุ่มにพร้อมให้ข้าก้าทรง hill Superior allow me random payments แบบถ้าแม่ให้ข้าก้ากำมัน แม้มีท้องแท่งอยู่ในห้อง ก็เฉย ไม่รู้สึกวันไหว ใจกับเพื่อมเธอ อย่าต้องสูงเสียมันไป มากหรือหน้อย มีอยู่ที่ใจเรา อยู่ที่การให้ค่าเรา มาไม่อยู่ที่ประริมมาน หนึ่งร้าน แม้ว่าจะมากกว่าหนึ่งร้อย แต่ถ้าไปให้ค่าหนึ่งร้านก็น้อย ได้มากก็ไม่มีความสุข เสียใจด้วยซำที่มันน้อย แต่มองคนให้ค่ากับร้อยมาก พอได้ร้อยนี่โห้ย ปากเพื่อมดีใจตื่นเต้น หอมหรือเม้น มันไม่อยู่ที่กลิ่น แต่มอยู่ที่การติดความหรือให้ความหมายของเรา คนไทยก็รู้สึกว่า กินกับปิด หรือแม้ของปลาร้านี่หอม แต่พอรักมีกับรู้สึกว่ามันเม็น ไม่อยากจะกิน แต่ถ้าหากว่าได้กลิ่นเนอิกแข็ง ที่เขามากไม่นานนาน แน่มันหอม แต่คนไทยเพราะเม็น จะได้กลิ่นมีความสุขหรือทุก มีความพอใจหรือไม่พอใจ ก็คืนยัวว่าให้ค่ากับกลิ่นนั้นอย่างไร ช่างเดียวกันนะ คำพูดหรือสายต้างคนเนี่ย ที่มันมีผลกระตอบตอดใจเราได้ ไม่ใช่ตัวคำพูดหรือท่าชิที่สายกว่ามาทางสายตา เท่านั้นมันอยู่ที่การให้ค่าของเรา ว่าเป็นบวนหรือเป็นลบ เราให้ค่ากับคำตำนิ คำว่ากล่าว่าไม่ดี พอเราได้ยิน เราก็เสียใจ แต่ถ้าเรามองว่า อือ มันเป็นการชิคุมซับให้ อย่างที่ผู้เจ้าตรายกับพาณมนวันนี้ เราจะไม่ทำกับเธอ อย่างทุกตัวน้อเหมือนกับชั้งมอ ทำกับชั้งมอเทียงเปลี่ยนยังดีบอยู่ แล้วก็บอกว่า ถือว่าไม่ใช่แค่คำทักทุกของประโรงมันท่อนนั้นมันก็ทั้งคำคำหนาบของผู้ที่มีปัญญาเปลี่ยนเหมือนการชิคุมซับ ใครที่มองว่ามันเป็นคำพูดที่ว่านี่ ไม่จะเป็นคำตำนี้ คำพิจาคาต้องทุกแต่เป็นการชิคุมซับ ก็อาจจะยินดีได้สำหรับ เพราะให้ค้าในทางบวก มันก็เหมือนกับคำพูดของคุณเล็กวิริยพันอาดีเจ้าของเมืองบอราณ ก็ลวยมาก แต่ก็บอกว่าวันนั้นไม่สุดตำนี้วันมันเป็นอับปล่มมองคน แกไม่มีความทุกของเท่าไร เวลาเจอกำตำนี้ เพราะแล้ว ว่าแกให้ค้าในทางบวก ว่ามันเป็นมองคน เป็นสิ่งที่ดี ทำให้รู้ว่าควรจะแก้ไขอย่างไร ควรจะปักกรุงอย่างไร หรือทำให้รู้ว่าตัวเองมีความบอกพล่องตรงไหน สักคนที่ฝ่ายรู้ฝ่าย ฝึกฝนตนให้คำตำนี้ ก็กายเป็นของดีไปได้ อย่างที่คุณเล็กแกว่าว่าเป็นมองคน ตรงค้ามวันนั้นไม่สุดตำนี้วันนั้นเป็นอับปล่มองคน ไม่นานมั้ยว่าบางกว่าจะเมินไม่ได้ คำพูดหรือสายตา แต่ก็มีไม่ต้องทุกนะ เพราะจะทุกหรือมาก จะเครียรือมากอยู่ที่การให้ค้าว่ามันเป็นรบหรือเป็นบวก แต่คนเรามักจะชอบคำชื่นชมสรสเสิน อันนี้พ่ออะไรนะ ก็เพราะมีความยิตติดในหน้าตา เราให้ค้ากับคำชื่นชมสรสเสิน ก็เพราะเรายิตติดในหน้าตาอยากให้คนชมอยากให้คนยกหูชูหังให้เรา ก็ยกเอง อันนี้พ่อเป็นพ่อ มีความยิตติดในหน้าตา ยิตติดในภาพรัก ไม่พ่อยิตติดในภาพรักนี้แล้ว คำชื่นชมสรสเสินก็ไม่ชอบคำตำหนิ คำพิจาม พ่อไม่ชอบเข้า หรือมองว่าเป็นลกเมื่อเจอคำตำหนิ เจอคำพิจามก็เลยเป็นทุก ในความทุกนี่ ที่เกิดขึ้นกับเรา มันไม่ใช่เป็นพ่อ คำพูกหรือการกระทำหรือสายตามใต้องไพร แต่มีที่ใจเราตั้งหาก ใจที่มีความยิตติดในหน้าตา ในภาพรัก จึงปราธนา คำชื่นชมสรสเสินและไม่ชอบใจ คำตำหนิ คำทักทวง ไม่ไปใช้เลยให้ค้า คำชื่นชมสรสเสินเป็นบวก ก็ไม่ถูก อาจจะมีจิตบันไว้ใจกับเพื่อบ้าง เพราะยังมีอัตตาตัวต้นอยู่ แต่ว่าอักวามฝ่ายดีหรือว่าฝ่ายที่เป็นคุศนยังมันก็ ถ้ามันมีกำลังมากพอ หรือฝ่ายปัญญา มันก็เกิดความยินดีนะ หรือขอบคุณ ไม่รักที่ยังคำตัวในคารณธรรมทรงมันยังมีคำถามเออ เขาพูดจริงไม่มีเพียงหปลาน จะไม่ม 본แชม มวยไหวตีด มวยตีบ้าย ก็เข้าว่าฉันเข้าว่าฉัน แล้วอัจจะมีประตูกรีย้าต่อไปว่านเลย แล้วเก่มดีหวัจฉันตรงไหน แกคลาย ก็ออกทะเลไปเลยนะ แต่ถ้ามีปัญญา กำกับ มันก็จะเกิดคำถามเออที่เขาพูดมาจริงไหม มีประโยชน์อย่างไร รู้จักหาประโยชน์จากสิ่งที่เขาพูด ทุกคนชลาวนี่ เพราะจะเอาปัญญากำกับ จริง ๆ แล้วคำต่อว่า คำตำนี้ รูปมาป่าไม่ต่างจากทุเรียน ทุเรียนมันมีน้ำที่แหล่มมีปลacaoGA weren ห่างในมันมีเนื้อที่วานอร่อย Board จากความสวมคนส่วนใจนะนี่เจอทุเรียน ช่าวบกอกมันเอาไว้เข้า เจ็บ 機會ของรายกับทุเรียนต้องรู้จักปอกเบือกวก เอาเปือกที่คมแหลมออกไป แล้วเราจะพูดว่าข้างในมีเนื้อที่อร่อยที่หวาม ให้คำตอบว่าดาทอร์หรือคำตำนี้ก็ออกให้กล้ายกันนะ สัมผัดแรก อัดจุสึกเจ็ก เหมือนกันโดนามทุเรียมมาทิ้ม คนที่ไม่ชลา็น เพราะเจ rose up นามทุเรียมมันแหละมาทิ้ม ก็ทิ้มมันไป แต่ใครที่ทิ้มทุเรียมได้ก็ seventy rosemallow กังในมันมีเนื้อที่หวามหัมทุกของทุครというสิ่งความทุก ทั้งหลายไม่บอกอ kilte . เพื่อดีไม่ได้ไป ไม่อยากดีก็ไม่ได้ประยะอยู่ แต่ถ้ากรอบมีนับร้อย มันก็เจ็บ อhaltenมณี ถ้าเราทีกมันไปไม่ส canned มันก็Index มีไม่อะไรเกิดขึ้นไปไม่เก็บ แต่ถ้าไปเก็บไปกรอบมันไม่ no man ก็เจ็บ ถ้าคนอยู่นаксปลอดนั้น เวลาเทארค discharge ก่อนมาคิด เรื่อง�� Play vite แสมแล้วแสมเล่า กับคษและ เอาค matter ทำไมเก็บมันละไว้? ทำไมเก็บแล้วมาบิบ? แล้วก็ด์บิบ เพื่อให้มันทิ่มบาดมือ หรือเอาเสี่ยดแจ้ว เสธหมูมันทิ่มตัวเอง อันนี้ไม่ตายคนที่กอดทุเรือน หล่วงนะไว้นะ กอดแล้วกอดดี จริงมันไปก็ ไม่มีวีโย แต่กอด อันนี้ก็เกิดโทร ทางดีกว่ายหรือพาทphon์ ถามว่าเรา ก็จะไม่ได้ไปโยชกับมันมาถ้าการการที่เราใครควร เหมือนกับเราปลอบเบือกทุเรียนออกไป ก็เกิดตัวอย่างแล้วนะ รงพ่อพุทธธานิโย ที่โดนเด็ก ตกโกลว่า เธอมึงบอกแม่นพาดอก แต่ท่านที่ฉันจะโกรธเด็ก ที่จริงๆ มันก็ชุนนะ แต่ Оเธไม่ได้คิดachen ของมัน มันพูดถูก เพราะถ้าเราเป็นพะเราต้องไม่กลัว อันนี้ก็หมายว่าที่ยังกลัวïดไฟโดยnychยังเป็นพระม numbered ไม่ร insist ก็ต้องออกไปฟึก ฟึกตัวให้มีความเป็นพระมากพอจักกontalım เธอคัมพูดอย่างงี้งั้นไม่กลัว เรือลงพอทองลักเธอผัดสน unplugเหยร точно ที่ช่าง เอาบัตสนที่ให้เนน อาหาร หลังจากกลับมาถึงวัต แล้วก็บอกว่าเจ้าด้าใส่บาตแช้ว เจ้าด้าย่อนอำลิตจะทำใส่บาตแช้ว เป็นอำลิตจะทำเกี่ยวกับเรื่องโลกกับทำแปะ บางที่คนเราถูกต่อว่าดาทอ ถ้าเราเอาตัวออกรับเนี่ยมันก็ถูกเหมือนกับมีกว่อนหินตกลงมาจากอาการก่อสร้าง ในเมื่อเรารู้ว่า หินเนี่ยมันกลังตกลงมาพวกมาใส่เรา เราควรทำอย่างไร เราควรจะลบ แต่ถ้าเราไม่ลบ เอาหน้ารับ เราก็เจ็บ เรื่องเราจะโทษใครดี โทษที่รู้โทษตัวเรา หรือจะไม่ต่างจากเราเดินไปในส่วนมาพร้าว มีเล่นเกล มันเห็นเราเดินผ่านมาก็เอามาพร้าว บิดลูกมาพร้าวแล้วขวางใสเรา ถ้าเราเห็นเนี่ย เราควรจะลบหรือเปล่า หรือเราควรจะเอาหน้ารับ แน่นอนเราควรจะลบ เพื่อไม่ให้มาพร้าวมันพุงใสเรา ไอ้คำต่อว่าคำตำนี้ก็มันกันนะ แม่คนพูดมีเจ็ดสนามไม่ดีกับเรา แต่สิ่งที่เราทำได้ก็คือลบ ไม่เอาตัวต้นออกรับคำด่า แต่ถ้าเราเอาตัวต้นออกรับควรทุกคือใคร พระเบิดเจ้าเคยนายโดนพร้านคนหนึ่งตามด่าว่า พร้องอย่างเดินกลับเฉตาวันก็มีพระเมินึงก็เดินตามพร้องไป เขากรอดที่เพื่อนพ่องเขาหันมานักษือพระองค์ ทำให้เขาเนี่ยโดดเดียวไม่มีสิทย์ ไม่มีบริวานเหมือนเคย เสียผลประโยชน์กรอดพวกเจ้าเลยเดินตามด่าว่า กวundىกวรสติดตัว มันนี่ถ้าจะไม่ได้ได้ ไว้เพื่อนพ่อเพียงตรงนี้ จะมีชีวิตдаลเก็บ กินหัว yummy lifes ท่านสาใสเรา ถ้าเราไม่รับคำตอบว่านั้น มันจะเป็นของใคร บอกพาเจ้าวันนี้เขาก็ อึงไปเลย แต่นี่ไม่ใช่เป็นเรื่องการตอบโต้นะ ถ้าหมอเป็นการตอบโต้เราก็จะได้ปีดยดน้อย แต่ถ้าเราว่า ที่เว้าเจ้าไม่โกรธพอแล้ว พ่อไม่รับเอาคำตอบว่าของพley份อันนั้น ลือจะคุยอย่างคือไม่เอาตัวกูไปรับ คำตอบว่า เดี๋ยueถ้า them มีตัวกูอยู่แต่ว่าก็มีพ Pow Mace-Ie ไม่เอาตัวกูเข้าไปออกรับ แต่ใช้ปัญญาณำน่าแทน ปัญญาณำน่าก็เอาเถอะ เทยก็พวกมัดถูก ไม่จริง해도ไม่isses เหรือเอาก็readmngg มันใช้เป็นเครื่OMp คือฝึกสติ ฝึกข้างติ ฝึกใจไม่ให้โกรธ ก็ได้ถึงนั้น อันนี้ก็ไม่ก็ว่า ริงเนี่ย เอาหัวพาวความใส่แล้วเราลบ ลบเสร็จ ลุ่มพาวมันกลิ่ง แล้วทำงานกลุ่มพาวดี เอาหัวพาวความกลับใส่ริงไหม เธอรู้มากครัวความใส่ริง แล้วขาดถุ่น因為ว่าวั resort เนี่ย ถ้าเราชอกเบืองนี้มันก็มีน้ำ มีเนื้อให้เรากินได้ อันนี้ก็มายความนอกจากเราไม่ไปป่อยใจเข้าทางริง คือเอาตัวกูเขาไปรับเเล้ว เรายังไม่ตอบโตะด้วย อย่าสิ่งใส่มาไม่ Need มันเป็นพาวหรือลูก ทุกเรียนเราเก็บไว้ชอกกินดีกว่า มีประโยก แล้วถ้าเราเหมือนอย่างแน่นี้ คำพูดรู้ใสต้างใครในมัน จะไม่สำให้เราทุก บางคนเจ้าสว่าเสียหน้า แต่จริงเท่าดูให้ดีเราได้ อย่างที่พูดมาสองสมันก่อน อันดอริฟฮาตังบอกเนี่ย เวลาฉันเสียอะไรก็ตามเนี่ย ไม่รู้สึกว่าเป็นผู้แพ้ หรือว่าฉันเป็นผู้ชนะ เพราะฉันได้ ได้ประสบการ ไม่เป็นคำพูดที่ อามาชายกับผู้ไฟทำได้ คำพูด สายตาที่อยากจะดูเย็ดยาม ถ้าเราป่อให้มันกระทบ ตัวต้น อัตตา ทุก ได้แล้วก็ฉูกเสียหน้า ถ้าเรามีสะทีมีพันยาชัมกำลังให้เราได้ ได้ฝึก คานติ ได้ฝึกสะติ แล้วก็ท่าฝึกให้สิ่งคือสู่ที่น้องฝึก ให้ ป่ออยวางตัวตน ถ้าไม่มีตัวตนแล้ว มีเลือจากสรธา ใครความก่อนหิตมาก็ ไม่เกิดอะไรขึ้น ท่านไวล้หลามทั้งเพียงสลง คิดว่านี้ ไม่มีต้นโพร ไม่มีกว่าจบไส เมื่อทุกอย่างว่างประว provincial group ก็คอกกับอะไร สลงนี้ท่านเคียน เพื่อทวงหรือไม่เรียกว่าต้อง แต่เพื่อชียนีกมุ่มหนึงเพราะ กอ่านั้น ๆ สิทรุ่มพี่อย่าง thigh 沒有เขียนว่า กาศนี่เหมือนทơnโพั่ว จิตเหมือนแก้ว เหมือนกระจบตีไฟสะอาบ ต้องมันเชะธู อาให้ฟุนกอะ และว่าท่านเวลากาศมา งิหมเมงว่า怎麼了? ไม่มีทนโพaires ไม่มีกระจบตีไฟ น้ากีตกลงมาก็ไม่เกิดอะไรขึ้น sausages5 Die Met แต่ถ้าใจเนี่ยเหมือนกระจบนะ นอกจังมันใช้ถูก เคลื่ơ.. เพื่อec มันนี่ rigid มันไม่ให้ ค่อนเสียง earnings ก็ต้องละวังไม่ให้ กรคก destruction ร่อนถิมันกลงมาก็ด้วย เพราะพย์เต็ม กรคก declaration กรคก Dåร่อนตรวมก็ กลร้าว หรือ także ปиกกกตตต ละ ปริหุ่ด ถ้าไม่มีกระจกร้องรับ ก่อนที่มันก็ไม่ทำให้เกิดอะไรขึ้น ไม่มีกระจกต่าง ไม่ใช่แค่ไม่มีกระจกที่เบื่อฟูนเท่านั้น ว่านี้เราทำอะไรดีเยอะเลยนะ แม่คำพูดรึกษาตาของคนมันจะเปิดไปในทางโลก ถ้าไม่ได้ในทางภูกก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ถ้ำมันอย shore มีที่ใจเรา ใจเราให้ข้ากับมัน ไปใส่ใจมันหรือเปล่า หรือไปให้ข้ากับมันในทางบ Een等 ลูก หรือว่ะยังมีความอีกติกษาตา вз Carne ถ้าเราทำให้ตัวกูหว่างปลา有點เลือก แม้แต่แม้จะเป็นก้อนหินตกลงมา มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น อย่าว่าจะฝุ่นเลยนะ ฝุ่น นอกจากกล่องอะไรไม่ได้แล้ว ก้อนหินก็ยังทำได้ไม่ได้ด้วยสำ เอาเข้าในพูดเท่านี้นะ กลับพร้อมกัน